Przyjaźń

przyjaźń prawdziwym skarbem jest
i tak jak nasze życie z nami trwa
niekiedy wystarczą słowa, jakiś gest
przyjaźń tak naprawdę jedno imię ma

przyjaciel to nie ten, co siebie tak zwie
i bywa przy tobie, gdy słońce świeci
przyjaciel to ktoś kto rękę ci poda
gdy w bezradności łza z oczu poleci

stanie przy Tobie, ręką ciebie osłoni
gdy wiatr z deszczem zaleją ci oczy
pokaże ścieżkę gdzie suchą nogą
twój los piechotą most przekroczy

przyjaźni smak piękne ma też imię
gdy dzielić się można swoją radością
uśmiechać się do słońca, podziwiać ptaki
przyjaźń na zawsze związana z wiernością

Autor: roberttino

...i trzeba być
wielkim przyjacielem
i mocnym przyjacielem

żeby przyjść
i przesiedzieć z kimś
całe popołudnie
tylko po to,
żeby nie czuł się
samotny...

odłożyć
swoje ważne sprawy
i całe popołudnie
poświęcić
na trzymanie kogoś
za rękę...

Przyjaźń jest jak dobre wino:
wzmacnia się, gdy lata płyną…
Bo Przyjaciół oczy właśnie
niosą ciepło, co nie gaśnie,
dobrą dzielą się nadzieją
nawet gdy złe wichry wieją

Bywa, że w ręce chwytasz wiatr
a myślisz...
otwierasz dłonie, znika ślad
tak...
teraz już wiesz, że to był tylko wiatr.

Dziękuję, że jesteś

Ślę Ci dziś podziękowanie,
za wczorajszy piękny wieczór,
w nie najlepszym byłem stanie,
pełen dramatycznych przeczuć.

Przyjaźń to wspaniała sprawa,
kiedy grunt pod sobą tracę,
Ty się, Przyjaciółko, zjawiasz
i wyrywasz mnie na spacer.

Chociaż zimno i śnieg prószy,
pot mi spłynął spod koszuli,
umiesz serce me poruszyć,
pocałować i przytulić.

I znów wiem, że sam nie jestem,
zawsze czujna, tylko czekasz,
by się zjawić z czułym gestem,
gdy mi cały świat ucieka.

Kiedy już do życia zbudzisz,
wiary w siebie się dogrzebię,
cicho znikasz w tłumie ludzi,
jestem wdzięczny, że mam Ciebie.

Autor: karat

Pogarda za fałsz


Nie budujące, to co napiszę
dotyczy człowieka, któremu ufano,
takiego, co mienił się przyjacielem,
z wielką atencją był szanowany.

Przez lata ceniono jego zalety,
lojalność, intelekt, dobrosłowie,
jednak kimś innym się okazał,
jak chorągiewka - zmienny człowiek.

Czy coś gorszego spotkać może
niż fałsz w miłości, przyjaźń nieszczera.
to jak nowotwór, co toczy tkankę,
odbiera wiarę w sens istnienia.

Tu beczka soli staje na myśli,
póki jej nie zjesz z daną osobą,
przedwcześnie nie zwij przyjacielem,
ona jest tam, gdzie jej wygodnie.

Autor: Biala dama

Przyjaźń to droga daleka
Na której stojąc nie wiemy co nas czeka
A co jeśli droga się rozejdzie?
Czy już nigdy się nie zejdzie?
Czy to będzie koniec wszystkiego?
A może początek czegoś nowego?
Próba dla nas obojga
Jeśli przetrwamy może los nas splecie?
Możliwe jednak, że potem znów rozplecie
Lecz jeśli nawet drogi będą dwie
Nie znaczy to, że skończą się

Wielu przyjaciół
ma człowiek młody.
Mało gdy z życiem
staje w zawody.
Więc takich przyjaciół
wybierajmy sobie,
co w ciężkich chwilach
staną przy Tobie.

KĄCIK W SERCU MAM

Mnie nie zawodzi pamięć o tobie
i kącik w sercu dla ciebie mam
póki śmiech tłumi łzy warto żyć
wśród przyjaciół zawsze być

sadzimy uczucia
podlewamy radości
sami jesteśmy ogrodnikiem
przyjaźń z wiekiem dojrzalsza

chwile szczęścia przychodzą niespodziewanie
one nas chwytają wystarczy że będziesz
życie się toczy nierówno
ciągle są na nim wyboje

nie narzekaj na swój los
nie jest taki zły
gdy przyjaciół dookoła masz
uwierz znów że świat ma urok.

