Chciałabym

PIOTROWI:*

Chciałabym Ci niebo wymościć gwiazdami
abyś bez trudu do szczęścia znalazł drogę
A na ciele złożyć ciepłych ust aksamit
by ukoił smutek i wypłoszył trwogę

Chciałabym tak w ogniu ramion Twoich spłonąć
poczuć żar co jeszcze między nami płonie
Chciałabym rozkosznie w oczach cudnych tonąć
i we włosach miękkich zanurzyć swe dłonie

Aromatem skóry upajać co wieczór
rozpieszczone nozdrza i stęsknione ciało
I melodię słów zapamiętać dokładnie
by już nigdy więcej jej nie brakowało

Chciałabym móc poznać każdą myśl najskrytszą
być może rozpoznam czego pragniesz serce
A wtedy skarbnicą tych myśli się stanę
której słodką miłość darujesz w podzięce

Niczego innego, kochany, nie żądam
prócz twego oddechu, dotyku, czułości
Gdy codziennie rano w źrenice spoglądam
wypatrując źródła naszej namiętności

Autor: Osamotniona20

Oczy

Pod brwi tryumfalnymi łukami,
w rzęs misternej oprawie,
twoich oczu Mekka,
moich cel pielgrzymki jedyny.

Niebo mi zesłało
twe oczy kawowe,
a w nich tyle miejsca,
że cały mój świat
bez reszty się mieści.

Każde ich spojrzenie wsiąka we mnie,
jak źródlana woda w rozpaloną ziemię,
rozprasza troski jakby od niechcenia
i z taką samą łatwością
ze snu budzi marzenia,
co spać miały już wiecznie
i zmartwychwstałe spełnia.

Autor: zaklinacz

Położyłem się z wolna na chłodnym kocu w mroku,
nie spodziewałem się nadchodzących z boku kroków.
Co to za osoba do mnie przychodzi,
pomoże mi czy też mi zaszkodzi?
Miałem niepewność w oczach cóż to za persona zmierza w moją stronę,
nie mogłem się wzrokiem przebić przez nocy zasłonę.
Wytężałem swe oczy na pobliskie drzewa,
w końcu kogo mi w tej głuszy do szczęścia potrzeba?
Nadeszła chodem powolnym z tancerki gracją,
była piękna co okazało się niewątpliwą racją.
Subtelnie rozwiewał jej wiatr włosy rozpuszczone,
zbliżała się śmielej, żwawiej, prosto w moją stronę.
Serce załomotało na uczucie dotyku, ciepłe i kojące
rzekłbym wyobraźnię mą rozpalające.
Kim ona była? Czyżby była wędrującą duszą,
której wędrówki związały ją z głuszą?
Nie odpowiedziała... Lecz gdy ów duch ruszył się, połączyliśmy się razem,
jej kochankiem się stałem i śnię jeno czasem.
Co ja robię? Przecież to duch, a nie osoba.
Daje mi rozkosz, miłość się przy tam chowa.
By trwało to wieczność pragnąłem całą noc,
z naszego podniecenia aż rozgrzał się koc.
Zwinna jak kotek, spokojna jak leśna okolica,
tuliła się w me ciało niczym ladacznica.
Niczym słońce gorąca,
zmysłowo podniecająca,
mżawka uczuć mnie skropiła,
gdy ponętnym dotykiem mą osobę uwodziła.
Wielu już takich jak ja istniało,
ale są szaleni, skłamać się nie dało.
Z czym się ja związałem?
Z duchem lasu, może ogłupiałem.
Więc się okazało, wyszedł demon z ciała kobiety,
gdy zakończył swe kokiety.
Duch to więziony w ciele ze mnie szydzi,
gdy krzyczeć nie może, na oczy nie widzi.
Skierowało się ku kłótni niemej, spokojnej, zjawa opuściła głuszę...
Nie! Ocknąć się już muszę!
Byłem faktem zdruzgotany,
zakochałem się w potworze i jestem załamany.
Okazało się to snem niezwykłym, bo gdy się obudziłem ujrzałem Ciebie.
Królewno Ciebie... moje światełko na wieczornym niebie.

