życzenia urodzinowe

Przynieś mi Śmierć
Podaj na tacy do łóżka
I odejdź
Chcę zostać z nią sama
I chcę upajać się jej smakiem
Czuć każdy jej kęs
A jej zapach... kocham ją
Tylko nie wchodź
Nie pukaj
Odejdź
Nie wracaj
Niech zabierze mnie do raju
Edenu
Lecz chyba za dużo żądam...
Odeszła...
Prosiłam Cię,nie wchodź
To Twoja wina!
Nie, przepraszam...
To na mnie nie przyszedł czas.

Kochana Śmiercio.
Przyjdź do mnie dzisiaj
Połóż się obok mnie
I otul mnie skrzydłem zwierciadła
I połączymy się w całości całość
I odpłyniemy na kres przepaści
Albo...do piekła
Do granic ciemności
Do bólu i krzyku
Do cierpień z przeszłości
Czy tam będziemy szczęśliwi - Śmiercio?!
A może lepiej do nieba
By czesać Aniołom warkocze
I wpijać się w zajętą miłość?
Śmiercio... Powiedz
Gdzie będzie nam lepiej...?

Blond włosy, niebieskie oczy.
Z dziewięcioletnią powagą
zabierając tylko pluszowego misia pod pachą,
zimnymi szpitalnymi schodami
poszła do nieba

"Zawsze Cię będę kochał i nigdy nie przestanę"
To Jego słowa
ZAWSZE odeszło na zawsze
NIGDY podążyło za nim
Zostało tylko
Na wieki wieków Amen!

Epitafium dla Jarka

Gdy Ty byłeś mnie tuliłeś,
było mi przyjemnie,
lecz jeszcze gorsza myśl,
że Ty w niebie beze mnie.

Nie chcę juz smutków,
nie chce rozpaczy,
Boje sie, ze ktoś to zobaczy.
Pragnę być jak inni,
Lecz to oni sa wszystkiemu winni.
Nie potrafię śmiac się,
Nie potrafię czekac.
Potrafię tylko od wszystkich uciekac.
Nienawidzę samotności,
Zyje jedynie w okropnej zlości.
Bladosc, skrucha i zwątpienie,
Wiem, ze czeka Mnie wieczne cierpienie!
Tylko Bóg może Mnie uratować,
I dobre ,,wieczne,, zycie mi zagwarantowac.
Ma dusza odchodzi powoli do nieba,
Może Anioły zaopiekuja się nia jak trzeba...

Miłość była dla mnie wszystkim...
Do czasu... Gdy ciebie straciłam...!
Zostały mi tylko wspomnienia
Zostały... tylko dla czego nie mogłyby się tworzyć dalej?
tak już wiem! Nie ma cię zostawiłeś mnie...!
Odszedłeś i nie wrócisz...!
Nie wrócisz!
Zostawiłeś mnie!
Może los tak chciał, ale nie ja.
Najgorsze w tym jest to...
to... że nie zdążyłam się przeganiać
A jeśli bym... nie, a może jakbym to zrobiła?
pożegnała się?
Nie może to dobrze, że nie zdążyłam?!
Nie wiem sama!
Ale wiem, że Cię kochałam!
I że cię nie pożegnałam!

Patrycja Kamińska

Śmierć,
to słowo,
które bolesny cios zadaje
kończy się życie
kończy się świat...
tylko pustka
tylko żal w duszy zostaje
a w sercu wieczny ślad.
Teraz drogami Boga Ojca kroczysz
na polanach boskich biegasz
na nasze zło przymykasz oczy
smutno nam, ze Cię z nami nie ma.
My z nadzieją w sercach czekamy,
że kiedyś na pewno się spotkamy...

Nadzieja spotkania łagodzi ból rozstania...

