Miłość przychodzi w każdym wieku.
Lecz jedno jest pewne.
Nie zawsze zostaje,
Odchodzi w niebiosa.
Więc jeśli twa miłość odejdzie pogonisz za nią?
Raczej nie warto.
Bo może znaleźć się lepsza i ciebie warta.
Zastanów się więc.

Nie próbuj odbudować miłości, jeśli sam ją w ruinę zmieniłeś.

Polegaj tylko na sobie.
Twoje wnętrze i serce jest w stanie zawieść cię dalej niż ci się wydaje. Jest w stanie ściągnąć cię na dno i wynieść pod niebiosa.

Każdego dnia naszego życia, jesteśmy syceni setkami informacji. W naszych umysłach zakorzenione są wzorce kulturowe, normy społeczne i moralne, sposoby na życie prywatne, zawodowe, a nawet duchowe. Należy się od tego gruntownie odciąć, i posłuchać przez chwilę swojego wnętrza. Sięgnąć głębiej niż normy, których zostaliśmy nauczeni. Co tam naprawdę się znajduje? Jak chcemy żyć? Nie wolno godzić się na „czyjąś rzeczywistość”. Trzeba tworzyć „własną rzeczywistość”. Własny kanał, na którym ty jako odrębna, niezależna jednostka, czujesz się wspaniale, dzięki któremu rozwijasz siebie. Własny w najbardziej gruntowny sposób, jak tylko to jest możliwe.
Trzeba skupić się na własnym doświadczeniu, własnym umyśle, rozsądku i wszystkim, czym dysponujemy.

Uwolnij się od niepokojących myśli, tak sobie zawsze mówiąc: ode mnie to teraz zależy, aby w tej oto duszy nie przebywała złość, ani żądza, ani żaden w ogóle niepokój, lecz abym widział wszystko tak, jak jest, i używał poszczególnych rzeczy podług ich wartości. Pamiętaj o tej mocy danej ci przez naturę!

Nie istnieje żadna zewnętrzna siła (Bóg czy Budda), która mogłaby dać nam oświecenie, również nie ma nikogo, kto mógłby nam pomóc go osiągnąć, jeśli sami na to nie pozwolimy i nie będziemy wytrwale nad sobą pracować. To my jesteśmy światem, wszystkim, co istnieje...
„Jesteś swoim jedynym mistrzem”, to słowa Buddy.

Nasz dom jest tu i teraz i tylko od nas zależy czy będzie to kurna chata czy pałac. Budzimy się do tego by widzieć rzeczywistość taką, jaka jest, by ją świadomie kształtować, przez miłość, współczucie i pomaganie innym, tym zagubionym we własnych złudzeniach.

Nie ma Cię przy mnie
Już od dawna
Leżę sama w pustym pokoju
Ale gdy zasypiam
Ty za każdym razem przychodzisz do mnie
Tulisz mnie mocno i całujesz
A ja marzę, żeby ten piękny sen trwał
Ale zawsze się budzę a Ciebie nie ma
Dlaczego ….

Kiedyś powiedziałabym "po co mi miłość?", a teraz żałuję, że jej nie mam.

Gdy stałem na brzegu świata
Rozczarowany cała tą rzeczywistością
Odrzucony przez wszystko na czym mi zależało
W sercu pełnym szwów i ran
Po wojnie która stoczyłem
Nagle podszedł do mnie Anioł
Tak piękny, jak życie, które mnie zraniło
Powiedziałem: idź sobie
A on stał nadal..
I patrzył w te oczy pełne żalu
Krzyknąłem: po co tu przyszedłeś?!!
On w milczeniu stał dalej
Patrzył...
Patrzył jak na psa porzuconego przez swego pana.
Pełen złości kazałem mu spie**alać.
On po prostu zniknął.
Wtedy zrozumiałem...
Że ten anioł to byłem ja
Który stał bezczynnie i patrzył
Jak całe życie przemija mu przez palce
Jak użala się nad sobą
Jak jego oczy powoli toną w tej otchłani smutku
Jak zapomina co jest w życiu naprawdę ważne
Wtedy przypomniały mi się słowa babci
I postanowiłem nie zatracić swojego człowieczeństwa.
Postanowiłem walczyć o drogę, którą szedłem przez życie
Drogę zwaną miłością.
Bo ja już nie chciałem być sam..:(

Bądź wolny.
Fałszywe, nieszczęśliwe ,Ja”, które uwielbia pławić się we własnej niedoli, rozżaleniu bądź litości nad sobą, nie zdoła przetrwać – Na tym polega poddanie się. Nie jest oznaką słabości, lecz niesie z sobą wielką siłę. Tylko ktoś, kto się poddał, ma duchową moc. Kiedy się poddasz, uwolnisz się wewnętrznie od sytuacji. Może się wówczas okazać, że zmieni się ona bez żadnego twojego udziału. A zresztą tak czy owak będziesz już wtedy wolny.

