klamerka.pl

Noc jaśnieje o północy...
Kiedy moje małe oczy srebrna poświata księżyca spowiła...
I ze snu tak pięknego rozbudziła...
Śniłam o Tobie książę jedyny...
Jak z papierosa wypuszczasz dym...
Jak patrzysz na mnie oczyma swymi...
Tak gdy tej pierwszej deszczowej jesieni...
Wśród łez aniołów, wśród deszczu tego...
Pierwszy raz rzekłeś " Że szukałeś już daleko, lecz tak naprawdę Twe szczęście jest blisko"
I w Twym pocałunku doznałam, że mam wszystko...

Byłam chwilą w Twoim życiu
Niepotrzebną...
Dokuczliwą...
Może naiwną myśląc inaczej
Mówiłeś, NIE!
Lecz wśród wielu wspomnień,
miej chodź jedno o mnie
Wiem, że głupotą jest wierzyć w coś, co nigdy się nie spełni
Przegrałam?
Czemu?
Bo powiedziałam kocham...
Jak odzyskać mam miłość Twą?
Jak wygnać smutek z serca mego
Czym uleczyć mam ten głęboki ból
Wciąż widzę Cię w moich snach
Bez Ciebie czuję jak powoli umieram
Jak zniszczyć mam tą obsesję?
Patrząc na zdjęcia, słysząc Twój głos
Czuję jak moje ciało drży, jak ciężko mi oddychać
gdy przechodzisz obojętny nie patrząc na mnie.
Mam ochotę wykrzyczeć co czuję
Lecz czy to coś da?
Naprawi wszystko?
Tego nie wiem...
Idąc ciemną ulicą, myśląc...
Pytasz czemu się nie boję...
Czemu wciąż idę przed siebie...
Dlaczego?
Póki istniejesz w mym sercu, motywujesz,
Gdy czuję Ciebie zawsze obok mnie,
nawet śmierć nie jest w stanie ze mną wygrać...
Więc przepraszam za błędy,
Za miłość do Ciebie...
Za każde słowo niepotrzebnie wypowiedziane
czyny i myśli...
Chciałam dobrze.
Lecz nie wyszło...
Pragnęłam czegoś za szybko
Może się bałam?
Tego sama nie wiem...
Ale wiem, że kocham za wszystko,
Za złe i dobre chwile, za każdy uśmiech, przytulenie, pocałunek,
Za to, że jest osobą, dla której żyję.

W HOŁDZIE DLA JANA PAWŁA II
5 ROCZNICA ŚMIERCI


,,Patrzyłeś wzrokiem jaśniejszym niż słońce.
Głosiłeś słowa mądre i gorące.
Twoje słowa jak wichry lecą.
Twoje słowa płoną i świecą
Siałeś ziarna jak siewca na roli.
Nie skarżyłeś się,że coś Cię boli.
Sianie ziarna nie było rzeczą ziemską
Lecz można powiedzieć anielską.
Byłeś aniołem na ziemię zesłanym
I światłem Byłeś i źrenicą w oku.
I jeśli ktoś zwątpi w Twą anielską postać.
Daleki będzie od prawdziwej wiary.
Leczyłeś chore zranione serca
Najtwardsze kruszyłeś skały.
Patrzyłeś ufnie w oczy człowieka.
Zaćmiłeś sobą świat cały.
Karmiłeś lud swój chlebem pożywnym.
Nie chciałeś wojen i głodu.
Kim byłeś WIELKI CZLOWIEKU
Pasterzem czy przywódcą narodu.
Ty ,który Byłeś dumą naszej ziemi.
Ruszyłeś w drogę do wzgórz i ogrodów.
Dziś w niebie blaskiem swoim świecisz.
Jesteś dowodem istnienia aniołów.
Zakryła Cię ciemna mogiła.
Zakryło ciemne wnętrze grobu.
Lecz Twych oczu jasnych ,śmierć nie zgasiła.
Swiecą jeszcze piękniej,
jeszcze piękniej płoną.
Patrz,jak zmalała ziemia cała.
Jak smutno,jak pusto,jak cicho.
I tylko słychać serca bicie.
Płacz dzieci,żałobny dżwięk dzwonów.
Posłuchaj,jak pięknie biją
Jak czyste są ich tony.
Dzwońcie dzwony,dzwońcie.
Niech echo porwie serca dzwonów bicie.
Niech z pieśnią wzniosłą ,ku niebu lecą.
Niech całe niebo słyszy,
Jak pięknie śpiewa ziemia.
Niech wtórują jej chóry aniołów.
Niech grają harfy anielskie.
Niech ptaki objawią piękno swych głosów
Niech grają liry srebrne.
Niech zadmą trąby potężne.
Niech śpiewają obłoki, ogrody i deszcze.
Dzwońcie dzwony,dzwońcie
Dzwońcie mocniej jeszcze.
I swym głosem potężnym głoście.
Pieśń chwalebną
Pieśń o Pasterzu
Pieśń o Pielgrzymie
Pieśń o Karolu Wojtyle.