Każdy sam życie buduje,
zawsze coś daje i bierze...
Na Twojej poduszce
rozsypie marzenia niech Cię zaprowadzą
tam, gdzie smutku nie ma.


Autor: MAGNOLIA

Cieszę się, gdy u mnie bywasz,
każda chwila jest taka szczęśliwa.
Jesteś jak uśmiech słońca,
gdy promyki wysyła bez końca
Pragnieniem, gdy brakuje wody,
wiatrem w skwar dla ochłody.

Cudnym śpiewem słowika,
który między gałęzie przemyka.
Nadzieją wschodzącego dnia,
nie wiedząc co na dziś da.
Niespodzianką nieoczekiwaną,
lecz od losu nam daną.

Jesteś pełen dobroci w sobie,
ciepło wprost promieniuje w tobie.
Dzieląc się nim z mną
siłą uczuć w nim niepojętą.
Co sprawia że myśli me
tak jak oczy śmieją się

Chcę, byś nie zmieniał się,
czasem poświęcił swe chwile mnie,
Bo jest potrzeba, w życiu zamęcie
wiedzieć, że jest takie szczęście,
co nam pozwala uśmiechać się
i serce radością wypełnia się.

I choć daleko... tak blisko Ciebie
Kiedy Cię spotkam... tego nikt nie wie
I dziwnym trafem splecione losy
Spływają po nas jak krople rosy
I jeśli nawet dróg los nie złączy
To nasza przyjaźń tu się nie kończy
I dnia każdego tęskniąc z daleka
Pamiętaj proszę, przyjaciel czeka
I czekać będzie może daremnie
Lecz ma nadzieję, że czeka wzajemnie
I może kiedy pomyślisz o mnie
To Twoje smutki przybiegną do mnie
I niech zostaną daleko od Ciebie

Jest takie miejsce
w zaułku serca
pewnie nie najważniejsze
bo w centrum
zwykle lokują miłość
i sadowią niczym na tronie
w złotej koronie

a to jest miejsce
trochę schowane
do którego się wchodzi
bocznymi drzwiami
a do zamków szyfry
znają tylko nieliczni

to taka cicha
spokojna przystań
gdzie mogą wpadać bez okazji –
miejsce dla mojej przyjaźni

- Jadwiga Zgliszewska

O pewnym przyjacielu

Mój drogi - prosiłaś cicho,
Patrząc się w oczy nieśmiele -
Będziemy żyli ze sobą
Naprawdę jak przyjaciele.

Lecz przyjaźń taka na pewno
Skończy się później czy prędzej.
Bo cóż mi to za przyjaciel,
Co nie pożycza pieniędzy?

I musi wracać do domu,
Gdy bije dwunasta godzina.
I cóż mi to za przyjaciel,
Który nie pije wina?

I cóż mi to za przyjaciel,
Co nie wychodzi bez matki,
Ma wachlarz, pióra na głowie
I jada tylko pomadki?

I cóż mi po przyjacielu,
Który ma parę warkoczy,
I ma najsłodsze usta
I najpiękniejsze oczy?

- Antoni Słonimski

Przyjacielowi w drodze
Patrzysz nisko i spojrzenie srebrne
oczu twoich jest radosnym światłem
w drodze naszej odmierzanej sercem
jak księżycem. Puszyste od wiatru
płyną drzewa przed nami pod powietrza nurt,
wieczór jak dno studni mały jest i lśniący
i głów naszych w gałęziach kołyszą się kolce,
i pył roślinny wstaje u znużonych nóg.

Niejeden dzień, niejedno słowo
mamy za sobą w drodze naszej
i kędzierzawy w górze obłok
jak piana morska zna już krok,
co mijać chce i być żelaznym,
a ciągle jak łodyga miękka
gnie się, gdy wiatru rączy prąd uderza nagle.

Żył zatoki na skroniach słona krew porusza
i nie ma miejsca już na laur,
choć piorun spada, bronie grają
i śpiew podnoszą młode usta.
I piórem ptasim ogień lśni się
ponad wzorzystym snem człowieka.

I nas splecionych jak uściskiem
spojrzeniem mocnym - niesie wiernie
przez trudny dzień, oporne słowo,
gdzie sen otacza jak ramieniem
i bezimienna ziemia lekka
wydaje kwiat spryskany sercem.

