nie chcę pamiętać niczego, co wtedy chciałem
nie chcę być świętym i nie chcę wcale już być ideałem
i ciągle czekam i całe życie przechlapuję w ukryciu
i tylko czasem uchylam wieko
i płaczę po cichu - i płaczę po cichu...
i płaczę po cichu!!!

Złe dziewczynki nie spinają włosów w kucyki.
Ich ulubioną zabawką jest życie.
Rany polewają tanim winem.
Lubią być głośne, gdy nie wolno.
Lubią być cicho, gdy nie wypada.
Nienawidzą świata, a świat je kocha

Jestem snem, którego pamiętać nie warto.
Jestem aniołem, któremu skrzydła połamano.
Jestem szczęściarą, której uśmiech zabrano.
Jestem domem, który tylko mi daje schron.
Jestem morzem, które cierpi każdy sztorm.
Jestem cieniem, który bezszelestnie ucieka i pragnie osiągnąć miano człowieka.

O Ty mój zielonooki...
kocham cię za to że jesteś wysoki,
za Twoje oczy, usta i nos,
za Twoją miłość i złość,
za Twoje winy niezwyciężone,
za Nasze życie zniszczone!!!

Samą miłością nie można żyć,
trzeba coś jeść... i spać... i śnić...
tylko ty jeden o tym wiesz,
ze zawsze robisz to co chcesz...
pieścisz całujesz moje ciało,
a to co robisz to wszystko mało.
bo życie płynie jak woda w rzece,
której sie nie da uchwycić w ręce,
ono przemija jak pory roku,
których sie nie pochwycić w mroku...:)

Kolejna łezka kręci sie oku .....
Leci po policzku... i spada na świat...
Lecz dalej jest ona ...
Nadzieja,
tak wiele mi daje, ulgę i ukojenie
czuję, że jest i lżej dużo lżej.
Lecz czy długo tak potrwa???

Dziś już Ciebie Kochać nie mogę,
Wybrałam inną od ciebie drogę,
Świat został nasz gdzieś daleko,
Za tamtą górą za tamtą rzeką.

Ciebie me serce nad życie kochało,
Długo to trwało nim zapomniało,
O naszych wspólnie spędzonych chwilach,
Gdy mi twój uśmiech życie umilał.

Gdy patrze w niebo myślę o tobie,
Ale zapomnieć musimy o sobie,
Bo każde z nas jest ma swoją drogę,
Choć nasze serca tęsknią za sobą.

Nasze wspomnienia są jak marzenia,
Te które gdy sie spełniają,
Na zawsze w dali ciemniej znikają.
Lecz tą miłość serca pamiętają.

Dla Grzegorza

Jest mi smutno gdy Ciebie nie ma.
Jest mi źle jak Ciebie nie widzę.
Teraz mam przez Ciebie doła.
Doła... głębokiego.
Czy z niego wyjdę? Bez Ciebie nie!
Więc pomóż mi! Proszę! Ja Cię....
(Lody Oskar Vróbelka Elemelka)
No proszę! Odezwij się!

Te i inne wiersze Justyny na www.z-mrocznej-strony.blog.onet.pl

samolub i rozkoszniś
zwykle żyją długo,
Lecz każdy jednej myśli
zrobiwszy się sługą
Daremnie by latami długość życia mierzył
Kto nie cierpiał - nie kochał,
Kto nie kochał - nie żył

Gdybyś tylko wiedział co czuję...
Jaki to ból, gdy ktoś Ciebie igłą w serce kłuje..
Lecz kochać będę już na zawsze tylko Ciebie,
Nawet gdy duszą... będę już w niebie...

Uolnić sie od kłamstw,
I swoim zyciem żyć,
Chociaż nie wiem czy jest sens,
Samej w pustym świecie być...
Ciągle myśleć o przeszłości,
Ciągle płakać bez litosci..
Po co istnieć jeszcze mam,
Patrzeć jak on cierpi sam...
Nie chcę tego, Nie chcę marzyć...
Chcę żyć śmiercią, chcę się zabić ... ;[

Zapytam wiatru czy przywiezie mnie z powrotem
Zapytam gwiazd czy wskarzą mi powrotną drogę
Zapytam księżyc czy odnaleźć mi Ciebie pomoże
Bo teraz muszę, bo teraz odchodzę

piszę bo myślę,
myślę o Tobie,
zaprzątam sobie głowę wspomnieniami,
ból w sercu tak silny
że żyć mi się nie chce.

kiedy cię nie widzę,
czuję jak każdy kawałek serca tęskni za Tobą,
gorące łzy płyną po policzkach.

gdy zamykam oczy widzę Ciebie,
Twoja twarz,
spokojne spojrzenie,
to wszystko to tylko wspomnienie,
wszystko co mi zostało,
pustka, smutek, cierpienie.

Czy to prawda ze mnie kochałeś
i byłam twoim serduszkiem?
Czy to prawda że mnie wyzywałeś
i chciałeś nas połączyć łóżkiem ?
aż tak mnie nie lubiłeś
to po co ze mną byłeś?
Po co kochałeś, całowałeś...
i kłamałeś...?

