"Życie"

Życie wiele figli mi spłatało
Nieraz kłody pod nogi rzucało.

A ja przez to straciłam tak wiele,
i na duszy, i na ciele.
Dlatego z nim walczyłam,
dlatego ciągle byłam,
chodź śmiercią pokonać je myślałam,
czyżbym jakoś - oszalała?

Wspomnienia z życia do mnie wracają,
radość i smutek w sobie mają.

Łzy w oczach wyciskają,
chodź czasem radość mają,
to ból sercu zadają,
tyle złych wspomnień przypominają,
czasem jednak wpuszczą nadziei iskrę:
może kiedyś znów zabłysnę.

Życie dziś jak koń w galopie,
gonić za tym co na topie?

Wszyscy wokół gonią to,
a ja nie chcę gonić, bo
bo chcę widzieć w lustrze siebie,
a nie...podobieństwo ciebie.
Wszyscy w świecie naśladują
i swą osobowość trują.

Także życie się zatrości
o kwestie miłości.

Tylu chłopaków poznałam,
lecz żadnego nie kochałam.
Z czasem ta miłość się wypaliła
chodź ponoć piękna była.
A gdy szczerze pokochałam,
to jednemu serce dałam.

Lecz on ucieka,
chodź kocha i czeka.

Czy boi się miłości,
która w sercu jego gości?
nie umiem odpowiedzieć,
lecz chciałabym bardzo wiedzieć,
co jest powodem tego,
bo ja kocham jego.

Życie niesie wiele niespodzianek,
z którymi nastaje każdy poranek,
warto na nie poczekać,
bo życie może zwlekać.