klamerka.pl

Czy tylko w snach
mam cię dla siebie
czy tylko w myślach
dotykam ciebie
czy to co czuję
już nic nie znaczy
czy miłość sobie
a życie inaczej?
Spowolnione marzenia...
czy muszą tak boleć słowa?
Kocham światu chcę wykrzyczeć
lecz tylko szepczę
nikt nie może mnie słyszeć
moje uczucia nie dla ogółu
dla twoich uszu i myśli twoich
możesz usłyszeć
jak... ci czas pozwoli.

Cicho serce, nie krzycz już więcej

Cicho serce, nie łkaj więcej.
Wiem, że boli, dławi i dusi.
Uspokój się już, proszę
Pełne goryczy nieszczęść jest życie,
przecież dobrze wiesz.

Nie krzycz już serce, proszę
Łzy osusz pozostałą kruszyną miłości,
światełkiem nadziei, co w dali świeci.
Kiedyś posmakujesz jeszcze szczerej radości
i będzie uczta dusz, a teraz

Cicho serce, nie krwaw już, proszę
daj o sobie zapomnieć to boli.
nie dźwigaj kamienia smutku, żalu
ciężar wyrzuć z siebie,
idź precz draniu.

Serce, czy każdy ciebie ma,
czuje dogłębnie życie jak ja.
Czy można cię uśpić bezdusznie,
pieniądzem, władzą omamić...

Serce, choć bolisz
cieszę się że cię mam.

Boże, dałeś mi życie,
Dałeś mi oczy bym patrzył na Twój świat,
Dałeś mi dłonie bym go czuł całym sobą,
Otrzymałem również serce by kochać,
Starałem się żyć jak najlepiej,
Coraz to bardziej osiągając swoje cele,
Idąc wyżej uczyłem się tego co jest koło mnie,
Co dzień przecierałem oczy i widziałem Twoje dzieło,
Starałem się brać godnie to co mi przynosiłeś o świcie,
Kilka razy moje serce zabijało mocniej,
Lecz to były tylko chwilowe uniesienia,
Aż pewnego mroźnego zimowego dnia,
Obdarowałeś mnie przepiękną niewiastą,
Samoistnie robiłem rzeczy których nigdy bym nie zrobił,
Chciało mi się tańczyć, śpiewać, żyć…
Lecz nadszedł dzień gdy odebrałeś mi to,
Teraz tylko łza tańczy mi na policzku,
Potrafię pisać teraz tylko smutne wiersze,
Żyć, żyć mi już się nie chce,
Było tak pięknie, czułem niebiański smak miłości,
A teraz gorycz i nienawiść od całego świata,
Straciłem wiarę, nadzieje, miłość,
Tak jak dałeś mi szczęście, tak je odebrałeś,
Wiec proszę Cię
Odbierz mi i życie które ofiarowałeś,
Ponieważ już nie chcę żyć, jeżeli nie mogę
Nie mogę na nią spojrzeć, przytulić, pocałować,
Nie potrafię mieć ją tylko w myślach,
Pragnę ją czuć przy mnie, kochać ją i szanować,
Być podporą, powodem jej uśmiechu,
Łzą szczęścia i nutką nadziei,
Odebrałeś mi to więc i odbierz życie,
Nie widzę sensu po co miałbym je zatrzymać,
Gdy tego co kocham, nie mam już...

<05.03.2010r>Lidzia

Porwano gdzieś sny drżące jak motyle,
Skrępowano kajdanami radości nikłe chwile.

Wyhaftowano smutki na białej chusteczce,
Żelazną łzą przeszyte - choć tak bardzo nie chcę.

Strwożone serce zamarło zranione ostrzem milczenia,
Za ścianą ciszy nie dosłyszało dźwięku ukojenia.

To Wieczna Pieśń bez słów, która i kamień poruszy...
Nadzieja ma skrzydła - przysiadła dziś w duszy.

Łzy szczęścia
Mówią za siebie - dziękuję.
Łzy bólu
Mówią bezlitośnie - przestań ...
A ja wciąż mówię:
"Ukoję łzy bólu, łzami szczęścia.
W końcu będzie dobrze.
Uśmiecham się i odchodzę od rzeczywistości."
Czas leczy rany.
No to,
Niech ktoś w końcu wyleczy mnie...

Czasami sobie myślę,
jak kocham Ciebie…
Czasami za to
nienawidzę sam siebie.
Moje uczucie chociaż się wznosi…
a moje serce bije dla Ciebie,
nasze dłonie nigdy nie dotkną siebie.
Smutny wierszyk więc piszę…
może Bóg się zlituje i się pod nim podpisze
wyrażając zgodę na miłość naszą,
wysyłając Amora, który przekona Cię,
byś wyszeptała mi, że kochasz mnie.

