klamerka.pl

W szarych stronicach wspomnień
spaceruje moja dusza
przytłumiona
okaleczona kolcami spadających kasztanów

"Zwątpienie"

Znów wrócił do mnie mój stary przyjaciel
A już myślałem, że będzie inaczej
że życie karty rozda mi na nowo
i w końcu gdzie szaro będzie kolorowo.
Ja głupi w tym wszystkim znalazłem nadzieję
Teraz się wszystko w tej głupocie chwieje
Wśród trzęsień uczuć tsunami powstało
co resztki rozumu słodkością zalało
I słodko w słodkości utonąć by było
A jednak się wszystko w gorycz obróciło
Tym bardziej mi gorzko, że się zakochałem szczerze
I wszystko robiłem tylko w dobrej wierze
Ratować się trzeba i godności dziatwę
Znów zebrać do kupy i wsadzić na tratwę
Na wiatr żagiel ustawić, przygotować wiosła
odpłynąć donikąd, znów nie dla mnie wiosna...

Boże, pomóż zrozumieć sens życia
Błagam i klęczę przed Twym obliczem
Daj sens, natchnij delikatnie tak
Przemów proszę
Przemów, błagam Cię bezsilnie.
Daj rozwagę, rozsądek cokolwiek
Zlituj się nad mą duszą, nad sumieniem
Kto winien braku rozwagi?
Oddaj, oddaj, oddaj!
Czyste serce, czysty rozum!
Nie skażone, czyste, idealne, tabula rasa po prostu!
Nie, nie, nie!
Nie ma nic czystego!
Brak rozwagi ludziom skażonym.
Nieszkodliwi w poczęciu
Bezbronne i nieświadome co je czeka!
Amor vincit omnia - tego już nie ma!
Nic już nie zwycięży, wszystko bezsilne.

Niepewność tamtych chwil
Ból, żal, rozpacz, - kiepskie dni
Coś unoszące się w powietrzu,
Nieprzespane noce,
Mokra od łez poduszka
Rozpacz, rozrywający ból.
Czemu ja, czemu teraz?
Czas, w którym niemożliwe stało się możliwe
Pewność straciła swój czar
Nad nami zawisł strach
22 lutego wczesnym rankiem
Wyrok...
Nowe życie
Nowa ja i słowa: "Wszystko będzie dobrze"
Nie dotarły wtedy do mnie.
Zresztą jak, skoro zawalił się cały mój świat
Świat, w który wierzyłam
Któremu ufałam
W którym pokładałam nadzieje
Momentalne załamanie i
Płacz; przejaw emocji, których nie da się ukryć
Nie teraz, nie tak.
Niepewność
Potem wszystko pojaśniało
Minąć musiał rok
Abym wreszcie zrozumiała ze ona
Nie opuści mnie już nigdy na krok
Ta męka jest moją przygodą
Moim przeznaczeniem i zagładą
Już przez nią nie zapłacze.
Nie popłyną słone łzy,
mogę żyć
To się teraz liczy
A być może już za rok
Ktoś wyleczy cukrzyce całkowicie

Rozmawiając ze mną mówisz mi o swoim życiu,
O tym, że znowu na kimś się zawiodłeś,
Niby chcesz być inny, żyć sam, w ukryciu,
A jednak kolejną dziewczynę uwiodłeś.

Współczuję tej dziewczynie, bo wiem co teraz czuje,
Tęskni, płacze, woła Ciebie lecz już jej nie słuchasz,
Zapomnieć, odejść myślami próbuje,
A Ty dziwnym śmiechem nad jej smutkiem wybuchasz.

Po pewnym czasie zapomnisz, że istniała,
Tak jak o mojej miłości zapomniałeś,
W serach waszych zostanie blizna mała,
Taką bliznę również mi podarowałeś.

Bywają chwile, gdy się zastanowię,
Czy wspominasz czasem to, co nas łączyło,
Z bólem w sercu się nad tym głowię,
Bo powraca też myśl, że to się skończyło.

