By światło życia w człowieku istniało,
i z duszy jego szczęście tryskało,
potrzebna jest miłość z odwzajemnieniem,
gdyż w platonicznej jest tylko marzeniem.
Obdarzaj miłością codziennie tego,
od którego oczekujesz tego samego.
Po tysiąckroć więcej w twym sercu zagości,
otrzymanej niż danej przez Ciebie miłości.
Jeśli jej szukasz, naucz się dawać.
bez tego nie można tylko dostawać.

Chcesz pamiątki ode mnie?
Dam Ci więc, co mogę:
Kilka słów prostych
I szczerą przestrogę-
Nie szukaj szczęścia i nie czekaj na nie,
Ono przychodzi nieoczekiwanie.
A wiesz, co najbardziej wabi je, przynęca?
Serce, co dla drugiego chętnie się poświęca!

To wszystko jest jak piękny sen
I wcale nie chcę się budzić
Z Tobą chcę spędzać każdy dzień
Z Tobą się bawić i nudzić
Spacerować za rękę po plaży
O zachodzie słońca
Wciąż z uśmiechem na twarzy
Kochać szalenie-bez końca
Podziwiać gór najwyższe szczyty
błądząc wzrokiem po bezkresnym niebie
Wspólnie zdobywać każdy jeszcze nie zdobyty
Z każdym oddechem być bliżej siebie
Tak zostać,trwać,być
Każdej nocy,każdego dnia
Ogromem wzajemnej miłości żyć
We wspólnym oceanie szczęścia…

Smutek vs Szczęście

Tak daleko jest smutkowi szczęście znaleźć.
za głębokim oceanem kryje wielki,
niepoznany i naiwny miłości sens.
Tak bezdźwięcznie, lekko chowa się we mgle,
i prosi, by wreszcie minął długi, ciemny dzień.
Nie czuje, nie widzi i nie chce dłużej być,
pragnie zasnąć i wrócić tutaj jeszcze dziś.
Nie wie, że w miłości można z smutkiem żyć.
Boi się, że straci wszystko, nie mając nic.
Teraz zniknie tak szybko jak piękny sen
pojawi się powoli na okrutnym dnie.
Wypłynie, gdy pozna uczucia gorzki smak
i utonie odnajdując szczęście w nas.

I Bog wstrzymal oddech...
...bo takiej milosci jeszcze nie widzial
I Boskim obdarzyl ich usmiechem...
...gdy ujrzal ich czulosc wzajemna
I oczom Swym nie wierzyl...
...gdy widzial jak ona patrzy na niego
I pierwszy raz dostrzegl taka troske...
...z jaka on czule ja obejmowal
I uszom Swym nie mogl uwierzyc...
...gdy podsluchal ich szepty milosne
I sie zawstydzil...
...gdy ujrzal jak jednym staja sie cialem
I zaniemowil...
...gdy ich dusze nad cialami sie polaczyly
I nie mogl uwierzyc...
...ze stworzyl cos tak pieknego
I Boska lze uronil...
...bo zrozumial ze byl swiadkiem szczescia
I w koncu zaczerpnal oddech...
...bo wiedzial ze dla nich, warto bylo stworzyc ten swiat

Miłość to jest szczęście,
Smutek to nasz wróg,
Każdy dzisiaj chciałby,
Przekroczyć szczęścia próg.
Choć to nie jest proste,
Ani łatwe też,
Żeby próg przekroczyć,
Przykład z życia bierz.
Są też chwile gorsze, złe
One mogą zranić
Lecz nie zmarnuj tego co masz,
Nie zmarnuj tego za nic.

Szczęście, szczęście... Czym jest szczęście?
Czy we włosach dzikim bzem?
Czy w przejrzystej oczu toni,
Na dnie skrytym, złotym snem?
Czy spędzoną razem chwilą,
Czy szeptami pośród traw?
Czy też może planowaniem,
wspólnych spraw?
Czy warg słodkich rozchyleniem?
Czy uśmiechem? Czy westchnieniem....?

Czym jest szczęście każdy pyta.
Ja odpowiedź prostą mam.
Szczęście to jest kochać ludzi..
szczęście gdy kochają nas.
Trzeba dobrym być dla innych
i nie trzeba przykrym być
dla nikogo wokół siebie
no i trzeba kochać świat.
Kochać ludzi całym sercem
które musi czyste być.