Odszedłeś do nieba,
bo nie dostałeś tego, co było Ci potrzeba.
Matczynna miłość grała główną rolę,
lecz przepadła gdzieś na ziemskim padole.
Teraz wszystko się zmieniło,
cierpienie i smutek w jedność się złączyło.
Niby Ci jest dobrze, bo ból daleko odszedł,
ale serce me zranione jest tęsknotą przepełnione.
Śnić po nocach będe...
wspomnieniami wracać
i jak trzeba będzie zawszę będe płakać.

Kocham Cię Kamilku... mój najdroższy braciszku i nigdy kochać nie przestanę.

Nawet nie wiesz
jak serce może boleć...
Nawet nie wyobrażasz sobie
jaki ból mi zadajesz...
Nawet nie wierzysz w naszą miłość,
która miała wielkie szanse na przeżycie...
A właśnie przez Ciebie umarła w cichym miejscu
nie mówią o tym nikomu...
Przecież tak być nie miało...
Przecież miałeś mnie kochać!!!
To nie ja miałam szlochać całymi dniami...
Myśleć co będzie, gdy się spotkamy...
To ty powiedziałeś,
że nasze serca są jak ogień
- Nic ich nie powstrzyma,
żeby dojść do swojego celu...
Nasze dusze teraz się spotkają tam,
za tęczowym mostem...
Tam gdzie nikt nie powie,
że życie to ciągły tor przeszkód... :(

Odejście

Ile smutku wyrażają słowa
Ileż rozpaczy zawiera uśmiech
Tyle ciemności czai się wokół
Kształty twarzy giną w mroku
Tylko oczy błyszczą jeszcze
Jakimś tajemniczym blaskiem
Lecz gasną przedwcześnie
Utrudzone zbyt ciężkim ciężarem
Skurczona postac bólu
Odchodzi nagle w nieznane
Pozostaje tylko wspomnienie
Smutek ogarnia przestrzenie
Potęguje nastrój melancholi...

/Senna K./ 1985r

"MAMUSIU DLACZEGO''

Mamusia witam ciebie z brzuszka
to ja, twoja kruszyna wielkości okruszka.
Bardzo się cieszę, że życie mi dałaś
mam nadzieje, że już mnie pokochałaś.
Na myśl o życiu z tobą się raduję
i widzę jak tatuś się mną opiekuje.
Ale mamo, co to za narzędzie błyszczące?
Mamo, chyba nie zgodziłaś się na aborcję?!
Ała, urywają mi paluszki,
mamo ucinają mi nóżki.
Oni dochodzą do mojego brzuszka,
proszę, niech nie zatrzymują rytmu mego serduszka.
Mamusiu, proszę nie pozwól im na to,
ratunku, proszę, uratuj mnie tato.
Mamo wiem,że nie słyszysz mego krzyku,
ale chyba nie chcesz widzieć mego ciałka w śmietniku?!
Tatusiu, urywają mi kolejną część ciała
co ja zrobiłam, przecież jestem taka mała?
Dlaczego mamo życie mi dałaś?
Powiedz dlaczego, skoro za chwilę i tak je zabrałaś.
...no powiedz dlaczego je dałaś
czy swej kruszyny tak bardzo nie chciałaś?

Trzy, dwa, raz,
wtem przychodzi na mnie czas,
zakrwawione widze ciało,
najwidoczniej byc tak miało,
w oczy smieje sie i pluje,
ten co mordu dokonuje,
serce boli tak okropnie,
życie znika bezpowrotnie.

Zabiłem, zeby nie cierpiała
Zabiłem, bo mnie kochała
Bałem się tej miłości
Zabiłem ją bez litości
Nosiła dziecko me pod brzuchem
Mogłem je zabić jednym ruchem
Chciałem zakończyć to, co było
i nie dopuścić, by się to wyjawiło
Wbiłem jej nóż do krtani
Patrzyłem jak charczy i krwawi
Biłem ją wałkiem i kułem nożem
Potem wywiozłem nad morze
Tam ją utopiłem
Nie widać było już ciała
Z bólu nie krzyczała
Wtedy pomyślałem
Ona nie cierpiała

Zamykam oczy...
Toczę się w coraz ciemniejszą otchłań.
Tak bardzo chciałbym ujrzeć białe światełko...
Ale go nie ma...
Nie ma już nic...
Ja już skończyłem...
Śmierć wzięła górę...
Chwyta mnie i wyrywa moje ostatnie tchnienie.
To koniec...

