życzenia urodzinowe

Nasza pamięć
W zakamarkach myśli ukryta
Obrazy wspomnień przywołuje
częściej sercem ,bo tak czuje
Te najpiękniejsze chwile
zapisane oczyma
dotykiem dłoni
pocałunkiem
co słodycz swą przypomina.
Obraz uśmiechnięty,radosny
pełen ciepła,kwitnący
jak początek wiosny.
Ale trafia się też ponury
co ciemne nasuwa chmury
deszczem mocno zacina
taka jesienna szaruga
lub chłodne jak zima.
Bo w pamięci różne losy
życia nam zostały
Choć bardziej wspominamy
te co ciepło sercu dawały.

Pędzi w przestworzach,
odbija się echem,
nikt Go nie słyszy,
zanosi się śpiewem,
wichury i burze
omija z uśmiechem,
nie boi się deszczu,
nie leci za grzechem,
nie patrzy na mapę,
leci na żywioł,
gdy tchu mu zabraknie
przystanie na chwilę.
Zachłyśnie się szczęściem
a dalej popłynie.
I z biegiem rzeki
przemierzy świat cały.
Nie widać Go w żadnym
szklanym odbiciu,
nie ma w historii
nie ma też w życiu.
Przebrnął cichutko
jak myszka pod miotłą
a teraz umiera...
to życie Go zgniotło...
Nikt nie wie kim był,
nikt nie wie jak żył,
nikt nie wie że sam,
nikt nie wie, że ...zmarł.
Pomiędzy palcami ucieka nam życie.
Pamiętaj o tym i nie żyj tak skrycie...

Mijają Lata, mijają dnie
Przemija życie jakby we śnie,
Przemija młodość, kwitną marzenia,
A nam zostają tylko wspomnienia..

Życie jest piękne, porywające
Jest tak cudowne, olśniewające..
Jest tak jak róża, co się rozwija,
Jest burzą, wichrem, który przemija..

Jak to pięknie i wesoło,
Gdy przyjaciół ma się wkoło.
Z nimi pięknie czas upływa
Nawet, gdy nam smutno bywa...

Czasami warto tak spokojnie
powolnym krokiem naprzód iść,
cieszyć się małymi rzeczami,
śmiało patrzeć w to co przed nami.

Na życie spojrzeć z innej strony
tyle kolorów świat przecież ma,
słońce ciepło, co nas rozgrzewa,
serce muzykę co w duszy gra.

Nie martwić się kolejnym dniem
przeszłości nie wspominać stale,
liczy się chwila ta co trwa
i uśmiech, który w sobie ma.

Miłość i przyjaźń są najważniejsze,
i nadzieja co wypełnia serce,
bo życie nam urozmaica,
och, jak zachwyca.

Słowa wnikają w serce me,
że w wierszu chcę wyrazić je,
chcę by swym ciepłem i radością
tak napełniały nas czułością.

Może nie zawsze uśmiech dają
w smutek też się obracają,
lecz jak to w życiu bywa,
nie zawsze szczęście nas okrywa...

Nigdy nie ma tak na świecie
By się wszystko udawało
Czasem szczęście mocno sprzyja
Czasem jest go ciut za mało.

I na sercu bywa blizna
która czasem mocno boli
Nie pozwala wtedy z życia
Tylko radość brać do woli.

Jednak życie wciąż nam daje
swe nadzieje i marzenia
I popycha nas do przodu
Dając siłę do spełnienia.

Nowy rok przeszedł wraz z podwyżkami.
i nam serwuje wraz ze zmiany.
Gdy zachorujesz uważaj proszę,
aby starczyły te marne grosze,
które za prace otrzymujesz
kiedy recepty swe wykupujesz.
A gdy do pracy wybierasz się
ubierz się ciepło, bo chłodne dnie,
nogi rozruszasz pieszym spacerem
albo pojedziesz może rowerem,
auto luksusem wyda się wam,
gdy tak paliwo drożeje nam.
Można by wiele wyliczać tego,
co nam się zmienia do nowego,
Cieszmy się z tym co w sobie mamy,
zmartwieniom, troską wszak się nie damy,
gdy nie będziemy z tym wszystkim sami.