Szczęście - cóż to jest?
Ciastko z kremem? Milion w Totka?
Ty?
Przyjaźń? Wierność? Dobroć?
Miłość?
TY?
Szary pionek ustawiony na szachownicy życia
Przesuwany palcem losu - marzę o swym szczęściu.
Wierna miłość? Dobra przyjaźń?
Dobra miłość? Wierna przyjaźń?
Ty.
Twoja skóra, spacer łąką, zapach traw?
Z Tobą - z inną - może sam?
Szczęśliwy - mówią o nim:
- Ma samochód, dobrą żonę,
Mówią o nim - właśnie, mówią,
A co w środku, w sercu, w duszy?
Gorycz, radość, smutek, śmiech?
Dasz mi to?
I to i to?
Powiedz szczerze - masz receptę,
Sprzedaj lek, cudowny lek,
Po nim świat nabierze barw
Jasnych i wesołych,
Bez kłopotów jak też skarg
Wypowiadanych niemym głosem
Przed samym sobą.
Jaki lek - pytasz mnie.
Swoją miłość!
Daj mi ją!
Proszę Cię!

Szczęśliwi ludzie nigdy nie są
zazdrośni i złośliwi.
Wdzięczni są za każdy dar,
za każde dobre słowo.
Za okazaną dobroć,
przyjaźń czy miłość.
Mało wymagają
by być szczęśliwymi.
Więcej dają od siebie innym,
we własnym sercu znajdują raj,
w którym witają cały świat.
Szczęśliwi ludzie
każde stworzenie kochają,
ustępują we wszystkim
i racji swojej nie dociekają.
Znajdują duchową przestrzeń
dla rytmu życiowego,
wolni od lęku i żądz.
Dają sobie i innym
nową nadzieję wciąż..

Wokół mnie zakręcił się świat...
kiedy ja na wszystko odpowiadałam "TAK"...
Moje życie się odmieniło...
za latawiec w końcu się chwyciło...
Szczęście przychodzi już samo...
każdego dnia rano...
Uśmiechać się do każdego warto...
bo wtedy życie idzie łatwo...
Często w życiu się zdarza...
-przyjaciele, kino i plaża...
Życia przeważnie innym zazdrościmy...
bo o swoim źle myślimy...
Powinniśmy kochać świat...
bo piękny rodzi w sobie kwiat...

Kilka słów
powiedzianych przez telefon
włożonych w kopertę
wysłanych na adres
kogoś kto samotność
zna bardzo dokładnie
na każdej drodze
potyka się o nią.

Czasami wystarczy
kilka chwil skradzionych,
ciepło czyjejś dłoni
pochwycone w biegu,
czyjś uśmiech znany
wyłowiony w tłumie
który wracał będzie
nocą bezsenną
kiedy gwiazdy płaczą.

Do szczęścia trzeba
tak bardzo niewiele
wystarczy że będziesz
na odległość ręki,
na głębokość wzroku,
na słyszalność serca,
wystarczy że słowa
wyrosną jak mosty,
chyba najtrudniej
spełnić marzenia
te najbardziej proste.

Człowiek jest szczęśliwy wtedy,
kiedy nie ugania się za szczęściem
jak za motylem,
lecz jest wdzięczny za wszystko,
co dostaje.
Jeśli poszukuje szczęścia
zbyt daleko,
to ma sytuację podobną jak z okularami.
Nie widzi ich,
a ma je przecież na nosie.
Tak blisko!
Jakże możemy być kiedykolwiek szczęśliwi,
jeżeli zawsze wszystkiego
oczekujemy od innych?
Bóg dał każdemu człowieku coś,
czym potrafi innych uszczęśliwić!

Kraina snów... kraina marzeń ...
W której już nie ma przykrych zdarzeń ...
Gdzie więc istnieje i gdzie jej szukać
Może wystarczy do serca zapukać ...
Wtedy otworzą się wielkie bramy ...
I zobaczymy świat nam nieznany ...
Świat tajemnicy i cudów wielkich ...
A dookoła szczęścia kropelki ...
Kropelki siły i wielkiej mocy ..
I cicha przystań wśród ciemnej nocy
I powiew ciepła co strach rozwiewa
I łezka szczęścia co dla nas śpiewa...

