...co Ty wiesz o mnie
o moich nocach
stopniowo odrywam się
od Ciebie
i szukam w ciemności po omacku
za utajonym szczęściem...

Przebacz mi moje błędy,
przebacz te chwile złe.
Zapamiętaj to co było dobre,
zapamiętaj mnie!
Wybacz moje posunięcie,
wybacz ze zostawiam Cię...

Lecz moje serce jest gdzieś indziej.
Jest tam, gdzie nie ma Cię.
Nie miej do mnie żalu,
zmień swe myślenie,
choć wiem, że zadałam ci cierpienie

Carolina

Nasza długa, wspólna droga
w końcu zakończyła się,
I tak stojąc na rozdrożu
czas pożegnać się,
Twe czarne włosy,
ciemna cera,
brązowe oczy lśniące
wpatrzone we mnie jak w obrazek...
Patrząc w ich głębię
wspominam wspólne chwile...
wspominam uczucia,
które ulotniły się w zaledwie chwilę.
Me serce wypełniła pustka,
brak uczuć.
To, co było, już za nami.
Teraz idźmy oddzielną drogą.
Zapomnij o mnie i myśl do przodu.

Bye Caroline

Przepraszasz mnie, że tak wyszło
I mówisz, że jest Ci przykro
Ja wiem, że chcesz już do niej iść
Udajesz, że się niby tak mną martwisz...
Przepraszasz, że mnie ranisz...
Ale to i tak za mało...

Nie powiem nikomu, usta swe zakleję.
Będę milczeć, a to wszystko przez Ciebie

Gdybym wiedziała, że jedno spotkanie
może zamienić moje życie w łez wylewanie.
Gdybym to wiedziała, poznając Twoje imię,
podałabym i swoje, lecz tylko na chwilę.
Później bym odeszła zostawiając Cię samego.

Dlaczego? - byś zapytał głosem zmartwionego.
Ja bym odpowiedziała -
Bo wiem, że nie mam wyjścia i będę cierpiała,
zakocham się w Twych oczach, uśmiechu i żarcie.
Więc odejdę czym prędzej, by nie kochać Cię już więcej.

Gdybym była mądrzejsza, to bym tak zrobiła
teraz już za późno, by kochać całą sobą.
I martwię się o Ciebie, gdy nie ma Cię tuż obok.
Płaczę nocą patrząc w gwiazdy i widzę Twoje oczy.

Lecz to już koniec skarbie,
zapomnieć Cię muszę.
I nikomu nie powiem, że cierpię katusze.
Usta swe zakleję, tak jak mówiłam,
i wyrzucę z pamięci to, że z Tobą byłam.

Przyszedłeś do mnie przez sen,
odchodzisz ode mnie jak dzień.
Mówię więc, żegnaj mój miły,
nasze drogi na zawsze się rozłączyły.

Nie jestem osobą, która kochała,
lecz jestem osobą, która zerwała.
Wiem, że kiedyś odpowiem
za gorzkie błędy młodości.
Uwięziona na dnie Twego serca,
zakuta w kajdanki,
ze łzami w oczach,
będę przyglądać się Twemu szczęściu.

Wczoraj zapytałeś mnie, dlaczego odchodzi lato.
JAK JA...
Dlaczego opadają liście
i jak wspomnienia zanurzają się w wodzie.
Dlaczego zamykają się drzwi do krainy czarów.
Jak zamknęły się moje usta,
które nie chcą już powiedzieć - kocham...
Słońce przestało świecić.
Pozostał tylko jeden maleńki promyk,
który zamknęłam w sercu na zawsze...

To była pomyłka, że Cię poznałam...
To była pomyłka, że polubiłam...
To była pomyłka, że pokochałam...
To była pomyłka, że całowałam...
To była pomyłka, że nocą śniłam...
To była pomyłka, że tak tęskniłam...

Elżbieta Szemplińska
Zerwanie

Nie czekaj w bramie, nie pilnuj w oknie,
nie dręcz listami i telefonem.
Wszystko zerwane jest bezpowrotnie,
chociaż pamiętne i nieskończone.

Jak mnie kochałeś — pokochaj inną,
przestań przeklinać, zapomnij wreszcie —
listy podarłam, serce zgubiłam,
fotografii ci nie odeślę.

Nikt nie zmusi do miłości,
o tym chyba dobrze wiesz.
A więc przestań za mną chodzić.
Powiedziałam przecież NIE.
Czemu stukasz w moje okno,
rankiem skradasz się u drzwi?
Ciebie chłopcze nie pokocham,
wszedł ktoś inny w moje sny.
Na spacery wśród zieleni
więcej nie zapraszaj mnie.
Serca mego nie odmienisz,
ono robi to co chce.
Niepotrzebnie mi przysłałeś
pełen wyznań długi list.
Poznaj teraz prawdę całą:
z Tobą mnie nie łączy NIC.