Wojciech Młynarczyk

Wiersz do ukochanego

Wróciło do mnie,
wróciło od kiedy znowu cię zobaczyłam.
Nie byłam w stanie wykrztusić słowa.
Wtedy ty podałeś swoją dłoń,
objąłeś tak, jak pragnęłam tego od zawsze.
Serce płonęło czerwieniąc moje policzki.
Twój uśmiech, za który dałabym tak wiele.
Zieleń twych oczu tak pasująca do mojej.
Nie chcę być dla ciebie nikim.
Nie chcę być zwykłą znajomą.
Chcę znów stać się dla ciebie kimś,
kimś kogo nazywa się swoim przeznaczeniem.
Chcę zatańczyć z tobą jeszcze jeden taniec.
Nie taki do byle jakiej piosenki,
ale taniec naszych serc.
Powiedziałabym, przepraszam, teraz już wiesz?
odeszłabym i czekała z nadzieją,
z nadzieją na to, że jutro do mnie przyjdziesz
z różą w ręce i powiesz: "kocham Cię"

Choć jutro przed nami
Ja żyję wspomnieniami
Naszymi marzeniami
Pięknymi chwilami
Spędzonymi z Tobą właśnie
Tak bardzo na poważnie.

Dla M.

Kamienna twarz i serce z kamienia…
Zagadką dusza… może jej nie ma?
A może to diament tak bardzo cenny,
taki najtwardszy pośród kamieni?
Mistrzowską ręką nieszlifowany,
dlatego ciągle zadaje rany…
Jak z kamienia żar ognia wydobyć?
Jak serce skruszyć, by miłość zdobyć?
Do tego trzeba mistrza – kobiety,
która ów diament weźmie w swe ręce,
podda obróbce, przywróci uśmiech,
odnajdzie duszę - włoży na miejsce,
doda jej blasku… tchnie radość życia,
przywróci wiarę i sens istnienia…
będzie podziwiać rąk swoich dzieło…
bo z tak twardego bardzo kamienia,
diament w brylancik będzie się zmieniał...

Jesteś moim życiem

Nigdy nie sądziłam
Że podczas tego całego życia mojego
Poznam jeszcze kogoś takiego cudownego
Nie podejrzewałam
Że można tak bardzo kogoś kochać
I w noce bez tego kogoś myślami szlochać
A jednak tak się stało
Że tak będzie nigdy nie sądziłam
Do momentu aż pierwszy raz Cię zobaczyłam
Uczucie tak wspaniałe
Że pozytywnie zawalił się mój świat
I myślałam tylko o tym, jak szczęście Tobie dać
Pokochałam życie
I zniosę losu tonę złych uderzeń
Bo nasza miłość jest jedynym w co teraz wierzę
Tylko tego chcę
Bo potrzebuję Cię jak powietrza
I dla Ciebie z każdym dniem umiem być lepsza
Jak w bajce jest
Bo nasza miłość jest taka prawdziwa
I uwierz jak ja, że wszystko zawsze przetrzyma
Na koniec świata mogę iść
Bo wszystko co potrzebuję
To ta miłość, która na zawsze do Ciebie czuję

Dla Ciebie

jesteś moim życiem sercem i natchnieniem
A chwile bez Ciebie są tęsknoty westchnieniem
jesteś dla mnie wszystkim co mogłam wymarzyć
teraz chcę jedynie ciągle miłością Ciebie darzyć
i jakby coś Ci się stało nie wiem co bym zrobiła
cały sens życia od razu na wieki już bym straciła
i gdy kiedyś to życie tylko mnie zawodziło i raniło
moje serce właśnie Ciebie chciało, o Tobie marzyło
kiedy zamykam moje oczy od razu widzę Ciebie
wszystkie moje problemy znikają i jestem w niebie
Ty sprawiłeś, że wzeszło dla mnie wreszcie słońce
a moje serce na zawsze już stało się takie gorące
wierz mi, jesteś miłością mojego całego życia
i nie ma już nic ważniejszego od z Tobą bycia
spełniły się na szczęście wszystkie moje piękne sny
jest świat, jest życie, kolejne dni i najważniejsze MY
jedyne wielkie marzenie jakie teraz jeszcze mam
moc codziennie rano widzieć twarz, którą tak dobrze znam
w dni, w które niestety Cię nie widzę tak mi tego brakuje
tak Ciebie kocham i nie zmieni się nigdy to co teraz czuję

Weź mnie, weź mnie, kochanie moje, w swoje ramiona
Utul, ukochaj, bym była spełniona
Zabierz me lęki, oczyść mą duszę
Tak, żebym nie czuła, że żyć dalej muszę
Tak, aby świat się w chwili zatrzymał
Aby uśmiechem osoczył przyjaźń
Aby ukazał drogę nawet do nijak
Ale gdy smutku trapi mnie życie
Chciałabym Ciebie unieść w zachwycie
Chciałabym, byś mnie również opętał
Taką drogą równą, nie jak krętacz
Chciałabym, abyś spojrzał w zachwycie
Na takie proste, zwykłe me życie

Czy Ty wiesz, Kochanie moje
Jak ja kocham oczy Twoje
Jak ja kocham Twoją duszę
Dnia brakuje nocą się snuję
Ciebie ja tylko wypatruję
Jesteś westchnieniem serca mojego
Zgubioną nadzieją świata wiecznego
Ja już tak cierpieć dłużej nie mogę
Podaj mi dłonie, ja je ozłocę
Nie trzymaj bólu serca tęsknoty
Przytul, Kochanie, Weź mnie w ramiona
Chcę tej miłości, niech będzie spełniona

