Hej słoneczko proszę cię
promykami ogrzej mnie,
bo tak tęsknię by na niebie
dłużej było widać ciebie.

Może wtedy smutku dni
które szarość dają mi,
łzami deszczu pokazują
albo śniegiem obsypują.

Znikną lub rozpłyną się
kiedy ty pojawisz się,
na błękicie tam do góry
i wesoło po przez chmury.

Rzucisz na dół swe promienie,
rozświetlając sobą ziemie
i napełnisz ciepłem serce,
by uśmiechu miało więcej.