klamerka.pl

Pojechał Marsjanin do
Aj, aj, aj
By się nauczyć
Aj, aj, aj
A gdy się nauczył
Aj, aj, aj
To ciągle powtarzał
Aj, aj, aj

Pojechał Marsjanin do
Lo, lo, lo
By się nauczyć
Lo, lo, lo
A gdy się nauczył
Lo, lo, lo
To ciągle powtarzał
Lo, lo,lo

Pojechał Marsjanin do
Wiu, wiu, wiu
By się nauczyć
Wiu, wiu, wiu
A gdy się nauczył
Wiu, wiu, wiu
To ciągle powtarzał
Wiu, wiu, wiu

Pojechał Marsjanin do
Aj, aj, aj
By się nauczyć
Lo, lo, lo
A gdy się nauczył
Wiu, wiu, wiu
To ciągle powtarzał
I love you!

Były sobie trzy wróżeczki
Bardzo piękne panieneczki,
Co zwierzętom pomagały,
Kiedy do nich przybywały.

Lwica małe urodziła,
Wróżki chętnie zaprosiła.
One zaraz się wybrały
W cienkich sukniach przyleciały.

Wzięły z pyłkiem szkatułeczki
I magiczne swe pałeczki.
Skrzydła lśniące je przyniosły,
Gdzie wysokie drzewa rosły.

Kiedy już przy lwiątkach stały,
Złotym pyłkiem posypały.
Dotykając pałeczkami
Odezwały się słowami:

"Miłość wkładam do serduszka"
Wyszeptała pierwsza wróżka.
"Od dziś dobroć w nim zamieszka
Oraz przyjaźń koleżeńska"

Druga rzekła w kilku słowach:
"Mądrość będzie w waszych głowach,
Byście sobie radę dały
Oraz innych rozumiały"

Trzecia chwilkę pomyślała
I od siebie siłę dała.
Delikatny gest zrobiła.
"W zgodzie jest największa siła"

Piękny prezent wróżki dały.
Mamę z dziećmi pożegnały.
Poleciały nad lasami,
By się spotkać z motylkami...

My jesteśmy krasnoludki, hopsa sa, hopsa sa,
Pod grzybkami nasze budki, hopsa sa, hopsa sa.

Jemy mrówki, żabie łapki, oj tak tak, oj tak tak,
A na głowach krasne czapki, to nasz znak, to nasz znak.

Gdy kto zbłądzi to trąbimy: Tru ru ru, tru ru ru!
Gdy kto senny to uśpimy: Lu lu lu, lu lu lu.

Gdy ktoś skrzywdzi krasnoludka, ojojoj, ojojoj,
To zapłacze niezabudka, oj tak tak, oj tak tak.

Baloniku mój malutki,
rośnij duży, okrąglutki.
Balon rośnie, że aż strach,
Przebrał miarę - no i trach!

Tu sroczka kaszkę warzyła,
ogonek sobie sparzyła..
temu dała na miseczkę,
temu dała na łyżeczkę,
temu, bo grzecznie prosił,
temu, bo wodę nosił,
a temu najmniejszemu nic nie dała,
tylko ogonkiem zamieszała,
i frrrr... daleko poleciała!

Ileż owoców dzisiaj już znamy,
jedne od drugich tez odróżniamy.
Całkiem wydłużona jest gruszka,
dlatego różni się od jabłuszka.
Wiśnia i śliwka w sobie pestkę mają
i z drzew dość łatwo się zerwać dają.
Banan z daleka jest sprowadzany,
u nas jest bardzo mocno lubiany.
O wiele więcej owoców znasz sam,
dlatego proszę - wymień je sam.

Myśli bocian niesłychanie:
kiedy wreszcie zjem śniadanie?
Muszę żabek zjeść choć sześć,
aby w górę móc się wznieść.
By mieć siłę też jeść muszę,
bo inaczej się nie ruszę.

W pokoiku, na kanapie
przedszkolaczek sobie chrapie.
Śpi już długo, odpoczywa
aż tu mama jego wzywa:
Wstawaj śpiochu mój kochany,
bo żeś przecież nieubrany.
Wstań - dodaje jeszcze Ola -
- bo się spóźnisz do przedszkola.

Synuś kąpie się w wanience
mydlu, mydlu nóżki, ręce
mydlu, mydlu plecki, brzuszek;
wytrzyjmy się...
Leży wśród poduszek synuś malutki,
wykąpany, czyściutki,
cacy synuś, cacy.

Już od rana na podwórzu
wśród patyków i wśród liści
przycupnęli nad kałużą
pracowici kałużyści.
Wygrzebują brud z kałuży,
niech kałuża będzie czysta!
Pełne ręce ma roboty
każdy dobry kałużysta!
Rękawiczką i chusteczką
dwóch błocistów chodnik czyści.
Obrzucają się szyszkami
bardzo dzielni szyszkowiści.
Dwie kocistki pod ławeczką
cukierkami karmią kota...
Świątek, piątek czy niedziela
na podwórku wre robota!

