Gdy masz takie miejsce na ziemi , gdzie wracasz...
a w oczach masz radość
bo każdy kąt tęsknił za Tobą
to już tak wiele
Gdy jeszcze na Ciebie ktoś czeka...
by w progu wymienić się sercem
- to spróbuj docenić te chwile
i nie proś o więcej...

Śpiewam.

Śpiewam-jestem,słyszę serca bicie
śpiewam serca,śpiewam duszy tajemnicę.
Tak jak czuję najserdeczniej śpiewam życie.
Niechaj każdy dzień - niepustym dźwiękiem.
Brzmi radośnie,niechby smutno-ale pięknie.
Chcę by los zaśpiewał ze mną tę piosenkę.
Czystym tonem,każdy dźwięk-dzień życia.
I niech płynie moja słodka tajemnica.
Jak dobrze śpiewem duszę ukołysać....

- A. Poniedzielski

Jeden uśmiech...

Jeden uśmiech ciepłego świtu,
przydałby się na co dzień, z rana,
byłby jasną słońca nadzieją,
tak pomocną w dążeniach, planach.

Nie tłumaczę czasu mądrością
jego wagą, kolorem granic,
tylko chciałabym struną czystą,
sprawić aby dzień był udany.

Niech się stwarza nastrój pogodny,
zbłękitniały w geście serdecznym,
napełniając myśli spokojem
i strumieniem światła bezcennym,

Autor: Maryla

Gdy jesteś daleko ode mnie
I nadejdzie wieczorna godzina
Spytaj się serca, a ono Ci powie
Kto Cię tak mile wspomina.

Gdy rzucisz swe spojrzenie
Na malutkiej róży kwiat
Niech się spełnią Twe pragnienia
Które kryje marzeń świat.

Niech Ci się piękna przyszłość przyśni
Świat kolorowy i od słońca złoty
Pora, gdy Twe najskrytsze myśli
Spełnią się wszystkie co do joty.

Niech w Twoim śnie muzyka będzie
Taniec, zabawa, śmiechu wiele
Mnóstwo pachnących kwiatów wszędzie..
A wokół sami przyjaciele

Modlitwa o śmiech

Śmiechu mi trzeba
na te dziwne czasy,
śmiechu zdrowego
jak źródlana woda.

Niech mnie kołysze
w tej wielkiej podróży
i niech prowadzi
gdzie śmieszna gospoda.

Niech dźwięczy, męczy
aż do zadyszki...
śmiechu mi trzeba
przede wszystkim.

Niech się zatrzęsą
od śmiechu ściany,
niechaj na zawsze
będę nim pijany...

Nie okrutnego,
nie cynicznego...
Śmiechu mi trzeba
bardzo ludzkiego.

- Adam Ziemianin

Ostoją życia są dobre myśli,
otuchą w smutku są szczere słowa.
Najgroźniejsze burze, najsilniejsze wichry,
nic drzewa przyjaźni nie zdoła pokonać
kiedy oczu blask, kiedy uśmiech serca,
kiedy uścisk dłoni drzewo owe chroni.

Zapisany los, życia ścieżka wąska,
czasem kręta, czasem prosta.
Nie roń łez, odsuń smutku zimny cień,
przecież jutro też jest dzień,
piękny, nowy, jasny dzień!

Nie oglądaj się za siebie,
odrzuć myśli swe ponure,
które niszczą dobroć ludzką,
które niosą czarną chmurę.
Podnieś głowę mocno w górę,
przyjmij nowe i pamiętaj
w tolerancji i w pokorze jest potęga.

ZOBACZ...
Zieleń rozwija się wkoło,
patrzy na Ciebie wesoło,
więc smutek usuń w cień
i w sercu wiosenną radość miej...