- Tadeusz Gajcy

Dawny czas

Pójść ma w niepamięć stary druh,
Wspomnienie zgasnąć w nas?
Pójść ma w niepamięć stary druh
I dawny czas?
Za dawny, bracie, czas
Za dawny czas;
Kielichy wznieśmy jeszcze raz
Za dawny czas
Wiec pijmy, pijmy, ty i ja,
Za dawnych wspomnień blask!
Wypijmy wszystko aż do dna
Za dawny czas.
We dwóch zrywaliśmy ze wzgórz
Stokrotki w pełni kras.
Za stroma góra został już
Ten dawny czas.
We dwóch brodziliśmy od zórz
W strumykach, aż dzień gasł.
Zza mórz nie można wrócić już
W ten dawny czas.
Dłoń podaj mi przez przepaść lat
I wypij ze mną wraz
Za dróg przebytych w życiu szmat,
Za dawny czas.


- Robert Burns,
tłumaczenie Zofia Kierszys

PRZYJACIEL

Nie ten ci przyjacielem,
kto dom twój każdego dnia nawiedza,
a mówiąc przy kawie wiele,
błyszczy głównie plotkarską wiedzą.
I nie jest przyjacielem,
kto dla twego domu dobra
z buciorami i błotem
nauk swych wykłada źródło.
Lecz przyjaźń ceń każdego,
kto cicho, skromnie z taktem
wspiera cię niewidzialny,
gdy nieszczęście jest faktem.
I nie pomyśli nawet,
by mogło być inaczej,
i czekać będzie cicho,
póki się nie wypłaczesz.

CELCIA0203

Dzięki tobie...

Jesteś jak ten czarodziej, co magią sprawia by
gdy nie ma słońca w górze ty sobą grzejesz mi.
Jak by promyki blasku, ty mi rozjaśniasz dzień,
uśmiech przywracasz twarzy, gdy zjawia się gdzieś cień.

Swoją prostotą życia, radością co masz w sobie,
wszystko rozkwita wokół i zielono ma się w głowie.
Rozpiera nas energia, by życiem cieszyć się,
bo takich jak ty przyjaciół rzadko spotyka się

Potrafisz wyobraźnią tak pięknie na szkicować,
choć nie ołówkiem w ręku, a klawiaturą słowa.
Z nich ciepły obraz powstaje dzięki tobie, mój drogi,
że chce się iść wesoło, gdzie nas poniosą nogi.

Więc nie przestawaj tworzyć, radować otoczenia,
wszak jesteś tym trybikiem co sprawia, że się zmienia.
Świat lepszy się wydaje, nabiera też rumieńców,
bez względu na pogodę, wystarczy mieć cię w sercu.

Przyjaźń jest taka prosta, tak nie wiele jej trzeba,
Usta żeby mówiły, dały buziak gdy trzeba.
Uśmiech co wprost do serca ciepło wleje
I spojrzenie oczu co da nam nadzieje.

Dłonie, które przytulą kiedy będzie potrzeba,
dając nam taki bezpieczny własny skrawek nieba
To uczucie co tak wypełnia nas,
że lubimy ze sobą spędzając dany nam czas.
Bo choć tak jest prosta i wraz z nią wszystko miłe
muszą być w niej uczucia, co dają nam siłę.

Przyjaźń ma różne oblicza,
miłe, przyjemne, sobą zachwyca.
Bo nasza właśnie taka jest,
raduje nas każdy dany gest
I myśl cieplejsza bywa też.
Najmilsze to, że jesteś tu,
nawet gdy czasem zabraknie słów.
Bo serce przecież wie,
że ja mam ciebie a ty mnie.

Powiedz, mój miły,
czym my tak zaplątani.
Dlaczego nie możemy,
co też się dzieje z nami.

Totalna magia w tym
i prosto w serce trafia
Drogę do szczęścia,
co tak rzadko się przytrafia.

Bo przecież rymy nam
same układają się.
W tym całe szczęście,
bo bardzo lubimy się.

Zupełnie jak miłość,
mógłby powiedzieć ktoś.
Bo nasza przyjaźń jest,
jak ten poranny deszcz.
Odświeża nas, wiesz

Choć może to skomplikowane
wydaje nam się,
chcę jeszcze raz powiedzieć,
że bez Ciebie smutne byłyby dnie.