życzenia urodzinowe

Niech los do ciebie uśmiecha się,
łap szczęście, kiedy pojawi się,
a w sercu niech zostaje
miłość kiedy powstaje.

Ciepło jest w każdym uśmiechu,
gdy szczęście w tobie bywa,
nadzieję na lepsze jutro
radością serca zdobywasz.

Nie smuć się, proszę,
bo życie to chwila.
To piękność i radość
co szybko przemija.
Bądź dobry, pogodny
jak wczesny poranek.
Bo życie szykuje Ci
wiele niespodzianek.
Życie jest jak świeca,
wypalamy się powoli.
Lecz każdy z nas
płomyk wznieca,
każdego czasem coś boli,
coś mu doskwiera.
Lecz jest też nadzieja,
jest szczęście.
Radości i smutku są łzy,
ale ważne że jesteś Ty.
Są takie serca,
co wesprą w potrzebie,
i ciepłe dłonie, co Twą dłoń uścisną,
aż niepokoje wszystkie
znów gdzieś prysną.
Jest taka dobroć,
co serce ogrzeje,
przyniesie radość i nowe nadzieje.

Niby w widoku nic nowego...

Niby w widoku nic nowego
drzewa gałązka, zieleń trawy
błękit, co trzyma sznurki białe
gdy wiatr z podmuchem się pojawi...

Jeszcze do tego szmer cichutki,
bo liście się rozszepczą więcej
- a wszystko takie bliskie, ciepłe
przyjaźnie wyciągają ręce...

A już aleja purpurowa,
i jesień idzie nią z nadzieją,
że każdy dzień przyniesie barwę
drobiazgi, które rozweselą...

Jak nie przytulić tego złota
wrzosów po lasach rozsypanych
przestrzeni rozświetlonych miedzią
i ciepłem słońca całowanych...

Te światłocienie niosą ciepło
pozwolą sercu się kołysać,
myśli roztańczą śpiewną nutą,
w codzienność uśmiech Ci zapiszą...

- Maryla

W dłoniach przyniosłam jesienne kwiaty
wszystkie barwami złota się skrzące,
astry, nasturcje i liście klonu
słonecznym latem jeszcze pachnące.

Możesz zanurzyć się w ich zapachu,
chłonąć aromat, pełnym oddechem
a potem uśmiech kwiecisty taki,
mi podarować połonin echem.

Chcę, aby w sercu gościła radość,
aby dni smutne w piękne zamienić,
by szczęście kwitło barwami lata
srebrnym odcieniem, złotem czerwieni.

Co się to dzieje!

Co się to dzieje! Co się to dzieje!
Aż lękam się wyznać to komu:
Wiecie, że słońce dziś rano
Zajrzało do mego domu.
Aż lękam się wyznać to komu...
Trza mieć odwagę - do skutku!
Złociste, wiecie, nasturcje
Zakwitły w moim ogródku.

Trza mieć odwagę - do skutku,
Więc powiem wam jeszcze coś więcej:
Śród kwiatów śmiech, wiecie, rozbłysnął,
Szczery, radosny, dziewczęcy.

O, powiem wam jeszcze coś więcej,
tylko nie śmiejcie się ze mnie:
Ja, wiecie, czekałem na nią
I nie czekałem daremnie.

Tylko nie śmiejcie się ze mnie,
Dusza ma całkiem pijana!
Rzekła mi, wiecie: jak ślicznie,
Gdy słońce w dom zajrzy z rana!

Autor- Jan Kasprowicz

Moje serce

Jak dobrze że bije, bo wtedy wszak żyje,
i czuje, gdy jest dobrze mu.
Choć czasem nastroje wpływają na moje
serduszko i wtedy brak tchu.

Lecz miło jest myśleć, określę to ściślej,
że uczucie co wzbiera się w nim.
Wzruszają ogromnie, co widać też po mnie,
bo blask daje oczom mym.

I też ty miły masz udział by były,
uczucia radości wciąż we mnie,
że uśmiech króluje i dobrze się czuje,
ślę czuły buziak ode mnie.

Już noc dookoła, niech gwiazdki zawoła,
blaskiem dadzą swój rozmarzony.
A księżyc, co świeci, niech magię roznieci,
byś zasną nią otulony.