Nic ważnego nie zrobiłem,
pomyślałem tylko tyle,
że bywają w życiu chwile
odwrócone nagle tyłem.
Bo...
Tak mało szczęścia i miłości
jest w naszym małym codziennym życiu,
tak mało dobra i bliskości,
jest o co walczyć, marzyć w skryciu.
Więc...
podaj dłoń i idź przed siebie,
wczoraj odeszło - jutro nadejdzie,
pokochaj miejsce w którym jesteś,
na pewno znajdziesz swoje szczęście…

Tak bardzo byśmy chcieli,
By każdy był szczęśliwy.
Oddając komuś serce
I to jest gest właściwy.
Każdy szary dzień
Zamienić w złote słońce,
By nadać życiu sens
Pragnienie to gorące.
Serce jedno tylko mieć,
Serce swoje dla każdego,
By bić miało zawsze chęć
Lecz nie dla siebie samego.

W człowieku - jest serce,
a w nim ukryte - dobro i radość.
Serce jest jedno i wielkie...
tam się rodzi wszystko co piękne.

Wszak zawsze jest nadzieja,
że kto szuka ten znajdzie,
to... za czym tęskni
i czego pragnie najbardziej.

Skarbem jest mądrość człowieka
i serce dobre i czyste,
ta miłość co zapłaty nie czeka
i życie jak kryształ przejrzyste.

Zaś szczęściem uskrzydlić marzenia,
by móc się nimi nacieszyć
i poczuć tę magię spełnienia
i serce radością nią przeszyć.

No dobra!
Starczy tego
biadolenia i pitolenia!
Szybka kawa lub herbata,
Czas wygonić z siebie lenia,
Każdy dzień może być radosny!
Pogoń zimę!
Wpuść w siebie trochę wiosny,
Jej czas bliski i radosny.

(And)

Świt co dzień nam zapowiada
Jeszcze trochę z nocą gada
I choć, miły, te poranki
Zimnem tak witają nas
Bo minusy z sobą mają
Niech me myśli otulają
Ciebie z nowym dniem

Jak marzenia, co szybują
Niech swym ciepłem promieniują
I radością napełniają
Tak jak mnie słowa twe
W miło przesyłane
Co na sercu są zebrane

Wiec przytulam cię do siebie
Uśmiech słodki ci wysyłam
I choć ciemno, to wiem,
Że nie zgubi się
No i trafi tam gdzie ma
Dla pewności ślę ci dwa

Może wtedy smutki te
Co tam gdzieś plątają się
Pójdą sobie w siną dal
I zabiorą z sobą żal
Że tak szybko mija czas...

Hojność

Podziel się pięknem dostrzeżonym
w pachnącej swą urodą chwili,
rozgłaszaj życia dobre strony
aby też inni się cieszyli…

Niech twa szlachetność promienieje
a dobre słowa leczą rany,
lśniącą jak brylant daj nadzieję
komuś, kto nie był doceniany…

Rozdawaj ciepłych uczuć perły,
dziel się muzyką swej radości,
niech miłość lekiem jest na nerwy
i prognostykiem dla przyszłości…

Bądź sprawcą cudu jakim będzie
to, że w kimś hojność twa obudzi
zamordowaną prawie wszędzie
zwykłą, codzienną wiarę w ludzi…

- Marcin Urban

Radośnie mi i wesoło
I lekko w mej duszy.
Czuję, że jakaś siła
Obawę w sercu mym kruszy.

Że się przebija chęć nowa
Marzenie się ściele i snuje,
A w jego spełnieniu cudownym
Nowe się szczęście rysuje.

I dusza moja samotna
I pustelnicza natura
Łączy się w szczęściu wraz z Tobą
A smutku odpływa gdzieś chmura.

I słońce wesołość roztacza
Na niebie, w błękicie, lazurze
Pod niebem, wolne, szczęśliwe
Łączą się serca w naturze.

Kiedy kwiat rośnie ze ziemi,
Ludzie są uszczęśliwieni.
A kiedy trawa...
- A to już inna sprawa.

- Kabaret Elita

Lecą nutki uśmiechnięte,
każdą w całus uzbroiłam...
taki "atak" będzie miły,
całe serce w nie włożyłam.