Zaraz potem myślę, że nie było innej możliwości,
Sama siebie okłamuję, ale chcę w to wierzyć,
Uciekam do pięknej niezapomnianej przeszłości,
Zamiast z bolesną prawdą się zmierzyć.

Lecz sił mi brakuje, by uwierzyć w to, co się stało,
Wciąż jestem słaba, choć minęło tyle dni,
Twój cios był silny, to tak bardzo bolało,
Nie umiem się od tego uwolnić, jeden dzień mi się śni.

Dzień, w którym dyskretnie dałeś mi do zrozumienia,
Że coś do mnie czujesz, że chcesz ze mną być,
I pomyśleć, że życie tak szybko się zmienia,
Lecz cóż na to poradzić? Trzeba dalej żyć.

Chciałabym mieć siłę, by wziąć nóż i się zabić.
Chciałabym mieć serce, by miłością darzyć.
Chciałabym mieć sumienie,by móc się rozgrzeszyć.
Chciałabym być radością, byś Ty się nie cieszył.
Chciałabym mieć skrzydła, by zapomnieć o strachu.
Chciałabym być plaża, by zakopać się w piachu.
Wspomnienie o Tobie już dawno wyblakło!
Dlaczego nie płaczę? Bo łez mi zabrakło...

Sen

Sen mnie znów zmorzył, lecz nie ten
Ten nie jest zwykły, nie ten sam
jest całkiem inny
Mroczny jakoby przeraźliwie
I stąpam w tym mroku
Sam jak palec w dłoni
Nie dwa, czy pięć a sam
Jeden
Nic tam nie widać
Nic nie słychać
Kroki stawiane nie dają dźwięku
Jakby w podłożu oparcia nie miały
Chcę krzyczeć
Nic to. Głucha cisza
Macam ciemności szukając drogi
Nic tu nie ma, zupełnie nic
Nie ma oparcia, przeszkód nie ma
Wytężam wzrok chcąc coś wyłowić
Lecz czerń zbyt jest gęsta
By przebić się przez nią
Dziwne to wszystko ...
Naprawdę ...
Dziwne ...
Sen jakoby snem nie był
Pustka bezdenna?
Samotność odwieczna?
Nie wiem czy pytać
Czy stwierdzać
Próżne me bezgłośne wołanie
Więc milczę
Gdyż milczenie
To głośne wołanie o pomoc

Spoglądam na szkołę i idę stąd
a tam... on.
Wychodzi, stawia krok przez szkolna bramę,
a Klaudii smutki zostają same.
Nie wiem co się dzieje, dlaczego smutno jest?
Opuszczone głowy i pada deszcz.
Wakacje nas powitały z nie wielkim uśmiechem
Dlaczego tak jest? Jestem tylko człowiekiem
Wszystko miało być takie piękne a smutno jest mi,
Bo mi też chce się płakać, kiedy widzę u przyjaciółki wielkiego bólu łzy.

...A ja płakałam różowymi łzami
i patrzyłam, bo tam było światło,
na które czekałam od wielu lat.

Łzy marzeń są różowe,
łzy marzeń mają swój smak,
ale ja nigdy nie zapomnę,
jak zgubiłam ich ślad.

Mogę go szukać, mogę łkać
ale nigdy nie odnajdę tej kropelki z morza dna,
która codziennie mówiła, jak bardzo mnie kocha.

Może ta kropelka patrzy na mnie z nieba
i powtarza sobie cicho te dobre słowa,
które dawały mi tyle siły
i których zawsze mogłam słuchać.

Dawała mi siłę,
dawała mi wiarę,
dawała mi chęć do życia
i do walki z kolejnym dniem.

Całymi dniami biłam się z myślami
Jej już przy mnie nie ma...
Nie pomoże mi...
Nie wysłucha...

Ale ja wiem, że Jej jest lepiej,
Że nie cierpi,
że nie płacze całymi nocami,
ale że kocha mnie dalej.

Bo ta kropelka była jedyna na świecie
i choć tak w wielkim morzu bez dna,
bo to była moja mama.