Uszczęśliwić chciałabym cię,
rozpalić słońcem dzień,
w deszczowe, chłodne poranki.
Zrobić sok ze słońca
i nalewać go do szklanki.

Częstować nim cię będę,
gdy smutne dni masz.
By gdy łyk go wypijesz,
uśmiech rozświetli ci twarz.

Bo on jest jak ten promyk,
jaśnieje przy nim dzień.
Więc mój przyjacielu miły,
po prostu ty się śmiej.

Poleję sok ze słońca
rozpędzę szare chmury,
by dzień już nie był
pochmurny i bury!

Tak cudownie widzieć cię,
w myślach, słowach,
gdy powstaje wierszyk ten.

Jesteś ze mną w każdej chwili,
twe pisanie dzień umili.
Choć nie mam cię pod ręką,
co też trochę jest udręką.

Bo nie mogę w oczy twe
spojrzeć kiedy tylko chcę,
by zobaczyć piękno duszy,
dobroci, która serce wzruszy.

I tę czułość co się czuje,
kiedy słowa twe czytuję.
Ale mam cię blisko siebie,
gdy pomyślę, to mam ciebie.

W zakamarkach mojej duszy,
słowo twoje mnie poruszy
i wypełnia serce me
uśmiech przez calutkie dnie.

Cieszę się przyjaźnią miły,
co uczucia te wzbudziły.

O, poranna godzino

Przyszłaś - poranna godzino!
Niesiesz ze sobą róż świtu,
szarości trochę, fioletu
i całą gamę zachwytu.

Pamiętaj, błękit namawiaj,
by barwę swoją rozpostarł,
złotą zawiłość rozplątał
i pełną ciepła miał postać.

Jeszcze - godzino poranna-
pokrzepiaj, toruj, ochraniaj,
wypełniaj drogi pomyślne
i spełniaj każdy nasz zamiar.

Takim westchnieniem codziennie,
przywołać pragnę dla Ciebie,
wszystko co miłe i piękne,
co źródłem radości będzie.

Autor: Maryla

Świtem..

Jeszcze zamglenie trawy dotyka,
jeszcze drżą na niej kropelki rosy
a już promienie słońca sprawiły,
że odezwały się ptasie głosy.

Szczebiot dociera miłą muzyką.
Na bok odkładam smutek nabrzmiały,
by zasmakować nadziei świtu
oraz nakręcić wiarą zegary.

Gdzieś między liście zawieszam szepty,
kolory marzeń oraz treść pragnień.
Liczę, że słowa splotą się z ciepłem,
gdy się na drogę codzienną stawię.

Autor: Maryla

Twój uśmiech...

Uśmiechasz się
do świata sercem,
radości schronieniem,
więc świat
podaruje Ci coś
- uśmiech dla Ciebie.
Uśmiechasz się
do ludzi duszą,
w której dajesz im siebie
a oni oddają Ci swą
- w uśmiechu dla Ciebie.
Uśmiechasz się do życia,
bo ktoś
spełnił Twoje marzenia,
a życie zachowa go
- dla Ciebie dla wspomnienia.
Więc pozostań takim uśmiechem,
który przetrwa
bo wszystkim potrzebny
i każdy go zapamięta,
bo uśmiech jest nieśmiertelny.

Szukając szczęścia i sensu życia,
nie mamy zwykle nic do ukrycia.
A otwierając się przed innymi,
serce jak deser na dłoni wnosimy.

Człowiek sam siebie też nie docenia,
życie się toczy, a świat się zmienia.
Warto więc z bliskimi usiąść pospołu,
by szczęścia nie szukać jak wiatru w polu.

Trzeba nauczyć się je dostrzegać
I o majątek wciąż nie zabiegać.
Bo ten szczęśliwy, kto szczerze wierzy,
że od nas samych ono zależy.

Uśmiechnij się do swoich wspomnień
Niech uśmiech rozjaśni ci twoją twarz
Wszystko minęło? A ma to znaczenie?
Spójrz tyle radości przed sobą masz.

Jutro może być piękniejsze od wczoraj
Słońce codziennie odsłania swą twarz
Co noc, księżyc pojawia się na niebie
Czy od tych chwil, piękniejsze znasz?

Ten szczęśliwy, kto szczerze wierzy,
że od nas samych radość zależy.

