w szufladzie

upychasz kolejne złudzenia

pod powiekami łza pachnąca przeszłością
w oddali senny szept niewypowiedzianego

próbujesz uśmiechem przywitać poranek

oddychasz powietrzem
którym dla ciebie była ona

wirujące ciało splątane muzyką

migawka
jak kadr z filmu w którym już nie chcesz grać
ale nie ma dublera

drutem kolczastym zebrałeś emocje

Autor: Gardek77

Nikt o zdrowie się nie spyta

Nikt się o zdrowie nie spyta,
Tak bez powodu żadnego.
Jestem jak ta część zużyta,
Niepotrzebna, i do niczego.

Mijają mnie smutni ludzie,
Sam miewam różne humory.
Pies lepiej czuje się w budzie,
Niż ja - zdrowy, choć chory.

Macham ręką na te stany,
Uśmiechem żal jakiś kryję.
Nie jestem jeszcze pijany,
I bez tego wiem, że żyję.

Zostawcie mnie już samego,
Sam - sobie wydam opinię.
Niepotrzebny, i do niczego,
A czas przecież wciąż płynie.

Autor: Grand

Takie tam... banały.

Budzą nas sprawy beznamiętne,
każdego ranka takie same,
z strukturą gładkią aż do bólu,
po której spływa ludzka wartość.

Za dnia udając, że jest nieźle,
wciąż się mijamy,

bardziej, bardziej....

Pamiętasz jeszcze jak się śmieje?

Pokochaj tylko kilka słów,
które ci rzucam w środku dnia.
Odpowiedz na nie,
Daj mi znak,
że już słyszałeś je sto razy,
albo na krótko sens w w nich złap,
posłuchaj chwilę o czym marzę,

kiedy tak gadam, gadam, gadam...

Jest jeszcze tyle ważnych spraw,
które codziennie lat dodają.

Pokochaj razem ze mną strach,
że bliżej już nam jest niż dalej,
albo mi powiedz nie potrafię,
a ja zrozumiem.

Wiem jak jest...

Autor: szarman

Moje Serce

Moje serce jest ogromne...
i puste.
Wiatr trzaska drzwiami
odstraszając nadzieje.
Codziennie chowam w nim część siebie,
a potem nie mogę odnaleźć.
I nikt nie rozumie,
że jedno serce to za mało, by żyć.

- Iza

Ślepcy oceniają

Ten alkoholik
Tamten ćpun
Ta dziecko urodziła
Dzieckiem będąc
Pewnie prostytutka

A oczy ślepe każdego człowieka
Mówią tylko to co widzą
A nie powiedzą tego
Że dziewczynę zgwałcono

Że alkoholik stracił rodzinę w wypadku
I poradzić sobie nie może z ich utratą
Ćpun jara bo nikt mu nie chce pomóc
Gdy woła swoim głosem

Bo ludzie widzą tylko to co chcą
A nie widzą prawdziwego bólu
Cierpienia i smutku w tych ludziach
Bo łatwo jest oczerniać
Ale trudniej wyciągnąć rękę

Autor- komp-13-13

coraz mniej..

coraz mniej dni
czas przygalopował
przegonił sny
rozsypał słowa
po klawiaturze

coraz mniej nocy
wyblakły księżyc
kładzie twarz
na zmęczone oczy
bezlitośnie

tylko dziura w chmurze
prześwitując błękitem
nakazuje wierzyć
w szczęśliwość snów
długowiecznych

coraz mniej czasu
by dogonić marzenia
wciąż niezdobyte
gdy skala energii
nie rośnie

coraz mniej chwil
by dotknąć tęczy
serca zachwytem
i snem bezpiecznym
zasnąć przed świtem

Autor: suzzi

Są dni kiedy wydaje się,
że wszystko
w smutek obraca się,
za oknem deszcz pada
świat szary się staje,
gdzieś znika ta radość
co słońce nam daje.

I w sercu pragnienia
znów się odzywają,
co były zamknięte
miłości szukają.
Takiej która sobą
uśmiech nam przynosi,
ciepłem nas otula
i o serce prosi.
Bo uczucie musi
wzajemnie być dane,
jeśli chcemy by szczęściem
było wypełniane.