Gasną me oczy przejrzyste
Gaśnie me serce niechciane
Miłości skrzydła podcinam
Pozwalam duszy zamilknąć

Schować ją muszę przed światem
Udusić miłość kochaną
Lecz czasem w chwili zwątpienia
Ona się z kajdan wyrywa

Wznieść by się chciała do Ciebie
Wznieść by się chciała wysoko
Duszy targaniem Cię wołam
Zabierz tę miłość ode mnie

Tęsknić za Tobą przestać nie mogę,
myślę o Tobie dniami i nocami,
a gdy pomyślę: Jutro spotkam cię w szkole,
Wiem, że ty też myślisz też o mnie.
Porozumieć się z tobą nie mogę,
SMS-ów moich nie odbierasz,
lecz gdy widzę cię w szkole,
dalej Cię kocham i przestać nie mogę.
Chcę się uwolnić od Ciebie,
ale wyrazić tego nie potrafię
i w słowo, w które mam trafić
nigdy nie trafię!

Masz bardzo piękny uśmiech
i wzrok uroczy, który za mną kroczy.
Tak bardzo pragnę cię,
bo ja chyba zakochałem się.
Gdy mówisz wystarczy być,
ja chcę z tobą na koniec świata iść.
Od ziemi oderwać się
i tak bardzo kochać cię.
Ty to jesteś mój dar,
nawet gdy z nieba leje się żar.
Moje ciepłe spojrzenie,
a ty to moich smutków ukojenie.
Uwierz mi ze wszystkich sił,
że kimś dobrym bym dla Ciebie był.
Z tobą spędzać czasu chwile,
miłość kolorowałaby nam motyle.
Wiatru nie widzimy, ale go czujemy,
mówię Ci, że my oboje daleko zajdziemy.
Czułość i miłość to coś pięknego,
chociaż brakuje nam czasem tego.
Ciebie widzę piękną na zdjęciu,
chciałbym abyś była już zawsze w moim objęciu.
Może ci jest źle zrozumieć mnie,
nie zastanawiaj się i zakochaj się.
Nie proszę Cię o wiele,
ale zostań moim przyjacielem.
Cicho szepnę ci do ucha,
przyjaźni we mnie poszukaj.
Patrzę z nieba na świat,
jestem dla Ciebie jak brat.
Nie musisz się mnie obawiać,
ja będę na ciebie zawsze obstawiać.
Miłe dłonie, ciepłe serce,
ja ci mogę dziś dać więcej.
Nie ważne co mówią inni o Tobie,
ja dla Ciebie wszystko zrobię.
Wciąż zadaje sobie pytanie:
czy to jest przyjaźń, czy może kochanie?
Odpowiedzi poszukaj w swoim sercu na dnie,
może Marcin to odgadnie.
Bardzo jest mi źle,
kiedy ciebie nie ma obok mnie.
To co dla mnie miało sens odeszło razem z Tobą,
bo byłaś i jesteś mi ukochaną osobą.
Noc szybko umyka,
a twoja osoba z mojego serca nie znika.
Nie pozwolę na to byś cierpiała,
zawsze we mnie przyjaciela będziesz miała.
Kiedy patrzysz na mnie twoje oczy jak płomyki się żarzą,
może twoje serce i dusza uczuciem mnie obdarzą?
Mów do mnie zawsze tak tkliwie...
słowa Twe pieszczą i tulą żarliwie.
Kiedy nie ma w Tobie odrobiny złości,
ja chcę się zaliczać do twojej miłości.
Kocha się drzewa, kocha się ludzi,
w miłości nigdy nikt się nie nudzi,
może ze snu mnie obudzisz?

Na GG cię dzisiaj poznałem
i myślę, że już za tobą oszalałem.
Jesteś świetna i urocza,
oby ta noc była prorocza.
Chciałbym, żebyś mi się w nocy przyśniła
i już na zawsze ze mną była.
Dałbym ci świat, dałbym ci słońce,
dałbym ci serce bardzo ciepłe i gorące.
Chciałbym, żebyś do Polski przyjechała
i się ze mną spotkała.
Byłbym miły i czuły dla ciebie,
bo wierzę w Ciebie.
A ty świecisz swym blaskiem jak gwiazda na niebie, miałbym wiele wierszy dla ciebie.
Chciałbym cię pozytywnie zaskoczyć
i spać przy tobie każdej nocy.
Brakuje mi ciepła i bliskiej osoby,
dla Ciebie bym wszystko zrobił.
Byłbym dla ciebie przyjacielem
i ze złych chwil wyzwolicielem.
Przy mnie czułabyś się niepowtarzalnie,
bo ja daję ciepło prosto i banalnie.
We mnie miałabyś wsparcie
i woziłbym cię w moim niewielkim aucie...
Nie wiesz co czuję,
kiedy w samotności się dołuje...
Nie ważne jest jak, nie ważne jest gdzie,
dla ciebie żyję, teraz to wiem...
Za miłość twą bym maskę z twarzy zdjął.
Byłbym dla ciebie ciepłem i życiem,
a nawet w nocy księżycem.
Nie chcę więcej niż możesz mi dać,
chciałbym z tobą pod rozgwieżdżonym niebem stać.