Poprzez tysiące igieł.
Łez
zabarwionych krwią.
Wołam.
Odbijam się od ścian.
Ląduję
Z kulą żelazną pomiędzy żebrami.
Oddycham
Ciernie na mym czole.
Głęboko.
Dokładnie.
Krzyczę.
Nieme westchnienie przebitej piersi.
Serce naznaczone przepaścią.
Czarna plama losu.
Otchłań.
Rozszarpane życie.
Zaginione szczęście.
Poprzez białe ściany
wbijam szklany wzrok.
Zamglony łzami.
Na piersi rana wydrapana
ostrym mieczem przeznaczenia.
Wokół czarne pręty. Moi strażnicy.
Uwięziona.
Ignorując ból z uśmiechem na twarzy twierdzę:
Ja też kiedyś ujrzę mojego anioła.

Miłość to ból
Przed nią nie uciekniesz,
chociaż byś mógł.
Miłość to cierpienie
Sprawi Ci takie,
że błagać kata będziesz o śmierć
Miłość to jednak cud,
dzięki niej wszystko byś mógł
gdyby Cię nie opuściła.

Spójrz na mnie
jak płaczę
jak wiatr wołam
jak nie mam sił

Spójrz na mnie
jak staję się wielki
jak się podnoszę
jak nie umieram

Spójrz w niebo
jak staje się jasne
jak gwiazdy spadają
jak płoną w mych oczach

Spójrz w dal
jak odchodzę by wracać
jak mknę poprzez ciemność
jak czas doganiam

Spójrz w moje oczy
jak pragną odpocząć
jak ciszy potrzebuję
jak zasypiam

Spójrz jeszcze raz
by mnie docenić
by mi dorównać
by nie zapomnieć

Nadziei już nie ma..
I wiara sens straciła.
Bo Ty się odwróciłaś.
I razem z nią odeszłaś.
Krótkie cześć,
W mojej pamięci pozostało.
Może tak być miało..
Może tak być musiało..
Może…
Stałem jak ktoś,
kto wypowiedzieć się nie umie,
i kto nigdy tego nie zrozumie.
Sam…
Z wieloma myślami.
Jak, niebo z rozsypanymi gwiazdami.
Jak niepotrzebna dłoń, która czucia nie ma.
Sam…
Dlaczego tak się dzieje,
że serce wciąż zły kierunek wskazuje.
Prowadząc swym biciem ku komuś,
kto czeka, by dostarczyć jedynie kolejnego zawodu.

A może mnie wcale nie ma?
może to tylko
jakieś odbicie w zwierciadle?

takim normalnym
co z lewego robi prawe -
bezprawnie!

może mnie nigdy nie było?
może się wszystko przyśniło?...

...tylko skąd ta miłość?
najprawdziwsza -
choć jej ani zobaczyć
ani dotknąć
ani usłyszeć

fizycznie -
nie waży nic
i jest bezkształtna
chemicznie -
bezwonna
i bezbarwna...

...tylko boli naprawdę!

Cierpienie, to najgorsza ze wszystkich rzeczy,
Jak kolce cierpienie w serce kaleczy.
Nie patrz beztrosko na tych co skaleczone serca mają,
Co swe smutki jak pajęczynę długą snują.

Możesz pomóc w każdej chwili,
Tym co w cierpieniu cały czas żyli.
Jest jedna rada na serce przez kolce skaleczone,
Po prostu pomódl się do Boga, by nie było już skrzywdzone.

Bo gdzieś głęboko, na serca dnie,
Ukryłaś się kiedyś na zawsze,
I choć jak ptak do lotu wciąż rwiesz,
W snach słyszysz jak dusza ma płacze.

Trudno się wymknąć, by zmienić los.
Odszukać marzenia znieść smutki .
Ciepłe spojrzenie i czuły głos,
W pamięci nie łatwo jest ukryć.

Tak się uśmiechasz i tylko łza
Gorąca wypływa powoli,
Stęsknione serce tak będzie łkać,
Zapomnieć nie zdoła, gdy boli.

W kąciku ukryty usłysz mój szept,
Przez chwilę niech śmieją się oczy,
I może łatwiej będzie ból znieść,
Gdy los kiedyś serca połączy.

Gdy jakiś człowiek rani w jakikolwiek sposób innego człowieka,
to tak jakby wbijał mu w serce gwoździe.
Gdy próbuje je wyciągnąć,
to udaje mu się to czasami,
lecz niektóre rany zostają.
I potrafią w każdej chwili tak człowieka ranić,
że ma się ochotę umrzeć...