Jurek - Ogórek,
niebieskie migdały,
przedrzeźniał dziewczynki
a one płakały.
Lecz chłopcy z sąsiednich
przybiegli podwórek
i uciekł od razu
ten Jurek - Ogórek.

Zielińska Hanna
"Indyk"

"Indyk myślał o niedzieli..."
I nic dziwnego!
Bo w niedzielę - odpoczynek na całego!
Można się wyspać solidnie,
patrzeć w ekran aż zbrzydnie,
można podrażnić się z kotem,
łazić tam i z powrotem,
zjeść jakieś dobre ciastko,
patrzeć przez okno na miasto,
na szybie złapać muchę,
podrapać się za uchem...
A gdyby tak troszkę do lasu?
No, na to nie starczy mi czasu!

Stoły ślicznie nakryte,
rączki czysto umyte,
każdy cierpliwie czeka
na swój kubek mleka.
Nie ma plam na fartuszku,
nie ma resztek w garnuszku.
Pod stołem nie ma śmieci
bo tu jadły grzeczne dzieci.

Wszystkie dzieci
na całym świecie
są takie same -
lubią skakać na jednej nodze
i lubią zanudzać mamę.

Kąpu - kąpu mój golasku w wanience
umyj buzię, umyj łepek i ręce.
Szuru - szuru mój golasku
ręcznikiem
zaraz będziesz czyściuteńkim
chłopczykiem.
Łapu - capu mój golasku koszulę,
teraz ciebie pocałuję i przytulę.
Tupu - tupu mój golasku
przed siebie,
poprowadzę na spacerek ja ciebie.

Co lubią dzieci?
słońce - gdy świeci,
deszcz - kiedy pada,
wiatr- kiedy gada,
mróz- kiedy szczypie,
śnieg- kiedy sypie...
Każdą pogodę
z upałem, chłodem,
o każdej porze...
Byle na dworze!

- Jak mi ciocia albo wujek
piękne farby podaruje,
namaluję na papierze
takie brzydkie, brzydkie zwierzę...
- To jest pomysł do niczego!
Lepiej maluj coś ładnego!
Nie chcesz? Czemu?... Nie rozumiem.
- Bo ładnego ja nie umiem!

Z talerzyka rogal znika
a na kuchni mleko kipi
i tak syczy:
- "Jeśli łaska, zabierajcie stąd brudaska!
Kto się nie mył przed śniadaniem
ten śniadania nie dostanie!"

Józio oświadczył: "Woda mi zbrzydła,
dość już mam szczotki, wstręt mam do mydła!"
I odtąd przybrał wygląd straszydła.

Płakała matka i ojciec gryzł się:
"Ten Józio wszystkie soki z nas wyssie,
od dwóch tygodni już się nie myje,
czarne ma ręce, nogi i szyję,
twarz ma od ucha brudną do ucha,
czy kto takiego widział smolucha?
Poradźcie ludzie, pomóżcie, ludzie,
przecież nie można żyć w takim brudzie!"

Józio na prośby wszelkie był głuchy,
lepił się z brudu jak lep na muchy,
czego się dotknął, tam była plama,
wołał: \"Niech mama myje się sama,
tato niech kąpie się nieustannie,
stryjek z wujkiem niech siedzą w wannie,
niech się szorują, a ja tymczasem
będę brudasem! Chcę być brudasem!"

Przezwał go stryjek "Józio - niemyjek",
wujek doń mówił "niemyty ryjek",
błagała ciotka: "Józiu mój złoty,
myj się!" Lecz Józio nie miał ochoty.
Wyniósł się w końcu z domu na Czystem
i zawiadomił rodziców listem,
że myć się nie ma zamiaru, trudno!
I poszedł mieszkać - dokąd? - na Bródno.

Jedzie auto coraz prędzej
co za pęd, co za pęd.
Żółte światło, pas na jezdni
teraz skręt, teraz skręt.
Bardzo trudno być kierowcą,
lecz ja mówię wszystkim chłopcom
że kierowcą, że kierowcą
muszę kiedyś być.
Szara jezdnia, na tej jezdni
aut jest sto, aut jest sto.
Zmiana świateł, tu czerwone
a więc stop, a więc stop.
Bardzo trudno być kierowcą,
lecz ja mówię wszystkim chłopcom
że kierowcą, że kierowcą
muszę kiedyś być.
Trudne światła, różne znaki
trzeba znać, trzeba znać.
Muszę wiedzieć kiedy jechać,
kiedy stać, kiedy stać.
Bardzo trudno być kierowcą
lecz ja mówię wszystkim chłopcom
że kierowcą, że kierowcą
muszę kiedyś być.