BALLADA O SZCZĘŚCIU

Był sobie las, zielony las
a w lesie sejm burzliwy
Bo zwierząt chór prowadził spór
co znaczy być szczęśliwym

Więc bury miś kudłaty miś
pomedytował krótko
Szczęśliwym być to miodek pić
i mieć porządne futro

Pracować wciąż i piąć się wzwyż
orzekła mała mrówka
A ślimak rzekł: mieć własny dom
z garażem i ogródkiem

A polny wiatr, obieżyświat
przyleciał z końca świata
Szczęśliwym być, to znaczy żyć
nie robić nic i latać

Zasępił się posępny sęp
i rzecze zasępiony
A czy ja wiem Szczęśliwszy ten
kto ma silniejsze szpony

Przyleciał kos i zabrał głos
i rzekł niewiele myśląc
Szczęśliwym być, to z losu drwić
i gwizdać na to wszystk
Aż nagle
ktoś na pomysł wpadł
wśród sporów i dociekań
A może by, a może tak
zapytać się człowieka

I właśnie tu, aż mówić wstyd
Skończyła się ballada
Bo człowiek siadł, w zadumę wpadł
i nic nie odpowiada

Teraz spotkam człowieka
nie będę na jego wyznania czekać
spojrzę hardo w jego oczy
powiem - szczęście ku nam kroczy
a jeśli nie uwierzy w moje słowa
powiem mu,że jestem gotowa
odejść nigdy go nie spotkać
w dalszym ciągu będę taka słodka.

Szczęście to nie Twoje zdjęcie na naszej klasie,
szczęście to Ty...
szczęście to nie dotyk klawiatury,
szczęście to dotyk Twych rak...
szczęście to nie morze błękitne,
szczęście to łza radości płynąca po Twoim policzku...
szczęście to nie las zielony,
szczęście to spacer po nim z Tobą...
szczęście to nie miliony na koncie,
szczęście to złotówka na batonika wspólnie zjedzonego...
szczęście to nie tłum wielbicieli kolo mnie,
szczęście to Ty w tym tłumie...
szczęście moim Ty jesteś
i piszę o tym jak umiem...

Nie myśl, że życie różami wysłane.
Że szczęście samo przychodzi.
Róża zakwita między cierniami.
A szczęście we łzach się rodzi.

Złudne szczęście maluje Ci dzień,
kolorami uśmiechów na twarzach.
Zaskakuje słowami fair play,
choć nieprawdę słychać w wyrazach.
Milcząc krzykiem znosisz obelgi
i uśmiechem płaczesz nad losem.
W duszy pytasz za co te cięgi,
dzielnie biorąc ciosa za ciosem.
A wieczorem gdy ciemne już szyby,
ściskasz skronie w zmęczonych już rękach.
Nie uśmiechasz się nawet na niby,
lecz ocierasz spłakane oczęta.
Dzielnie idziesz pod wiatr przeznaczenia,
prosisz Boga jakimś westchnieniem,
aby droga po życia bezdrożach,
okazała się Twoim zbawieniem.

Blisko, a jednak daleko.
Gonić trzeba by nie uciekło
Nogi odmawiają posłuszeństwa
Ledwo ustami nabieram powietrza
Nie mogę już tak dalej
Nic mi to nie daje
Może szczęście to nie dla mnie?

[Żadnych korzyści, tylko zmęczenie.
Nie ma wsparcia, nie ma kogo
za rękę chwycić
A łzy nieustannie płyną…]

Jest dobrze

Jest dobrze, wcale nie jest tak żle,
ale my wciąż czegoś lepszego szukamy.
Pragniemy lepszego dnia, życia, siebie,
nie zadowalając się tym co już mamy.
A mamy przecież tak wiele,
lecz tego nie doceniamy.
Sięgając po skrawek nieba,
zapominamy o tym co na ziemi kochamy.
Niedobry dzień skupia naszą uwagę,
a dobry nie zauważamy.
Przyjaciela, który stoi koło nas,
w poszukiwaniu innego odtrącamy.
Zdrowie, cóż to takiego nadzwyczajnego?
W drodze życia często je zawalamy.
A jak choroba nas zaskoczy,
to wtedy sobie o nim przypominamy.
Żyjąc tak, życie przechodzi nam obok,
plecami się do niego odwracamy.
Chcemy inne, lepsze życie...
nie wiedząc jak dobrze się mamy

/Senna K/ 2008r