Gdy po niebie wodzę wzrokiem,
Sensu życia szukam okiem,
Czy spisany tam gwiazdami,
Czy zawarty między nami?

mały

Życie to walka o wodę i chleb
Życie to przetrwanie o każdy następny dzień
Życie to kochać i być kochanym
Umieć słuchać i być wysłuchanym
Życie to umieć wybaczać nieprzyjacielowi
A gdy zajdzie potrzeba podać rękę wrogowi
Życie to rozstania i powroty
Życie to wybaczanie głupoty
Życie to krzywdy i mroczne wyznania
Życie to umiejętność kochania.

Jak dobrze razem z Wami,
być bliżej w każdym słowie,
Pozdrawiać Was wierszami,
i tym co serce wypowie

Bo życie moi mili
tak szybko nam ucieka.
Czasem jest burzliwe,
jak wezbrana rzeka.

zdarza się że powoli płynie
na nic nie czeka się.
Lecz to tylko złudzenie
że nic nie dzieje się.

Bo przecież tak chcemy
w tym życiu kochać się,
wspierać gestem, słowami,
ich ciepłem okrywać się.

Życie rzadko jest klarowne,
by jak w lustrze przejrzeć się.
Chcemy, by się układało
czasem nam wychodzi źle.
Trosk nam też przynosi wiele,
gdzieś znikają przyjaciele.

No a miłość, tak ją chcemy,
serce swoje jej dajemy,
chociaż nam zadaje rany,
łzy tęsknoty odkrywamy.
Ale nie ma co tu szlochać,
trudno przestać życie kochać.

"Los" wiersz piękny ułożył
"Żyj tym, co dziś, co teraz"
"Potem" odrzucił, do szuflady włożył,
A ja pragnę zajrzeć do niej nieraz.

Bo "potem" - to wiara, nadzieja
W jutra słoneczny poranek!
Choć dziś smutek i zawieja,
Jutro uwije z konwalii wianek.

A dziś, co piękne - przeminąć może,
A ja nowego wyglądam!
O jutro piękne poproszę Cię Boże,
Z nadzieja na "potem" spoglądam!

Nie wierzę, że "potem" nie będzie,
Że jutro Ci nie da szansy.
Ono z marzeń Twych przybędzie!
I zaznasz smaku pomarańczy.

A bazie zawsze kwitnąć będą,
Dla tych, co "teraz" i "potem"
Wróżki promienne" jutro" Ci uprzędą,
Zabłyśnie w sercu Twym złotem.

I ktoś uśmiechem Cie obdarzy!
Miłość czyjeś serce wyśpiewa!
I wszystko stanie się, o czym marzysz
I o czym szumią drzewa.

Choć życie się toczy nierówno
Choć ciągle są na nim wyboje
Jak każdy musisz je przeżyć
Bo przecież ono jest Twoje!

Nie zmienisz go przecież na inne,
Nie wygrasz innego w karty
Iść ciągle trzeba do przodu
Dzień każdy tego jest warty!

Bo jeśli los Ci wyznaczy
Twoją ścieżynę życia
To wszystko co na niej spotkasz
Dla Ciebie jest do przeżycia.

Czasem trzeba wyluzować
przymrużyć na coś oko
urazy do kąta schować
nie nosić głowy wysoko

pokornym być się opłaca
to daje moc i spełnienie
dobroć zdwojona powraca
spełniając każde życzenie

ktoś powie co mi do tego
tyle podłości dookoła
jednak ucieszy każdego
twarz uśmiechnięta wesoła

pokora dobroć dwie siostry
lód skruszą w sercu twardy
porzućmy więc język ostry
zmieniajmy charakter hardy

może ta mała refleksja
da do myślenia dla ludzi
i taka od życia lekcja
szlachetną cechę obudzi.

Umów się ze mną życie
gdzieś na końcu alejki,
w Paryżu, Pradze, Madrycie,
zaproś mnie do kafejki.

Porozmawiamy o sprawach
odłożonych na półkach
przy dobrych czarnych kawach
i świeżych z kremem rurkach.

Opowiesz co tam słychać
i co mi dasz nowego,
czy mam do ciebie wzdychać,
co będę miała z tego.

Umów się ze mną życie
jeszcze na długie lata,
zostaw mnie w dzikim zachwycie
i zabierz na koniec świata.

W dolinie Twych marzeń,
Gdzie zawsze jest wiosna,
Nie ma cierpienia,
i bolesnych rozstań.

