klamerka.pl

Czasem do szczęścia trzeba niewiele,
Wystarczy słowo, uśmiech słoneczny
Lub dobre serce, kogoś bliskiego,
Troska, tęsknota, odzew serdeczny.

Tylko dwa słowa wystarczą miłe,
Płynące z serca, oddane szczerze,
By poczuć błogość skrzydeł anioła
I ciepło, które znaczy tak wiele.

Dobrze mieć takie czułe oparcie,
Gdy szczęście świtem na Ciebie czeka.
Małe DZIEŃ DOBRY, kawałek wiersza,
może osłodzić życie człowieka.

Żeby życie nie bolało
- trzeba je szanować.
Żeby do Nas wciąż się śmiało
- urazów nie chować.
Trzeba zawsze mieć nadzieję,
- że po trudnej chwili,
Szczęście do Nas się uśmiechnie
- ludzie będą mili.
Bo jesteśmy na tej Ziemi,
chwilkę bardzo krótką,
więc starajmy się, by ona
była dla nas - barwną nutką.

Kochać wiosenną radością,
kochać upojnym latem,
kochać jesienną zadumą
i kiedy zima rządzi światem.

Posyłać miłość w kwiatach,
promieniom słońca powierzyć,
na liściach jesiennych zapisać,
płatkami śniegu odmierzyć.

Dać wszystkim ludziom, co piękne,
co niesie radość i spokój,
rozdawać miłość garściami
przez wszystkie pory roku.

Dobrze...

Dobrze jest ustom dostarczyć smaku
a myślom podać słoneczną harfę.
Wtedy wiadomo, że jest nadzieja
a życie nasze jest wiele warte.

Wybiegnie czułość, radość się wplącze,
łagodność wprzędzie ziarenka chwili
i tylko patrzeć, jak się beztrosko
nawet wśród chłodów, słodycz wychyli.

Cicho podejdziesz z poranną kawą
i pyłem świtu, rytm dnia posłodzisz
a gdy zawołasz mnie po imieniu,
sercem odczuję miękkość pieszczoty.

Idąc drogą swojego życia
Różnych ludzi wciąż spotykam
Jedni bardzo mnie kochają
Inni czasem odrzucają...

Ale zawsze niosę im nadzieję
Jestem z nimi - by było weselej
Zatrzymam się nad sercem zapłakanym
Nad człowiekiem zatroskanym

Zawszę będę im bliska
Zaproszę ich do rozpalenia ogniska
Ogniska złożonego z nadziei promieni
By nawet mały promyczek
ich rozweselił

Bo każdy z nas - zdrowy czy chory
Potrzebuje miłości podpory
A ja tą podporą w życiu chcę być
I dla innych właśnie żyć.

nie odmawiaj pomocy
nie gaś świecy
nie noś urazy
bo nie zdążysz przeprosić
zbyt ciężko wędruje się pod wiatr
bez odpoczynku w czyichś ramionach
bez przyjmowania pomocy-
ty dobrze wiesz gdzie jej szukać