Kiedy zimno, mrozek, wieje,
kiedy słonko Cię nie grzeje,
piękny uśmiech Ci przynoszę
i o uśmiech Ciebie proszę.
Precz smuteczkom i szarości,
radość w sercu niech zagości.

Nie jest sztuka być wesołym,
kiedy szczęście zewsząd tryska.
Sztuka stać z pogodnym czołem,
kiedy ból za serce ściska.
Chociaż życie Ci dokuczy,
a los srogi z nóg Cię zetnie,-
Na pytanie jak Ci leci?
odpowiadaj zawsze - świetnie.
A tak mówiąc jednocześnie,
dwojakiego dopniesz celu.
Nieżyczliwym usta zamkniesz,
radość wzbudzisz w przyjacielu.

Obdarzę Cię uśmiechem, jakiego nie widziałeś,
o jakim nawet nie pomyślałeś.
Dam Ci go szczerze, podaruję w prezencie,
niech on na zawsze przy Tobie będzie.
Pilnuj go skrycie, brnij z nim przez życie,
on wskaże Tobie przepiękne życie.
Radość pobudzi w Twojej duszy,
może i Twe serce wzruszy.
Kiedy tylko wspomnisz, on cie rozweseli,
w każdy dzień tygodnia będzie ci śmielej.
On z Tobą zawsze wszędzie powędruje,
bo też dla niego Ciebie mu brakuje.
Gdy rano wstaniesz w niezbyt miłej wierze,
on Twoją twarz w uśmiech ubierze.
On nie pozwoli byś ze smutkiem walczył,
bo nie po to wstałeś, abyś się smucił.
Jeśli przez chwilkę uwierzysz w jego istnienie,
wtedy się spełni każde marzenie.
Nie doznasz smutku ani zmartwienia,
bo on to wszystko w radość poprzemienia.

Tak mało do szczęścia potrzeba:
- skrawek gwiezdnego nieba
i słońca co dzień ozłoci,
gdy rano otwierasz oczy.
- kropelek rosy na trawie
i śpiewu ptaków o świcie,
trzeba się jednak nauczyć
patrzeć i kochać życie!

Chciałbym uśmiech podać Ci na dłoni
i niechaj ona Twe dłonie dogoni,
a wtedy może uśmiechniesz się do mnie,
chociażby skromnie.

Chciałbym uśmiech posłać Ci w kopercie,
ale on wtedy gdzieś znajdzie się stercie
i pewnie zaraz stanie się płaski,
jak rzeczne piaski.

Chciałbym uśmiech ujrzeć na Twej twarzy,
a przy tym jeszcze choć trochę pomarzyć,
że Twoje serce uśmiecha się także
w ogromnym kadrze.

Chciałbym uśmiech Twój dostrzec na róży,
ale on zginie w tak długiej podróży
i zanim dotrze tu, na świata koniec,
w mych łzach utonie.

Piękno to móc zasypiać spokojnie
I budzić się
z uśmiechem na twarzy...
Piękno to promyk słońca
i melodia ptaków
wśród kwitnących drzew...
Piękno to bliskość kogoś bliskiego
i jedna dłoń spleciona
w drugiej dłoni...
Piękno to radość
pomimo łez
I bicie serca przy drugim sercu...

Magia twego uśmiechu

magia twego uśmiechu
jest balsamem duszy
wszystkie złe myśli
odgania i głuszy

magia twego uśmiechu
to czysta sprawa
marzenia moje
to już nie tylko zabawa

magia twego uśmiechu
buduje i leczy
i z miejsca wszystkie moje
troski niweczy.

Znów dostrzegam błysk w moich oczach
Teraz wiem - to cień moich łez
Czy to uśmiech rozświetla mą twarz
Czy on cieszy się też.

Ponownie świat nabrał barw
Radości kwiatów motyli!
I znowu chce się żyć
Za sprawą jednej chwili...

Otwórz serce swe na oścież, wpuść nadziei blask,
daj się ponieść wyobraźni i zatrzymaj czas.
Nie poddawaj się zbyt łatwo,
musisz wierzyć, że z wiarą możesz zdziałać wszystko,
więc postaraj się i niebo za chmury złap.
Dla Ciebie jest cały świat.
Choć na plecach nieraz czujesz oddech zwątpienia,
nie oglądaj się za siebie, dogoń swoje marzenia.

Uśmiech

Chciałabym uśmiech podać Ci na dłoni
i niechaj ona Twe dłonie dogoni,
a wtedy może uśmiechniesz się do mnie,
chociażby skromnie.

Chciałabym uśmiech posłać Ci w kopercie,
ale on wtedy gdzieś znajdzie się stercie
i pewnie zaraz stanie się płaski,
jak rzeczne piaski.

Chciałabym uśmiech ujrzeć na Twej twarzy,
a przy tym jeszcze choć trochę pomarzyć,
że Twoje serce uśmiecha się także
w ogromnym kadrze.

Chciałabym uśmiech Twój dostrzec na róży,
ale on zginie w tak długiej podróży
i zanim dotrze tu, na świata koniec,
w mych łzach utonie.

Wiersz Ewy Willaume-Pielki

Znów dostrzegam błysk w moich oczach
Teraz wiem - to cień moich łez
Czy to uśmiech rozświetla mą twarz
Czy on cieszy się też.

Ponownie świat nabrał barw
Radości kwiatów motyli
I znowu chce się żyć
Za sprawą jednej chwili ....

Szczęśliwy wiatr,
Powiał w moją stronę,
Przywiał mi piękne słowa,
Przez Ciebie ułożone...