Nie dawno cię poznałem,
a już Cię polubiłem.
Bo jesteś miła i cierpliwa,
zawsze chyba też uczciwa...
Dla Ciebie mam serce gorące,
które promienieje jak słońce.
Dla Ciebie być dla Ciebie żyć,
coś w tym wszystkim musi być.
Już nie jest Mi smutno jak kiedyś,
bo z tobą mogę mieć wiele miłych wspaniałych przeżyć.
Być dla Ciebie wsparciem i podporą,
nie jakąś nocną zmorą.
Otworzyć dla Ciebie swą duszę,
bo ja miły zawsze być muszę.
Pocałować Ciebie czule,
bardziej Cię kochać niż matulę.
Mieć czyste serce i duszę,
i łamać kuszę,
aby nie było zła na ziemi
to tylko może Bóg zmienić.
Cieszyć się życiem,
iść przez życie z miłym przeżyciem.
Czerpać siłę i otuchę od ciebie,
i zawsze wierzyć w Ciebie.
Otwierać się zawszę przed tobą
i iść przez życie z podniesioną głową.
Wspaniale się czuję,
kiedy w myślach cię przytulam i całuję.
Ale może marzenie moje się ziści
całować cię pośród kwiatów i liści.
Mieć Ciebie przy swoim boku
i dawać ci prezenty nie raz do roku.
Weselić się przed twoim obliczem
i oddać za Ciebie życie.
Ten wiersze niech będzie dla Ciebie radością,
zostań moją miłością!!!

Dotknąć gwiazd? Czemu nie?
Jeśli będziesz blisko mnie,
może nocy blask rozświetli drogę nam.
Gdzieś daleko ukryć się,
by mieć blisko Cię.
Spojrzeć w oczu Twych blask
i powiedzieć kocham Cię po prostu tak.

Ona młoda go kochała,
Swemu chłopcu serce dała,
On też młody ją pokochał,
Pięknej damie serce oddał.

Aż do końca go kochała,
Choć i tak mu mało dała,
Żyła krótko, choć żyć chciała,
Bóg ją wezwał, iść musiała...

Gdy już w grobie spoczywała,
Odejść z ziemi wciąż nie chciała.
Dzieci nie wołały mamo,
On wspominał wciąż to samo:
Szykuj miejsce tam u siebie ,
Bo ja przyjdę tam do ciebie...

I tragedia znów się stała,
Córka ojca pochowała.
On i ona znowu razem,
Nie krępują się zakazem.
Miłość wiecznie będzie trwała,
Jak historia ta wspaniała...

Miłość to ból i kajdany
z miłością spotkasz się wszędzie
Miłość to troska i rany,
a jednak miłość to szczęście.

"Kocham"

Kocham się w Tobie wciąż bez nadziei,
Czasem po nocy szlocham.
I chociaż wiem, że to bez sensu
To jednak Cie kocham.

Za co Cię kocham nie wiem
W mym sercu płonie ogień miłości
Nikt prócz Ciebie stłumić go nie może,
Bo kocham bez wzajemności.

Lecz może Ty kiedyś pokochasz szczerze,
A dziewczyna, którą kochasz- miłość Ci odbierze
I poczujesz żal serca spragnionego miłości,
które kocha,
a nie jest kochane
z braku wzajemności

M.K

"Może"

Może to śmieszne, może naiwne.
Lecz ja Cię kocham i kochać chcę,
I Ty mnie kochaj choć odrobinkę,
o to właśnie proszę Cię

Toniemy razem w marzeń błękicie,
a nasze serca biją idealnej zgodzie.
Kocham- to słowo ma tysiące brzmień,
i mgłą tęczy barwi jasny dzień.

Gwiazd już nie szukam na niebie,
lecz patrzę tylko na Ciebie.
Boś bardziej promieniujący,
od gwiazd i słońca na niebie.

Nie chcesz, nie nalegam,
zbyt krótko się znamy.
Lecz powiedz, że mnie kochasz,
więc będziesz kochany.

- M.K.