Umarłam

Umarłam bez grzechu,
bez łzy szczęścia na oczach, bez żadnego uśmiechu.
Umarłam, co się stało nie odstanie,
odeszły ze mną złe humory, płacz, kazanie.
Umarłam, co kochałam zostawiłam na lądzie.
Umarłam...

Aga.P

Czekam.
Czekam na autobus,
który nie przyjedzie.
Czekam.
Czekam na miłość,
której nie będzie.
Czekam.
Czekam na życie,
które nie jest mi dane.
Ale wciąż czekam na to,
czego nigdy nie dostanę.

"Gorzka Miłość"

Gorzka miłość jak gorzka czekolada
Fałszywa miłość między palcami się przeplata
Piękne chwile zmieniły się w okropny sen
Każdy dzień bez ładu toczy się...
Każda chwila udręczeniem mojej duszy jest...
Ta gorzka miłość jak brzytwa jest...
Gorzka miłość co to właściwie jest?
Smutek, żal, pragnienie i łzy?
Chciałbym to wiedzieć, może powiesz mi Ty?

"Szary Dzień"

Gaśnie łza, milknie szum
Wszystko zapada się w dół
Nie widzę drogi, nie widzę świata
Czy to moja dusza gdzieś tam lata?
Zamykam oczy, zapadam w sen...
Znów się to zaczyna, ja to wiem...
Widzę wyblakły świat bez kolorów
Czy to dlatego, że pominięto mnie w kolejce do przyborów?
Budzę się i znów nie widzę ...
Ślepe oczy mam...
Wiem, że będę sam...

Pustka ogarnia wciąż mnie
Nie potrafisz odezwać się
Osamotnieniem karmisz mnie
Słowami ranisz też

Dlaczego kocham Cię?
Dlaczego ranisz mnie?

Rozrywasz moją duszę
Ja znoszę te katuszę
Uczucia przeżywają burzę
Usycham jak bez deszczu róże

Dlaczego potrzebuję Cię?
Dlaczego unikasz mnie?

Myśli wciąż powracają
Dlaczego znów nawiedzają?
One tyle wspomnień dają
Tylko one mi pozostają!

Dlaczego manipulujesz mną?
Dlaczego nie jestem miłością Twą?

Jestem jak ten ostatni liść na krzaku
Odczuwam tak dużo strachu...
Nie czuję już Twego zapachu
Najchętniej skoczyłabym z dachu!

Dlaczego katujesz mnie?
Dlaczego nie boli to Cię?

Tak bardzo się boje
Spojrzeć w oczy Twoje
Pełne nienawiści roje
Jak bez deszczu powoje...

To cierpienie moje
Na ostatnie wyjście się stroję

To ostatnie słowa
Moja ostatnia mowa
Oddaje Ci siebie
Do zobaczenia w niebie!

Moment wiecznością się zdaje
Przy tobie myśleć przestaje
Swe żądze Tobie poddaje
Duszę mą Ci oddaje

Koci, zielony wzrok Twój
Powala nieustannie z nóg
Chwilami czuję się jak największy wróg
Oddalasz się ode mnie znów

Magią słów czarować
Wszelkie przeciwności pokonać
Jak magnes Cię przyciągać
I już nigdy Cię nie oddać

Jesteś tylko złudzeniem
Mym niespełnionym marzeniem
Złym sennym koszmarem
Straszliwym, mrocznym marem

Nie jesteś jednym z wielu
Mój słodki przyjacielu
Wciąż poszukujesz swojego celu
Pomieszkując w motelu

Znienawidzić Cię mogę
O wiecznej miłości nie zapomnę!
Pamiętać zawszę będę!
O mojej miłości wszędzie...

Bezgranicznie się przełamuję
Uczucia swe Tobie wyszeptuję
Warunki z Tobą negocjuję
Odległe plany snuję

Myśli w głowie wirują
Coś od Ciebie oczekują
Przeciw Tobie się buntują
Lecz oczy me kokietują

Nieustannie mi się przyglądasz
Me wnętrze oglądasz
Na zegarek wciąż spoglądasz
Od mych zamiarów odciągasz

Jak zasugerować byś mnie kochał?
Byś z tęsknoty szlochał?
Moje fotografie oglądał?
W me oczy szczerze spoglądał?