NA ZAWSZE W MOIM SERCU

Łukasz,
te chwile, które z tobą spędziłam, były dla mnie wszystkim, ale potem pozostały mi tylko wspomnienia tych dni razem spędzonych:( Teraz, gdy znów się ujrzeliśmy, te wspomnienia wróciły, ja się ciągle uśmiecham, na myśl o Tobie i mam nadzieję, że damy sobie tą drugą szansę, że nam się uda, bo ja czuję, że jesteś tym jedynym. Proszę, spróbujmy szczęścia na nowo...

Byłam chwilą w Twoim życiu
Niepotrzebną...
Dokuczliwą...
Może naiwną myśląc inaczej
Mówiłeś, NIE!
Lecz wśród wielu wspomnień,
miej chodź jedno o mnie
Wiem, że głupotą jest wierzyć w coś, co nigdy się nie spełni
Przegrałam?
Czemu?
Bo powiedziałam kocham...
Jak odzyskać mam miłość Twą?
Jak wygnać smutek z serca mego
Czym uleczyć mam ten głęboki ból
Wciąż widzę Cię w moich snach
Bez Ciebie czuję jak powoli umieram
Jak zniszczyć mam tą obsesję?
Patrząc na zdjęcia, słysząc Twój głos
Czuję jak moje ciało drży, jak ciężko mi oddychać
gdy przechodzisz obojętny nie patrząc na mnie.
Mam ochotę wykrzyczeć co czuję
Lecz czy to coś da?
Naprawi wszystko?
Tego nie wiem...
Idąc ciemną ulicą, myśląc...
Pytasz czemu się nie boję...
Czemu wciąż idę przed siebie...
Dlaczego?
Póki istniejesz w mym sercu, motywujesz,
Gdy czuję Ciebie zawsze obok mnie,
nawet śmierć nie jest w stanie ze mną wygrać...
Więc przepraszam za błędy,
Za miłość do Ciebie...
Za każde słowo niepotrzebnie wypowiedziane
czyny i myśli...
Chciałam dobrze.
Lecz nie wyszło...
Pragnęłam czegoś za szybko
Może się bałam?
Tego sama nie wiem...
Ale wiem, że kocham za wszystko,
Za złe i dobre chwile, za każdy uśmiech, przytulenie, pocałunek,
Za to, że jest osoba dla której żyję.

Byłeś dla mnie jak obraz
który sama stworzyłam
Lecz zabrakło mi farby
i go nagle zniszczyłam

Nie wiedziałam co robię
łzy płynęły jak rzeka
Lecz ci o tym nie powiem
i tak dalej uciekam

Zatrzymałam się na chwilę
obejrzałam się za siebie
I stwierdziłam ze smutkiem
że nie ma już ciebie.

