życzenia urodzinowe

Wrzosy

W lesie pośród szumiących,
starych drzew
znalazłem polanę,
gdzie na chwilę zaparło mi dech
ciepły wietrzyk, urok drzew,
ptaków piękny śpiew
to czar wrzosowiska,
ogarnął mnie dziwny śmiech
patrząc i patrząc na nie,
w niemym zachwycie
jesień się zbliża powoli,
pomyślałem w zdumieniu
kolejny minął już roczek,
nie pędź tak, proszę, życie
patrząc na wrzosy,
zatopiłem się w zamyśleniu,
oczu oderwać nie mogę,
chociaż próbuję
widok piękny, nieziemski,
to chyba coś niepojęte,
zamykam oczy, świat swój,
pięknymi barwami maluję,
czy to ziemskie zjawisko
a może nie, może to święte
coś się we mnie wzbudziło,
poczułem cudowną odnowę
jak piękne jesteś życie,
tu Cię znów zobaczyłem
z zachwytu krzyknąłem
dalej jakoś krzyczeć nie mogę
czy widzę i czuję prawdziwie,
czy ze snu się wybudziłem
niby nic, ktoś by powiedział,
niby nic, zwykłe wrzosowisko
niby nic, zjawisko normalne,
niby nic, jak innych tysiące
dla mnie to cud prawdziwy,
tu zobaczyłem wszystko
a nad głową niebieskie niebo,
i jasno świecące słońce
musiałem z wolna odejść,
patrząc ze smutkiem za siebie
żegnaj mi żegnaj piękny,
jesienny kwiecie
wkrótce!
bo już za rok,
przyjdę znów odwiedzić tu ciebie,
czy rosną gdzieś piękniejsze kwiaty,
nawet w upalnym lecie?

Autor:Michał Koszewski

Zemsta Poszukiwacza

Jak obiecał tak też zrobił
I powoli się przerobił
Oto Poszukiwacz powrócił w chwale
Milion wydał w swym zapale
Na reskile na itemki
Na sterydy i ciżemki
Nową kosę w rękach trzyma
Nic go teraz nie powstrzyma

Sposób na grę The West

70% odporności pochodzi z wnętrza brzucha,
to z niego większość ochrony się bierze,
skoro już o tym wiesz to masz przewagę,
więc zacznij przywiązywać do tego wagę,
codziennie rano odporność wzmacniaj od wnętrza,
pij tequilę żeby była silniejsza,
bo z brzucha pochodzi 70% odporności,
pamiętaj o tym, to ona daje ci tyle możliwości
tequila - zacznij wzmacniać swoją odporność

Lament Boba:

Gwałcą, palą i mordują
Wszystkie Boby się stresują
Dręczą, męczą i chędożą
Boby ścierpieć już nie mogą
O mój Boże co za męka!
Niech się skończy ta udręka

Bob więc płacze, jęczy, kwiczy
I rozsyła wszędzie wici
Na pohybel tym psubratom!
Ja przywalę wam łopatą!
Chojrak ze mnie jest nie lada
Będzie z Ciebie marmolada

Farmić mnie nie będzie wiara
A za każdą krzywdę - kara.

Istnieje świat,
gdzie jedyne światło to głos duszy,
który rzuca myślom blask na drogę ukojenia.
Świat ten to kraina cielesnej nocy
i cielesnego cienia..
Marzenia duszy w promiennych mgłach się mienią
pomiędzy niebem i ziemią..

Pamiętaj, szczęściem nie jest wygrana w totku.
Co Ci będzie z tego, jak jesteś pusty w środku?
Kiedy wreszcie sens życia zrozumiesz?
Jak coś złego zrobisz to od razu wiejesz!

- Karina

uśmiechnął się do siebie
stojąc przed wielkim lustrem
zamkniętym w złotej ramie

wciąż żyje, oddycha

płuca już nie płoną
historią Wezuwiusza

uśmiechnął się ponownie

i znowu ma trzydzieści parę lat
chce zajadać się małżami
kochać się z sąsiadką
pić wino na tarasach Morza Śródziemnego
zgłębiać dzieje zapomnianych bogów

dokonałeś tego
przerwałeś śmierci odliczanie

uśmiechnął się po raz trzeci
lecz śmiech był już tylko
ironią życia

pomyślał

nie
jesteś
Bogiem

panie C...