Brudy życia.

Ciemność otoczyła nas
ze wszystkich stron.
Wypełzły kłamstwa
ubrane w ciepłe słowa.
Niepewność wpleciona
w lepsze jutro.
Chwieją się wartości,
spadają na kark
postanowienia.
Zło przebrało się
w suknię
i kusi swoimi wdziękami.
Wszędzie zalega kurz
dawnych lat.

Autor: memoria

wspólna przestrzeń

Klasnę w dłonie, może drzwi otworzę,
tuż za progiem czekasz już z milczeniem.
Tyle było spraw na ostrzu noża,
tyle było mniej lub więcej ciebie.

Zupa kipi, pełen żalu garnek.
Stoisz, jakby przyparta do muru.
Znów to wszystko poszło gdzieś na marne,
znów się zeszły czarne, gęste chmury.

Patrzysz w stronę, gdzie kiedyś zegarek,
liczył wspólne chwile naszych westchnień.
Patrzysz na mnie, jakbym był za karę,
w obco brzmiących słowach: wspólna przestrzeń.

Autor: retur

Powrót

Zamknięte drzwi domu
uparcie bronią samotni,
która rozgościła się tam
na wiele lat.

Jej obecność już obojętna
zmurszałym klamkom,
powleczonym pajęczą nicią.
Schodom pokrytym mchem.

Chciała krzyczeć - już jestem!
Lecz odkryła, że czas przyodział
nieznaną jej dotąd
szatę rzeczywistości.

Tylko niebo było takie samo...

Autor: Krysy

Dziękuję

Skrzywdziłeś mnie
Dziękuję
Już nigdy nic nie zaboli
Bardziej
Nabrana na łyżkę
Gorąca zupa
Nie poparzy
Jedzona w pośpiechu
Krzywe spojrzenie
Staruszka z tramwaju
Nie oburzy
Niesprawiedliwością
Krople deszczu
Niespodziewanie rzęsiste
Nie popsują spaceru
Bez parasola
Fałszywi przyjaciele
Nagłym odejściem
Nie wzbudzą strachu
Przed samotnością
Świat będzie idealny
Gdy tylko nauczę się
Znowu odczuwać
Radość

Autor: E.J.Eith

Pustka

A kiedy pustka rodzi się w głowie,
gdy do wszystkiego ochoty mi brak,
i odpłynęła gdzieś wyobraźnia,
odchodzę w nicość, bo znów doła mam.

I milczę w kącie. Bezdźwięczną ciszą
lęki usypiam, tęsknoty gaszę,
spokojnie patrząc, jak smutku armie
przez pokój idą pośpiesznym marszem.

W dali znikają gdzieś za drzewami,
jak cienie dawno umarłych ludzi,
dając tym samym - nową nadzieję.
To lepsze jutro nagle obudzić.

Lecz zanim to się wszystko odmieni,
w fotel zapadam, zamykam oczy,
bo sen najlepszym teraz balsamem
na świeże rany i cierpki dotyk.

Autor: Krysy

Poranek alkoholika

Z wolna popiołem
umiera papieros,
w szklance rozbrzmiewa
"wolności" dzwon.
Za chwilę będę
znów boskim Apollem
"wielkim poetą"
bez drżących rąk

Na harfie krtani
gra kropla ognista,
melodię ciszy
skąpaną w śnie.
W przeszklonych oczach
świt dniem się budzi
szkoda, że znowu
ominie mnie.

Autor: Slavo

Cisza

Zamilkłeś...

Świat mój skur­czył się
o je­den Twój szept.

Na kla­wiaturze dni
zab­rakło półtonów.
W me­lodii uczuć
wez­brała ska­la dźwięków,
a ściśnięta klamrą ciszy
wy­daje tylko
głuche uderzenia
o ściany tętnic.
Skarłowa­ciał
mój krwiobieg.
Zmar­szczył się oddech.

Milczysz...