Na drzewach wciąż kwitną
pąki miłości,
Tam zawsze jest radość,
Tam brak jest zazdrości.

W dolinie Twych marzeń,
Gdzie rzeka płynie,
Nie martwisz się nigdy,
Że wszystko przeminie.

Niech Cię w życiu raduje
Każde piękno wszędzie!
Wykorzystaj chwilę,
bo drugiej nie będzie!

Każda przecież chwila
Jest w życiu tak cenna!
Każdy czas jest inny;
I chwila odmienna!

JESZCZE SIĘ ZMIENI...

Na przekór temu, co los niesie...
Co życie składa ci – w ofierze...
Ty – kłopotami – obarczony...
Nie poddaj się i uwierz szczerze...

Uwierz, że przyjdą dobre chwile,
Jak te – do których wracasz nocą...
Uwierz, że zawsze jest nadzieja...
Żyj nią. Nie pytaj nigdy – po co?

Bo ona wciąż przy życiu trzyma,
Każdego – choćby się załamał...
Uwierz... Bo ktoś ci dobrze radzi
I wiesz, że nigdy ci nie skłamał.

Podnieś swą pochyloną głowę,
Wszak serce – dumą przepełnione
Nie musi wstydzić się cierpienia,
Które nam czasem – przeznaczone.

Zza ciemnych chmur wychodzi słońce,
Gwiazdy – rozjaśnią noce – czarne...
Jeszcze się zmieni – twoje życie...
Choć dzisiaj jest... tak bardzo marne.

Och, życie!

Och, życie! - ciągły kalejdoskop,
nic nie jest białe ani czarne.
Lubi się droczyć, bawić nami
a gdy pozwoli - okruch zagarniesz.

Pomiędzy tlenu cząsteczkami
jest czułość, smutek, szczęście, trwoga
codziennie w różne strony biegnie
raz lepsza a raz gorsza droga…

Z zewnątrz ocenić bardzo trudno
kto jest szczęśliwy, w dobrej formie
a kto w kieszeniach trzyma smutek
i niepokoje kruszy ciągle.

W takich wypadkach uśmiech zwodzi,
zasłoną dymną jest dla innych,
piekielnych rozczarowań bramy
gestem zamyka niegościnnym.

A każdy przecież ma apetyt
na zwykły, najzwyklejszy spokój,
na aprobatę w czyichś oczach,
na lot motyla i by poczuć.

Wiatr, co radośnie muska włosy,
promień, co zwabia taniec świateł,
by czuć się dobrze z samym sobą
a twarzy nie kryć pod stos masek.

Autor - Maryla

kajdany życia

łowiecki sezon
a ja... niczym zając
umykam ścieżką
polem zoranym
słowa niczym strzały
ranią ciało moje
wpadam we wnyki
świat obłąkany
kołatki dźwiękiem
umysł tumanią
przegryzam pęta
między drzewami
wystrzałów burzę echo roznosi
budzę się ze snu
skuty kajdanami

Autor- Johny Gmatrix

Wykluczeni

Rozdarte serca, zniweczone dusze
nierealnego szukają poklasku,
a ludzki odruch najcięższym wyrzutem,
w tej strefie temat zamknięty jak tabu.

Dla chwil ulotnych tych teraz i przyszłych,
w kłamstwach perfidia złączona z perfekcją,
w pogoni mitów wyostrzają zmysły,
żyć nie umieją moralnie i nie chcą.

Gesty miłości zbyt śmieszne i próżne,
nikt już ofiary, poświęceń - nie czeka
i vice versa w uczuciach za trudne,
prędzej tu spotkasz gada niż człowieka.

A jednak błądzą szukać nie przestają,
choć tło tak mroczne, nadzieja wciąż żyje.
Tutaj dla życia szacunku nie mają
jakoby Panie bezdomne niczyje.

Słałeś człowieka słabego na Ziemię,
wlałeś oliwy stanowczo za mało,
chociaż potencjał w nim ogromny drzemie,
deficyt prawdy lecz skuteczne ciało.

Stwórco wszechświata, Mądrości bez granic
i Panie życia nawet tak marnego,
daj im nadzieję ja proszę Cię za nich,
i daj odpowiedź; czemuż to? dlaczego?!

Autor: Austeria