A ten wierszyk...
Jest dla Ciebie!
Tak prościutko napisany.
Tak od serca tak od siebie,
Z puzzli uczuć poskładany.
Jest w nim radość, że istniejesz,
że mnie lubisz, że się śmiejesz
Tak...
Ten wierszyk jest dla Ciebie.
W swym wyrazie przecież miły
Dajmy, proszę wszystko z siebie
By się klocki ułożyły

W człowieku - jest serce,
a w nim ukryte - dobro i radość.
Serce jest jedno i wielkie...
tam się rodzi wszystko co piękne.

Wszak zawsze jest nadzieja,
że kto szuka ten znajdzie,
to... za czym tęskni
i czego pragnie najbardziej.

Skarbem jest mądrość człowieka
i serce dobre i czyste,
ta miłość co zapłaty nie czeka
i życie jak kryształ przejrzyste.

Zaś szczęściem uskrzydlić marzenia,
by móc się nimi nacieszyć
i poczuć tę magię spełnienia
i serce radością nią przeszyć.

Z radością zaczynaj dzień
z nowymi nadziejami,
a na pewno będzie Ci lżej
uporać się z problemami.

Z radością w przyszłość spójrz
i nie martw się na zapas,
bo nie przewidzisz wszystkich burz
i niepotrzebnie stracisz czas.

Z radością spójrz na życie,
bo ono takie już jest
i nie będzie żadnym odkryciem,
że czasami budzi lęk.

Z radością pokonasz słabości
i nie dasz złamać się
niestraszne będą trudności
lecz udany każdy dzień.

Nieważna za oknem pogoda,
nieważna własna wygoda.
Czasu szkoda na żale,
że szczęście nie trwa stale.

Ważne jest ciepłe spojrzenie,
co gasi każde zmartwienie.
Ważne jest czułe słowo,
by radość przywrócić na nowo.

Uśmiechnij się!

Uśmiech to jest fajna sprawa
Lekarstwo na smutek, humoru poprawa.
Nic nas nie kosztuje a pięknie buzię zdobi,
Śmiejmy się więc dużo, to nam nie zaszkodzi.

Uśmiechnij się do mnie a ja uśmiechnę się do Ciebie
Stwórzmy radosną atmosferę wokół siebie.
Inni niech też tego spróbują
I z uśmiechem na twarzy nam wtórują...

Życie, które jest bardzo szare czasami,
Rozbłyśnie pięknymi tęczy kolorami.
Serca nasze będą pełne radości,
Szczęścia i do bliskich miłości.

Specjalnie dla Ciebie
napiszę piosenkę,
będę ją nucić cichutko,
a kiedy Ty ją usłyszysz,
nie będzie mi już smutno.

O słońcu chcę śpiewać
i o szumie strumienia,
o miłości, radości i kwiatach;
i o tym,
że wszystko się zmienia
lecz nie odchodzi
w cień zapomnienia.

Lato w jesień przechodzi
nicią babiego lata,
kolory i barwy tęczowe,
swoją delikatnością oplata.

A teraz
uśmiechnij się do mnie,
do siebie i wiatru,
co figle płata,
do myśli, życia,
ptaków i świata.

Wystarczy mała iskra tęsknoty
do kogoś, kto jest sercu bliski
uśmiechu mały promyk, złoty
zamiast tych skarbów świata, wszystkich...

By życie lśniło srebrnym blaskiem
co się we włosach nam już zjawia
w uroku chwili, wspólnym szczęściem
niezmiennie musi się pojawiać...

Już zawsze Twoich słów serdeczność
będzie jak powiew świeżej wiosny,
wciąż aktualna ich skuteczność
zakwita barwą nut radosnych...

Wśród trosk wszelkich nawałnicy
żyć nam nie jest łatwo,
lecz… czasami, niespodzianie,
błyska szczęścia światło.

Aby czuły pocałunek
złożyć nam na czole
i poprawić na chwil kilka
ziemską naszą dolę…

Wtedy zjawia się na twarzy
uśmiech nieświadomie…
Cieplej robi się na sercu,
w oczach mamy płomień.

Prostujemy nagle plecy,
podnosimy głowę
i czujemy się wyraźnie…
młodsi o połowę!