Wspominam...
wspominam sobie ciebie mój kochany,
Ten przepiękny szum fal nad morzem,
Nasze piękne uśmiechy w zachodzie słońca
Tą miłość którą do siebie czuliśmy...
Lecz to wspomnienia,
Do których tak bardzo chciałabym wrócić,
Kochany dlaczego tak się stało?
Dlaczego Bóg mi ciebie zabrał?
Ja tak bardzo cię kocham,
Łzy lecą mi na myśl o tobie, Kochany...
Proszę wróć!

Wiesz ...
Niedługo się spotkamy
I zaczniemy odnowa budować te przepiękne wspomnienia,
Które będą rzeczywistością...
Tak bardzo tego pragnę...

Gwizd parowozu i pociąg ruszył...
Odjechałam...Ty zostałeś.
Długo machałeś mi ręką...
Wtulona w kąt przedziału
siedziałam ze spuszczona głową...
patrzyłam na oddalającą się postać...
Malałeś w oczach
aż rozpłynąłeś się gdzieś we mgle..
Łzy popłynęły mi po policzkach
i pomyślałam - to już koniec.
Teraz zostały tylko wspomnienia....
Piękne wieczorne spacery po plaży
gdy woda obmywała nam stopy,
a my biegliśmy dalej...dalej....
Dziś siedzę w pustym pokoju
i myśląc zadaje sobie pytania:
-czy jeszcze kiedyście spotkam?
Czy nie zgubimy się w tym ogromnym "świecie"?
Czy jeszcze kiedyś przytulisz mnie
i powiesz - nie martw się
Życie jest piękne!

Pamiętam tamte chwile,
śpiew ptaków i radosne melodie.
Pamiętam tę radość,
której wokół było tyle...
Teraz Cię zabrakło,
to jak zgasić wszystkie gwiazdy na niebie.
Zostały tylko wspomnienia,
jak bardzo jestem daleko od Ciebie.
Pamiętam życie, które snem było,
jakże było krótkie,
i tak szybko się skończyło.
Pamiętam smutek i łzy,
kiedy skończyły się sny,
dopóki moje serce bić nie przestanie,
i kiedy słońce już więcej nie wstanie.

...każdy miesiąc 17 odmierzamy...
zawsze o tym pamiętamy...
upłynęło pięć miesięcy...
pod powieką łza się kręci...
dla nas to był piękny czas...
wspomnień czar pozostał w nas...
zabrałeś mnie do raju bram...
to nie był sen, byliśmy tam...
na tą namiętności chwilę,
czekaliśmy czasu tyle...
tyle długich dni i lat...
aż pozostał w duszy ślad...
nic już tego w nas nie zmieni,
póki życie trwa na ziemi...

Siedzę i wspominam co między nami było,
jak nas życie połączyło.
Rozbawiło i uszczęśliwiło.
Były chwile smutku i radości.
To jak tuliliśmy się, całowaliśmy
i kochaliśmy się.
A teraz cóż nam pozostało?!
Wspomnienie wspólnie spędzonych chwil.
Jednego jestem pewna nie żałuję,
że poznałam i pokochałam Cię.

Kocham Cię moja ważko,
kocham twe ramiona,
ciepło rąk w codziennym dniu,
teraz nie ma Cię tu
Byleś Sławku moim pragnieniem
a dziś jesteś pięknym wspomnieniem.

Nigdy nie zapomne o slowach otuchy, ktore wtedy mowiles.
Nigdy nie zapomne o korzeniach milosci,ktore we mnie stworzyles.
Nigdy nie opuszcze miejsc wspolnych spotkan,
w wspomnieniach zostana one do konca.
Nie mam juz zalu, nie chowam urazy tylko smutek mi teraz pozostal.
Czasem jeszcze lza sie w oku zakreci.
Jeszcze czasem jak Cie widze serce przyspiesza,ale wiem ze to minie w koncu i me serce uwolni sie od zaru uczuc do ciebie snujacych.