Śmierć mnie dzisiaj odwiedziła
coś o życiu mym mówiła,
o nic więcej nie pytała
tylko duszę mą zabrała

Czarna pani się zjawiła
człowiekiem żadnym nie gardziła
brała wszystkich pod swa szatę
nazywali ja tu katem
mówili, że ma serce z kamienia ,
że życie odbiera i nie zna cierpienia.
wszyscy tutaj jej się bali
jednym słowem"śmierć" nazwali
ona nigdy się nie skrada ,
ani też nie zapowiada
przychodzi czy tego chcesz czy nie
przychodzi i zabiera cię.

Dziś jest ten dzień
tylko ja o tym wiem
powiedziała, że przyjdzie i zabierze mnie do siebie
tyle, że to miejsce nie jest w niebie .
ma pani z anielskimi skrzydłami w czarnym kolorze
chodź przychodzi o zmroku ma wokół siebie zorzę .
rozłożyła ręce i przyjęła mnie do siebie,
a anioł spojrzał na mnie wściekle...
potem byłam już w piekle

Obiecał że nie opuści,
a jednak zostawił.
on kiedyś był i jak
poranny deszcz z mego życie się zmył.
zniknął gdzieś nad chmurami
anioł z pięknymi skrzydłami.
dlaczego zostawił ?
kto wie ?!
może wróci?
i znów zrani i porzuci.
nie umiem powstrzymać siebie
płynie krew, jestem prawie w niebie...
ale cóż to ? to chyba on !!!
lecz obraz mój się rozmazuje
ja chcę wrócić , tak bardzo żałuję .
ostatni oddech , ostatnia łza
już wita mnie bóg ,
chór aniołów gra.
widzę, że mój anioł się z tym nie godzi
widzę, że jego dusza także odchodzi ...

Uśmiech śmierci Cię powitał,
Nim Twe serce zaczęło bić,
Oddech śmierci Cię zabrał
I nie pozwolił Ci żyć.

Nie zdążyłaś poczuć życia smaku
I zachłysnąć się radością.
Nie zdążyłaś obudzić się o poranku
I nakarmić swe maleńkie serduszko miłością.

Nie zdążyłaś się pobawić
I z wiatrem przed siebie gonić.
Nie zdążyłaś poznać życia,
Nie zdążyłaś przed śmiercią się obronić.

Śmierć zamknęła Twe oczy
I lodem zmroziła Twe serce.
Nie pozwoliła zobaczyć światła
I skazała na ciemności wieczne.

Nie zdążyłaś zobaczyć słońca,
I poczuć jego ciepła.
Nie zdążyłaś zobaczyć tego świata bez końca
Nie zdążyłaś obudzić się następnego dnia.

Nie zdążyłaś poznać samej siebie,
Śmierć Ci nie pozwoliła.
Nie dane mi było poznać Ciebie,
Twoja śmierć mi tego zabroniła.

Zobaczyć tylko pozwoliła
Twe oczka zamknięte,
Które przystroiła
Smutkiem na Twej buźce niemowlęcej.

Zobaczyć tylko pozwoliła
Twe maleńkie piąstki zaciśnięte.
Tak jakbyś z nią walczyła,
Lecz dla Ciebie drzwi do życia były zamknięte.

Pozwoliła jeszcze mi
Zobaczyć Twe usteczka delikatne.
Wypełnione sinym kolorem śmierci
I zamknięte na zawsze.

Śmierć zamknęła Twe powieki,
Ciało skuła lodem,
Serce uśpiła na wieki,
Usta otuliła chłodem.

Nie zdążyłaś nic powiedzieć,
Nic na swoją obronę.
Śmierć Ci zamknęła usta
I na główkę włożyła swą koronę....