Powiało radością,
I przyjaźnią miłą,
Aż mi się na sercu,
Cieplutko zrobiło...

Tak mało mi trzeba było,
Kilka Twych miłych słów,
Żeby uwierzyć w siebie,
Żeby uśmiechnąć się znów...

Patrz na swą piękną twarz...
Uśmiechaj się do ludzi
Uśmiechaj się do lustra - do siebie
Bądź zawsze pogodny, wesoły
Ciesz się z każdej minuty życia.
Pokochaj, doceń życie ...
Przyjdą też chwile
W których nie potrafimy się uśmiechnąć
Lecz pamiętaj...
...w końcu przyjdzie ten dobry dzień
I ukoi nasz ból , łzy...
Więc...
Uśmiechnij się!

Choć każdy SAM, życie buduje,
to zawsze coś daje.. i bierze...
Nie mów: "...nikogo nie potrzebuję..."
.. bo i tak nie uwierzę.

Przyjemności szeroka rzeka,
niesie nas i woła..
.. lecz tylko dotyk bliskiego człowieka,
jest dotykiem anioła..

i wcale nie ja, to odkryłem,
od początku to ludzie wiedzieli
- aby radość pełna była
musisz się szczęściem podzielić;)

SERCA
°»♥
Gdy serca czują,że blisko są,
To miłość i szczęście dojrzewa,
Wtedy to radość otwiera drzwi,
A dusza romanse nam śpiewa.
°»♥
Dzisiaj romanse nie modne już,
Lecz piękno ich jeszcze zostało,
Gdy radość w sercu usłyszy śpiew,
Pięknieje nam też nasze ciało.
°»♥
Radosny i piękny staje się świat,
Smutki spadają pod ziemię,
Barwniejsze widoki przyszłych lat,
I przyjaźniejsze ludzkie plemię.
°»♥
Nie zamykajmy nigdy swych serc,
By inni dostęp do nich mieli,
Słuchajmy, co serce mówi nam,
Zamiast udawać twardzieli.!

Gdybym była krawcem czasu,
To po nocach skrycie,
Szyłabym dla smutnych ludzi.
Nowe piękne życie,
Piękne jak spod igły
i trwałe tak,
że miłość nie zniszczy się nigdy.
Z jednej tkaniny wszyscy jesteśmy,
co się wyciera, strzępi przez lata,
Lecz jeśli chcemy, te wszystkie dziury
miłością da się załatać.
Na chłody dałabym ludziom
Podszewkę z nadziei,
W rękawach po uśmiechu,
Gdyby ktoś się rozkleił..

Czas zespolenia

Już okna pięknie ozdobione,
oślepiając swą urodą w ciemności,
czekają na przyjęcie pierwszych gości.
Odgrzebana miłość bliżniego zakwita,
przemieniając serca w rajski ogród,
ponownie do nas zawita.
Nadszedł czas serc zespolenia,
wewnętrznego spokoju, czystej duszy,
uścisków dłoni, życzliwości i ukojenia.
Otwierają się drzwi dotąd zamknięte.
Rozjaśniają się twarze dotąd zacięte.
Każdy nagle zauważa każdego,
z uśmiechem witając już z daleka.
Wyschła na krótko urazów rzeka.
Ogrzewając się ciepłem słów i czynów,
zbliżając się do dnia spełnienia,
oczekujemy narodzin Bożego Syna.
Jakże piękny jest ten czas...
niechaj na dłużej u nas zagości
i już nas nie opuści.

/Senna K./

Kiedy oblicze nieba pogodne,
Wstępuje radość w nasze objęcia.
Wszystko się prostsze wtedy wydaje.
Kołysze tuli ciepłem zaklęcia.
Aromat niesie się światłocieniem
Rozmiękcza nawet wiatr, ślady zimy
Ja tylko pragnę, by czas pomyślnie
Z uśmiechem piękny dzień Ci uczynił…

Urodzinki

Jak co roku staneły w progu
Urodzinki z toastem - Na zdrowie !
Dobry humorek wkroczył do domu,
Zapowiadając radosny dnia nastrój.

Drzwi zaskrzypiały w nawiasach żałośnie
Na przybytek licznych gości narzekając,
Od samego rana się nie zamykając...
Ostatnie dechy z siebie wydając.

Głośno było do póżnej nocy...
Hucznie zabawa trwała do końca,
Aż ostatni gości odeszli w pląsach...
Udając się na spoczynek wylewnym krokiem.

A jak już było po wszystkim...
Wreszcie nawiasy w drzwiach zamilkły
I Sąsiedzi na hałas przestali się skarżyć,
Tylko w uszach wciąż bębniło - Na zdrowie!

/Senna K./

Pozdro...dla Przyjaciela

Witam Ciebie jak każdego dzionka
Przesyłam cieplutkie pozdrowionka
Moje myśli Ci dzisiaj ofiaruję
Tego się nigdzie na wagę nie kupuje
Wiesz przecież dobrze, że gdzieś tam
Komuś jesteś bliski i nie jesteś sam
Odnajdą Cię na samym końcu świata
Pozostaną wierne tak przez całe lata
Nie zamykaj przed nimi serca drzwi
Niejeden lekceważąc sobie z nich drwi
Swoją mocą wspierają każdego dnia
Choć życie odbiera tchu,stale pogania
Znajdż czas dla swoich myśli
Pozbieraj je i do mnie wyślij
Ja też potrzebuję ich mocy
Ogrzeją mnie w dzień i w nocy
Tak wspierając się wzajemnie
Jest nam łatwiej żyć codziennie.

/Senna K./