Ĺźyczenia urodzinowe

Umiem być ciszą

"Miłość to człowiek niedokończony"
(Eluard)

Kończę się w twoich oczach
Umiem być ciszą
Kończę się w twoim śnie

Ostatnie echo jest ciszą
to miejsce
gdzie kończy się twoje spojrzenie

Sen mnie oślepia, rozjarzona
iskra serca
Kończę się w twoim sercu

Przez sen, przez siebie
donoszę siebie
do twojej śmierci

- Rafał Wojaczek

I ty przeminiesz

I ty przeminiesz, jako ja przeminę —
zostanie wszechbyt w gwiaĹşdzistej koronie.
Pójdziemy w jakąś nieznaną krainę,
gdzie jeno myśli łączą się, nie dłonie.

Umiłowany! my z oblicza ziemi,
jako dwa płatki marcowego śniegu,
stopione w locie tchami wiosennemi;
jak rosy krople na Usteczka brzegu,
strącone wiatrem — znikniemy oboje.

I huraganne porywy miłości,
i te łzy moje, i tęsknoty twoje,
i te szalone obawy nicości
znikną — lotniejsze od mgły porankowej.

I zniknie rozpacz, wzgarda, oburzenie,
świadomość smętnej pracy Syzyfowej
i bezowocne śmiertelne znurzenie —
te wszystkie fale na cierpienia morzu.

A te zachodu purpurowe łuny —
pierwszych gwiazd blaski na lazurĂłw łoĹźu —
i letnich nocy liliowe całuny
znów będą słać się pod stopy kochanków.

I te majowe balsamiczne noce,
przeklęte jeno za szybkość poranków,
i te wietrzyku czarodziejskie moce —
będą upajać rozkochane serce.

I te jaśminów krzewy śnieżno-złote,
wstające cicho z wonnych traw kobierca,
do pieszczot swoją przydadzą pieszczotę.
Czy moc miłości straci swą potęgę,
że my w jej pieśni zostaniemy zgrzytem,
że naszych imion w miłowania księgę
nie zapiszemy złotem i błękitem?

Czy noc nie zechce już oświadczyn słuchać
i gwiezdne oczy chmurami osłoni,
że my nie będziem jak gołębie gruchać
gdzieś u kwitnącej rozkosznie jabłoni?

Czy wietrzyk stuli skrzydła podniesione,
jaśminów płatki poczernieją z żalu,
że nasze usta, nigdy nie złączone,
utracą z wolna barwistość koralu?

I ty przeminiesz, jako ja przeminę.
Zostanie wszechbyt w gwiaĹşdzistej koronie —
zostanie Miłość. Mamże kląć godzinę,
co tchnęła lodem, rozerwała dłonie?

Umiłowany! miniemy oboje,
zostanie piękno i młodość rozrzutna! —
Dlatego z dala w zadumaniu stoję,
dlatego oną świadomością smutna
nie szukam ciebie...

- Zofia Wojnarowska

Zjaw się

Tak mało żądam za moją tęsknotę,
za to, Ĺźe serce bije tak boleśnie —
gdy na szafirach błysną gwiazdy złote,
zjaw mi się we śnie.

Niechaj mnie wszystkie odejdą anioły,
niech wszystkie blaski tęczowe pogasną,
tylko niech widzę, czuwając na poły
twoją twarz jasną.

Bo cóż mi wizje z mgieł różanych tkane,
bo cóż mi błyski ich złotych warkoczy,
gdy na mnie będą patrzeć zadumane
twe cudne oczy!

I chociaĹź z pierwszym jutrzennym promieniem
moja tęsknota i mój smutek wskrześnie,
bądĹş nocy moich srebrnym zachwyceniem —
zjaw mi się we śnie.

- Zofia Wojnarowska

Choć szukamy wytrwale,
bo bardzo trafić chcemy
na życia naszego połówkę,
nie zawsze znajdujemy.

Lecz wierzymy, Ĺźe przyjdzie
chwila taka szczęśliwa,
Ĺźe trafimy po znakach,
gdzie teĹź ona przebywa.

I gdy uda się wtedy
serca razem połączyć,
dać miłości nadzieję,
co się nigdy nie kończy.

Widać to w naszych oczach,
blask promienny z nich bije,
jakby chciały przekazać,
szukaj, też ją odkryjesz!

[...] prawda jest w oczach patrzącego.

- William Wharton - W księżycową jasną noc » Ojciec Mundy (1. Odprawa)