Serce moje rany otaczają
Z oczu łzy spływają
Myśli moje ranią
Zamiary Twe rozdzierają

Kiedy skończą się te przykrości?
W którym momencie trafie do wieczności?
Kiedy zaznam kresu mej miłości?
Kiedy pozbędziesz się swej wrogości?

Odczuwam potok łez
Uschnę kiedyś jak bez
Przyciągam nieszczęścia jak magnes
Jestem przewrotna jak tangens

Kiedyś opuszczę Cię
Nie będziesz musiał martwić się
Przestanę narzucać się też
Może wtedy zrozumiesz mnie...!

Teraz już wiesz jak to jest
spędzać samotnie noce i dnie.
Mówiłeś, że nigdy nie będziesz sam,
że zawsze pod ręką przyjaciół swych masz,
a jednak życie w kość Ci dało,
przyjaciół po całym świecie rozwiało.
Teraz nie masz nikogo!
Musisz samotnie chodzić własną drogą.
I czasami zadajesz sobie pytanie:
- Gdzie przyjaciele? Przecież było ich tak wiele!?
Zbyt bardzo ich ceniłeś.
Za bardzo im wierzyłeś,
a oni Cię olali!
Inne drogi wybrali.
Mieliście wspólne plany wakacje, sylwester.
Lecz teraz będziesz sama,
Ja nie wrócę, bo nie chcę!

Dlaczego w mym sercu taka pustka jest?
Mimo, ze ktos kocha mnie ja samotna czuje sie.
Chcialabym zostawic te lzy smutek i strach,
znowu byc szczesliwa jak kiedys.
Ja jestem tu Ty jestes tam,
Ta ogromna pustka i odleglosc rozrywa serca nam.
Lecz taka prawda jest,
to los kierowac naszym zyciem chce.
By probie poddac nas,
bysmy potem bardziej kochali sie.
A jednak czasem w zwiazku zdarzy sie,
ze ktos ta harmonie zburzyc chce.
I wtedy wszystko wali sie,
a moje serce plakac chce.
chcialabym wtedy zapasc pod ziemie sie,
i nikt z pod niej nie wyciagnal mnie.
Zaciskam zeby udaje ze wszystko gra,
lecz moja dusze rozrywa strach.
Pokazuje ze silna potrafie byc,
a moje serce ukrywa lzy.
Chce by promien swiatka milosci ogrzal serce mi,
i ten caly strach i smutek wyzucil gdzies.
Wlasnie taka rzeczywistosc jest.
Ktos kogos kocha ktos o kims sni,
a szczescie ucieka i bliskim staje sie byc.
Mimo to milosc miedzy nami nadal chce byc.

na dworze zima a w sercu słońca blask,
na dworze lato, lecz w sercu mroźne kryształy.
rozum ten sam, pokój ten sam a miłość ciągle się zmienia.
mężczyzna ten sam wciąż mocno kochany
już nie tak oddany
przyjacielem zostanie na wieki.
przyszłość widziana jak w lustrze
przeszłość w uścisku i ciepło bijące zgasło
jednej nocy
jak płomień na wodzie

Gdy wyznaję Ci swą miłość i mówię „KOCHAM CIĘ”
Mogę usłyszeć tylko przykre słowa „ja Ciebie nie”
Pogodziłam się z tym losem i wiem, że to już się nie zmieni,
Dlatego teraz będę czekać na dzień, w którym me uczucie do Ciebie się odmieni.
Każdego dnia czekałam na sms od Ciebie,
Gdy go dostałam czułam się prawie jak w niebie.
Te godziny w nocy przegadane nigdy nie będą zapomniane!
Teraz jednak muszę pomyśleć o sobie,
I przestać ciągle myśleć o Tobie.
Dlatego nie pisz, nie dzwoń i nie myśl o mnie źle,
Bo ja naprawdę pokochałam Cię.
A, że nie widzę w tym żadnej przyszłości,
Pora zaliczyć to do przeszłości. ;(