- Eckhart Tolle

Miłość

Miłość to bajka. To sen o przyszłości. Niepewnie, ale czasem z happy endem.
Miłość jak wodospad Niagara. Nieprzewidywalna, ale bardzo silna. Ale czasem na tej drodze, są jakieś zapory. Czasem nie wychodzi, coś pęka i koniec! Wtedy wspominamy chwile, kiedy było dobrze. Trzymamy zdjęcie lub płaczemy w poduszkę.
Miłość to bardzo silna więź. Jak ją przerwiesz, bardzo trudno ją potem odbudować.

Ludzie coraz bardziej koncentrują się na osiąganiu szeroko pojętego sukcesu, wyznaczają sobie cele głównie materialne, bądź w znacznym stopniu z nimi powiązane. Wielka szkoda i strata dla rozwoju osobistego, że dopiero gdzieś tam na końcu znajdują się rzeczy naprawdę ważne.

Gonimy za sławą i bogactwem, pozostawiając na uboczu innych ludzi i cały świat. Eksploatujemy otoczenie, nadmiernie wykorzystujemy okazje, przymuszamy się do całego tego wyścigu szczurów.
Zatrzymajmy się na chwilę... pomyślmy. Dokąd to wszystko nas zaprowadzi ? Cywilizacja pędzi przed siebie nie zważając, że przed nią wznosi się solidny mur. Jak nic łeb sobie o niego rozwali.

Kiedy jest nam źle, kiedy nie chce nam się za siebie wziąć. Nie potrzeba silnej woli, by wydostać się z takiego stanu. Nie trzeba walczyć ze sobą i ze światem. Wystarczy zrobić coś nowego, innego, przyjemnego. A jeśli i to nie pomaga? Wtedy trzeba zastanowić się, co jest nie tak i zmienić to. Spójrzmy na siebie obiektywnie. Nikt nie jest aż takim nieudacznikiem, żeby nie mógł polepszyć swojej egzystencji. Jesteśmy istotami inteligentnymi, a co za tym idzie potrafiącymi podejmować świadome decyzje.

Czasem potrzebna i pomocna jest spontaniczna medytacja, opróżnienie umysłu. Wystarczy na chwilę usiąść lub stanąć i pozwolić swojemu umysłowi błądzić po wszystkich zakamarkach wszechświata.

Perfekcjonizm.
Ludzie często pragną osiągać coś doskonałego. Uważają, że ich działania muszą być idealne. Dlatego odkładają coś na później. Żeby nie okazało się, że nie będą w stanie wypełnić zadania wystarczająco dobrze...błędne myślenie.
Nie wszystko musi być doskonałe. Ani ty ani czas czy miejsce twoich działań. Nie musisz być lepszy niż jesteś, by poczynić postępy. Wystarczy, że jesteś taki, jaki jesteś teraz. Zresztą, nawet teraz jesteś lepszy. Możesz się więcej nauczyć będąc niedoskonałym.

Dobre zarządzanie.
Jak zarządzać sobą, czasem i posiadanymi zasobami (np. finansowymi)… zdarza się, że to trudne zadanie. Innym razem nie mamy najmniejszych problemów z podejmowaniem odpowiedniej decyzji. Życie uczy nas przede wszystkim tego, że za zakrętem na pewno znajdzie się następna kłoda, którą będzie trzeba przeskoczyć. Jeśli ktoś umie właściwie sobą zarządzać, z łatwością ową kłodę ominie.

Radość i podniecenie.
Pamiętaj o swoich emocjach. Nie próbuj ograniczać w żaden sposób swoich uczuć. Pozwól swojej pasji ogarnąć całe serce i umysł. Jeśli coś nie wywołuje w tobie wystarczająco silnych emocji, odpuść sobie. Nie ma sensu robić niczego na siłę.

W naszych sercach króluje tajemnicze milczenie na ważne tematy oraz paplanie o głupotach. W mediach publicznych (szczególnie telewizji) cały czas królują mało istotne tematy. Ktoś wymyśla mizerną aferę, a cała reszta ją podchwytuje i debatuje o niej przez następny miesiąc. Tymczasem w kraju dzieją się rzeczy naprawdę ważne, o których się milczy. Potrzeba reform, o których nikt nawet nie próbuje wspominać opinii publicznej, bo ludzie zaczęliby zadawać niewygodne pytania.