Chciałabym dotknąć twej dłoni
Poczuć puls twojej skroni
Lecz jesteś taki daleki
W milczeniu spuszczam powieki
I choć w myslach wędrujesz jak chcesz
Choć jesteś tam Ty i ja jestem też
Choć to sen serce twe do mnie należy
Choć to sen twa dłoń na mojej wciąż leży
Chcę śnić zawsze i bez ustanku
Nie chcę znów następnego poranku
Tyle w każdym dniu niekączącej niedoli
Co w śnie szczęśliwiło jutro zaboli
Choć na około zawsze będziesz wszędzie
Mnie obok Ciebie nigdy nie będzie

Piekna kobieto, gdy ty u boku mego,
W źrenicach Twych widzę świat w kolorowych barwach.
Dawnych czasów barw przeszłość
ma duma i szlachetność,
Jeśli rówieśników grono!
Do starcia biorę,
a mu dumy odbiorę.
Jeżeli słuchasz mnie z głową pochyloną,
Nic się nie stanie, rozbawszy ja zawsze ciebie.
Tak podpowiadają mi w sercu dzieje!
Piękna, cudowna Dziewczyno,
Czy dobrze się bawszy przy mnie?
Bo choć chcę, by twe serce zakwitło jak cały świat,
nie walczę o twój skarb,
odchodze daleko w ognia piekielne,
Bo ja zrobiwszy dla Ciebie Wiele?
Tyle ile me serce i dłonie zrobić mogą,
To iż jesteśmy sami,
Nic się nie wydarzy,
Dla ciebie narysuję mapę,
którą w sercu niosę,
jeśli chcesz, to ją weź,
To proste, przecież wiesz?
Są sprawy o których powiem,
Są sprawy Tobie szepcze,
Lecz gdy cierpisz będę mówił głośno,
że jestem zawsze obok Ciebie,
I rozpalę w tobie ten ogień,
Który mnie Na zawsze Pochłonie

"Sen"

Stojąc na krawędzi
Zastanawiam się
Co to jest miłość i czym różni się od zauroczenia...
Zerkam w przepaść
Boję sie..
Myślę
Czemu tak jest?
Tyle osób w życiu spotkałam
Ale dlaczego w nim zakochać się musiałam?
Co takiego zrobił?
Podchodzę bliżej
Już wszystko widzę
Nagle on...
Po przeciwnej stronie
Krzyczy,błaga
"wróć do mnie"
Ja nie słucham
W dół zerkam
Wiatr się zerwał - zapchnął
Spadając słyszałam tylko
"NIE!..."
Wyrwałam się
Usiadłam
I żałowałam, że to był tylko sen...

Miałam w kwietniu się urodzić,
wybrałam maj by święto swe obchodzić.
Mimo to urodziłam się wiosną,
taką słoneczną i radosną.
Uwielbiam tą cudną porę
i nie traktuję jej jak zmorę
nawet, gdy deszczyk pada
źle o niej mówić mi nie wypada.
Ona z mamą na świecie mnie powitała.
Przy promyku słońca rozkwitałam.
Co roku mnie pięknie wita
kwieciem i słońcem spowita.
Czekam na nią szczerze
i w nią bardzo wierzę,
bo ja wiosną ożywam
i smutki z serca zmywam.
Jeszcze lat wiele będę się nią cieszyła,
choć latek mi dodaje jest zawsze mi miła.
Nawet, gdy ja będę już siwa
ona nadal niezmienna i urokliwa.
Dziękuję mamuś, że mnie urodziłaś
i wiosenną porą to uczyniłaś.
Niespodziankę Tobie sprawiłam
i pierwszego maja się urodziłam.
W miesiącu, który mnie fascynuje
i do wesołego życia inspiruje.

,, Święto majowe ,,

Jak cudownie olśniewa,
Otaczający mnie świat.
Jak skrzy się złota kula,
Jak śmieje się pola twarz.
Rodzą się kwiaty, z każdej gałązki,
Tysiące głosów, płynie z zarośli.
I radość, i rozkosz,
Każdą pierś rozerwać chce,
O ziemio! , o słońce! ,
O szczęście! , chęć.
O miłość! ,
O miłości tak złota i piękna! ,
Niczym brzasku obłok,
Na bezkresny łonie nieba.
Błogosławieństwo twoje, przedoskonałe,
Rosi, świeże pola.
Kwiatów aromaty, para kwiecistej toni.
Niczym krople tęczowe, spływają
Po świata skroniach.

A jednak samotność, o siło przeklęta, coz jest takiego w Tobie, ze zakladasz peta.
Nie jestesmy w stanie zrzucic tych okowow, dlaczego? - pytamy, pytanie do bogow?
Nie boga pytajmy, kazdy zna odpowiedz,
by ja jednak poznac potrzebna jest spowiedz.
Spowiedz przed swym ego, ktore nami rzadzi,
za sprawa ktorego tyle serc juz bladzi.
Bladzi po meandrach milosci bezkresu,
aby znalezc ten jeden, piekny kwiat aloesu.