Nie marszcz czoła,
nie smuć minki,
to, że słonka dziś nie czujesz,
nie oznacza, że w sercu, tego ciepła- nie znajdujesz...

Więc zapraszam do serduszka,
w nim jest miejsce i dla ciebie,
jest otwarte, szczere, ciepłe,
czeka na tych co w potrzebie.

Wcisnąć serce w konar życia,
by zakwitło marzeniami,
wiatr miłości niech nie złamie
tej gałązki z nadziejami.

Chciałam szczęściem świat obrzucić,
by pachniało wciąż kwiatami,
ale one tak malutkie,
że zdeptano je słowami.

Chciałam słońca i motyli,
ich lekkości co wzlatuje,
lecz zabrano też paletę,
co barwami usługuje.

Chciałam ciepła, by jak w szklarni
miłość ciągle dojrzewała.
Zapomniano ją podlewać
i powoli usychała.

Tyle piękna jest w istnieniu,
byle serca widzieć chciały.
Dusze, które niosą dary
i garściami z nich czerpały.

Wystarczy mała iskra tęsknoty
do kogoś, kto jest sercu bliski
uśmiechu mały promyk, złoty
zamiast tych skarbów świata, wszystkich...

By życie lśniło srebrnym blaskiem
co się we włosach nam już zjawia
w uroku chwili, wspólnym szczęściem
niezmiennie musi się pojawiać...

Już zawsze Twoich słów serdeczność
będzie jak powiew świeżej wiosny,
wciąż aktualna ich skuteczność
zakwita barwą nut radosnych...

O, poranna godzino

Przyszłaś - poranna godzino!
Niesiesz ze sobą róż świtu,
szarości trochę, fioletu
i całą gamę zachwytu.

Pamiętaj, błękit namawiaj,
by barwę swoją rozpostarł,
złotą zawiłość rozplątał
i pełną ciepła miał postać.

Jeszcze - godzino poranna-
pokrzepiaj, toruj, ochraniaj,
wypełniaj drogi pomyślne
i spełniaj każdy nasz zamiar.

Takim westchnieniem codziennie,
przywołać pragnę dla Ciebie,
wszystko co miłe i piękne,
co źródłem radości będzie.

Autor: Maryla

Niby w widoku nic nowego...

Niby w widoku nic nowego
drzewa gałązka, zieleń trawy
błękit, co trzyma sznurki białe
gdy wiatr z podmuchem się pojawi...

Jeszcze do tego szmer cichutki,
bo liście się rozszepczą więcej
- a wszystko takie bliskie, ciepłe
przyjaźnie wyciągają ręce...

A już aleja purpurowa,
i jesień idzie nią z nadzieją,
że każdy dzień przyniesie barwę
drobiazgi, które rozweselą...

Jak nie przytulić tego złota
wrzosów po lasach rozsypanych
przestrzeni rozświetlonych miedzią
i ciepłem słońca całowanych...

Te światłocienie niosą ciepło
pozwolą sercu się kołysać,
myśli roztańczą śpiewną nutą,
w codzienność uśmiech Ci zapiszą...

- Maryla

Pomyśl o wiośnie...

Pomyśl o wiośnie kobieto,
O kwiatach, skowronkach, zieleni
O cudnych zapachach wokoło,
O świeżej, wilgotnej ziemi.
Przestań rozdzierać szaty
Porzuć ponure nastroje
Ta mokra poduszka nad ranem...
Na co ci niepokoje...
Popatrz jak ona od świtu
Rozwiesza zielone firanki
Przykrywa szarość na łąkach
Wysiewa chabry, rumianki
A w samym końcu ogrodu
Kępa konwalii świeci
Motyl prostuje skrzydła
Pająk rozpina sieci
Słońce gdzieś za chmurami
Skąpi nam ciepłych promieni.
Wciąż masz zziębniete serce?
Cóż... może wiosna to zmieni...

- maluna21