Gdy zobaczysz w jej oczach łzy..
Nie pytaj się dlaczego i tak Cię okłamie.
Ale bądź przy niej... I oboje milczcie.
Dla niej cisza to lekarstwo..
Gdy zobaczysz jej pociętą rękę
Nie pytaj się jak to się stało...
I tak Ci nie powie prawdy..
Bo ona jest inna...
Ona ma swój świat,
Zamyka w sobie cały ból.
Chce go udusić a później wypłakać,
Cały czas z nim walczy...
Nie umie się zwierzać za bardzo ją to boli...
Wszyscy mają ją za zakręconą dziewczynę,
która cały czas się śmieje...
Ale ona się śmieje, żeby nie płakać..
Gdy popatrzysz w głąb jej oczu.. Poznasz prawdę...
Tylko tak możesz zobaczyć co ona czuje...
Nie potrafi ufać ludziom...
Więc staraj się ją tego nauczyć.

Przyjaciółko
odeszłaś
zgasł ogień
twojego kaganka
przerwała się
cienka nić
życie bez ciebie
trwa dalej
pozostało
wspomnienie
o bólu
i twoim
cierpieniu

Wystarczyła tylko jedna chwila,sekunda
By wszystko się zmieniło.
Nastała rozpacz, ból.
Nieustanne rozmyślanie,
Nieprzespane noce.
Modlenie się w dzień i w nocy.
Aby wszystko się ułożyło.

Dzień po dniu, zmienia się wszystko.
Dziękowałam Bogu że marzenie się spełniło.

Wystarczył łyk , aby wszystko prysło
Marzenie na którego czekałam tyle czasu.
Na nowo rozmyślanie 'czemu?'
Ciągły lęk przed tym że może to wszystko wrócić
Ale wtedy już będzie za późno
Stracisz druga szanse na życie
Bo jedną już zmarnowałeś, nie doceniłeś.

Pisząc to płaczę teraźniejszością,
która tak bardzo boli...
Ojcze!
Nie życząc ci tego
sam doprowadzasz się do śmierci.

Ty tego nie czujesz,
Jak cierpimy
Nie widzisz
jak płaczemy w poduszkę
zapełnioną łzami...

Zaślepiony butelką,
która jest twoim paliwem,
Które cię uzupełnia
A zarazem,
Niszczy...

Robisz nam krzywdę,
Którą czujemy aż od dzieciństwa,
Ten ból trwa i trwa...
Nieustannie...
Tak jak życie, po śmierci...

Chcialam byc z toba, ale nie moglam,
myslalam, ze kochasz, lecz sie zawiodlam
bawiles sie mna, dusza moja, cialem
bawiles uczuciem, moim kochaniem
co chciales robiles tak ulegla bylam
bo cie kochalam, bo ci wierzylam...
teraz nie wierze choc kocham bolesnie
rana za duza, w sercu sie nie miesci
zal, bol, cierpienie, tyle mi dales
takie uczucie mi zafundowales
nie bede ciagle usmiechac sie przez lzy
nie bede cierpiec, ze juz nie ty
skroce cierpienie moje zalosne
nie bede czekac kolejnej wiosny
wierzac ze zmieni sie cos w moim zyciu
znikne na zawsze w ciszy, w ukryciu
nawet slad maly po mnie nie zostanie
tak bardzo cie kocham moje kochanie
ze zyc nie moge,nie chce juz dalej
nie umiem... szepce i rzucam sie w fale
blekitne morze otula mnie miekko
szept moj zanika, mysli me milkna,
serce z wielka rana sie uspokaja
nie tlucze, nie krwawi, coraz wolniej bije
chyba juz umarlam, tak ja juz nie zyje...
ogarnal mnie spokoj.. zniklo cierpienie
nie placzcie za mna, to moje zyczenie
i ty kochanie nie mysl o mnie wcale
teraz mnie kochaja tylko morza fale
i niech tak zostanie...

Siedzę sama... zimno jest
Ciężko Mi to mówić ale, wciąż kocham Cię...
Płakać Mi się chce, nic dziwnego
Sama w domu siedzę, lecz z jednej strony dobrze..
bo nikt nie widzi moich łez..
Leże sama na łóżku i płaczę...
Chcę żebyś wiedział Kotku,
że nigdy Ci tego nie wybaczę..
Płaczę, szlocham i przestać nie mogę!
Zadałeś mi ból, którego nie zapomnę...
Kochałam, pieściłam, a nawet uwielbiałam!!
Misiaczku, Kochanie, wróć do mnie!
Przecież ja tak bardzo błagam Cię... och..
na Litość Boską KOCHAM CIĘ!

Wojtek Skarbie wróć!! ; ** ; (((