Autor: margot5

Łza

Kap... i spadła. Roztrzaskała się o realia.
A toczyła się tak spokojnie po twarzy.
Po twarzy bez wyrazu, przeźroczystej.
Lecz cicho! Bo dusza tej mgły jeszcze marzy.
Kap... i spadła. Rozbiła się o rzeczywistość.
Była zbyt słaba, nieziemsko delikatna.
Przeraziła ją wymarzonych perspektyw mglistość.
Ona jest przecież dziecinnie jedwabna i księżycowa.

Kap... i spadła. Zderzyła się z prawdą.
Łza, która szuka szczęścia i oparcia
A spotyka się z bezlitosną pogardą
I brakiem tolerancji, współczucia. Boi się starcia.

Kap... O nie! Już nic nie spada.
Skończyły się łzy. Brak im sił na rzeczywistość.
Zrozumiały, że nic nie pomogą,
Są cicho. Chcą zachować swoją swoistość.

Nie ma już nic, co by mogło spływać po twarzy.
Nie ma już łez, które załamywały promienie świata.
Nie ma już sił na płacz. Każdy swą wartość waży
i zdejmuje odważniki. A może waga jest zepsuta?

- Joanna Drażba

"Bezsilność"

Bezsilna dziewczynka zakuta w kajdany
Samotna, cicha, bez poczucia wiary
W mroku mglistym, ukryta w cieniu
przykuta do ściany, bez płaczu i jęku.
Błądząca po świecie, przynosząca nieszczęście.
-Jestem swoim więźniem...

[Aleksandra S.]

Samotność w tłumie

Na mojej ulicy rosną samotnie brzozy
Wiosna ubiera je w szaty zielone
Wokół szum aut i gwar ludzki
To nic nie zmienia ,jestem jak one

Samotność w tłumie jakie to dziwne
Rośliny ludzie obłoki i domy
Powietrze po deszczu czyste
A my się w to wszystko wtopimy

Takie to czasy w tym naszym świecie
Nawet nie wiesz kto obok mieszka
Każdy dzień warkocze dziejowe plecie
Co dziś przyniesie orzeł czy reszka?

Autor: Iwona Derkowska

Mama

Wstaję w nocy
czy żyjesz
i dni jakieś niczyje
jawą a może snem

wiem

jeszcze czekasz
życie wolno wycieka
z dłoni którą
odsuwasz

szklankę wody

lekarz
nie chce już pomóc
odesłali do domu

serce
jak pięść ściśnięta
już prawie nie pamiętam
że byłaś mi mamą

odwróciły się role

okruch chleba
na stole
nie zjedzony

Autor: Kryha

siedzę klękając upadam

siedzę
wśród tylu smętnych twarzy
papierosowego dymu
otulającego wszystkich
jak smog nad miastem

siedzę
kieliszek już dawno pusty
ktoś się dosiadł
w moje ucho wlewa potok słów
odpycham jego dłoń z mego ramienia

siedzę
swój wzrok w brudny blat stołu wlepiam
wpatrzony w mały czarny punkcik
myśli w jedną stronę skierowane
jak niewolnicy tkwią wciąż w głowie

powstaję
chciałem skierować się do wyjścia
na kolana upadłem
zbyt wiele do stracenia
podaj dłoń
do ziemi tak blisko

- Marek Lisinski

Zwątpienia

A kiedy czarnym smutku kirem
Znowu otulą mnie zwątpienia,
Gdy skołatane serce zadrży
I braknie łaski zapomnienia,
Gdy gardło znów żelaznym ściskiem
Uchwyci gorycz samotności,
A słona łza policzkiem spłynie
W żalu umarłej namiętności,
Gdy patrząc w przód nic nie zobaczę,
Za siebie zaś - niewiele więcej -
Nie wiem, czy radę dam raz jeszcze
Nie całkiem poddać się udręce?
Czy starczy sił, by unieść głowę,
Nim czartu w końcu życie przedam?
Jeszcze próbuję, jeszcze walczę...
Czy uda się? Rękojmi nie dam...

- Staszek