Autor: Perpeśka

Co robić, gdy nie ma Cię?
Co robić, gdy o Tobie śnię?
Twoje oczy raz ujrzane
Były jak gwiazdy rozbłyskane
Dotyk Twych dłoni i uśmiech na Twarzy
Był taki jak każdemu czułość się marzy
Tańczyliśmy krótką chwilę
A ja pamiętam aż tyle
Twe oczy, Twe usta, Twój zapach cudny
Lecz coś nas rozdzieliło- to czas okrutny
Ten zapach, błysk w oku i pamięć o Tobie
Pozwolą mi zawsze być myślami przy Tobie

te dni spędzone razem
to one dają mi siłę by żyć
to one właśnie pomogą mi
to one wraz z tobą zostaną w mej pamięci
te dobre i te złe
to one są moim skarbem

Wiele na świecie się dzieje,
ty się tym nie przejmujesz, bo masz mnie.
-Choć smutki bywają;
-choć sny powracają;
-choć różni jesteśmy;
-choć uciec znów chcemy;
-lecz nie próbujemy;
-choć nic nie musimy;
-choć wszystko robimy;
-choć na świecie wszystko sie zmienia;
nic się nie liczy, tylko wspomnienia.

Kochałam Cię całą duszą,
byłeś dla mnie pięknym snem...
Uczucia powoli mijać muszą,
teraz to najlepiej wiem...

Wspomnienia

Są dni, kiedy wietrzę wspomnienia
Sięgam po nie z życia mienia
Obłożone grubą warstwą czasu
Przygniecione latami bagażu
Nabierają świeżości, jakby odmłodzone
Stają się terażniejsze- zbliżone

I znów siedzę w szkolnej ławce
Wokół mnie znajome postacie
Choć rysy twarzy nieco zamazane
A imiona przekręcone, usilnie poszukiwane
W dziurawej pamięci wiecznie łatanej
Odżywają poprzez czyny z przeszłości

Innym razem, zbiegam się z otoczeniem
Spacerując ulicami rodzinnego miasta
A przy mnie przyjaciółka M.
Bratnia dusza- przyjazna siostra
Beztroskie myśli nam towarzyszą
Twarze roześmiane dążą do nikąd

Pamiętam też dzień rozstania
Mama na peronie spłakana
Coraz mniejsza, malutka, oczom nieznana
Rozstrojona uczuciami- pozostała sama
Tylko mijające obrazki po drodze
W nieznaną mi przyszłość...

/Senna K./ 2009r

Każdego dnia wciąż myślę o Tobie,
wciąż głupie myśli krążą po głowie.
Jakby to było gdybyśmy byli razem,
w snach widzę nasze uśmiechnięte twarze.
Co by było gdybyś nie zostawił mnie,
powiedz dlaczego tak stało się?!
Wiele chwil było przed Nami,
a niestety sama zostałam z naszymi planami.
Choć wołam Cię każdego dnia,
to nie dostaje swojego Księcia.
Byłeś, choć krótko, może na chwile,
a jednak wniosłeś zmian w moim życiu tyle.
Chciałam żyć, cieszyć życiem się,
myślałam, że zawsze obok będę miała Cię.
Będziesz, przytulisz, wytrzesz łzy,
zawsze gdy będziesz potrzebny mi.
Może i za bardzo w to wierzyłam,
nie widziałam, że coś nie tak, ślepa byłam.
Za bardzo chciałam szczęśliwa być,
i nie obchodziło mnie wtedy nic.
A Ty chyba ze mną szczęśliwy nie byłeś,
i chyba dlatego mnie opuściłeś.
Może z czasem uda mi się zapomnieć Cię,
ale byłeś mi bliski i w to wątpię!

Co mam zrobic
co mam poczac,
skad nabrac sil,
ktorych tak bardzo potrebuje,
bo zycie moje to nie bajka,
gdy brak milosci,
ktora tak sie kochalo,
ale ta milosc odeszla
i spewnoscia nie powroci
Milosc ta zabrala
mi wszystko
co posiadalam w moim sercu
teraz zostalo
mi tylko wspomnienie
po osobie,
ktora tak bardzo Kochalam