Jeszcze czuję pod stopami mokry piasek,
widzę skrzypka co przygrywa do kolacji,
morze szumi, bryzą chłodzi, falą śpiewa,
a tu mówią, pora wracać, kres wakacji.

Wiem, że na mnie tylko czekasz niecierpliwie,
żebym w końcu się zjawiła na spotkanie,
mam wątpliwość, czy potrafisz mnie rozpoznać,
bo zmieniałam się na korzyść niesłychanie.

Jadłam tylko morskie ryby, bez ziemniaków,
i owoce i surówki, czasem lody,
a spacery tak mi weszły w stały nawyk,
że dodały w krótkim czasie cud urody.

Na efekty nie czekałam bardzo długo,
jestem szczupła,opalona, uśmiechnięta,
tamtej smutnej, ciut przy tuszy, nieszczęśliwej,
prawdę mówiąc, to zupełnie nie pamiętam.

Wszystkim zatem sfrustrowanym, bez energii,
śmiało mogę zafundować pewien przepis,
trzeba szybko zapakować jakiś plecak,
kupić bilet i od smutków się odczepić.

Pieśń wieczorna

Pieśń wieczorna powstaje
światło jej tło buduje
a w gałęziach przysiada
trzymający rytm chórek

z szafirami róż splata
oranż miesza na boku
warkoczami ze złota
cień roztacza już spokój

komponuje się aura
dziwnych słońca witraży
co potrafią rozkruszyć
co potrafią myśl darzyć

jest to chwila dwie może
troski gdzieś przycichają
patrząc w dal na horyzont
widzisz zarys dwóch ramion

trudno sercu rozsądzić
czy to bliskie najbliższe
czy też kształt nieuchwytny
kogoś zwanego Mistrzem

jedno tylko wiadomo
że nieboskłon jak bajką
plater miodu przykłada
każe zachwyt pić czarką.

Nasza Umowa

Idąc wśród fal wzburzonego życia,
przez czas wyścielony burzami
i nie rzadko zalany łzami,
spotkałem znowu ciebie!
Ofiarując mi twój czas,
jesteś jak tlen,
i chociaż w oddali,
dajesz mi to, czego mi inni nie dali.
I tak jak wtedy
pomogłaś mi wojsko prażyć,
tak teraz pomagasz mi
w siebie uwierzyć.
Dziękuję ci za to
za to że byłaś,
Dziękuję ci za to
za to że wróciłaś,
Dziękuję ci za to
za to że jesteś,
i proszę nie odchodź-
jeśli tu już jesteś.

A teraz zapraszam cie do tańca,
zatańcz ze mną proszę walca,
w rytmie tajemniczych listów na zabronionej sali,
albo może tam -
gdzie punktów nam za mało dali!

Tak bardzo chcę otulić cie słowami,
bo niestety nie mogę rękami,
tak bardzo chciałbym spojrzeć w twoje oczy-
nie tylko na zdjęciu –
ale to nie w mojej mocy!

A jeśli te słowa nie mają dla ciebie znaczenia,
to pozostań w cieniu milczenia.
Jakby przechodząc koło cmentarza,
pozostań bez komentarza.
I jeśli kiedyś będziesz chciała odejść,
to odejdź proszę bez słowa
i nie pamiętaj o tym o czym była mowa.

Taka niech będzie nasza umowa!
Peter

Majowe listki świecą w błękicie,
Bez kwitnie, cudnym tak spojrzeniem
roztacza wkoło aromat swojski,
taki rodzinny taki polski.

Majowe listki świecą w błękicie,
kwitną kasztany nasze kochane,
gdy przyjdzie jesień to zobaczycie,
ile radości dzieciom zrobicie.

Majowe słonko świeci na niebie,
grzeje ogrody, pola i lasy.
Ach ocal Boże od łez powodzi,
nasze miasta, osiedla i wsie.

Poznasz człowieka po oczach jego,
bo w nich wypisane jest serce każdego.
Na urodę nie można zerkać,
bo szybko znika z lusterka.
A to co w sercu i w oczach wpisane,
na wieki tam pozostanie.

Czasami nocą światło księżyca,
gdy patrzysz na nie, pięknem zachwyca...
Słyszysz gałęzie, szumią melodie
kołysząc ciszą miękko i zgodnie..
Patrzysz na tańce światła i cieni
myślisz, rozmyślasz, coś pragniesz zmienić.
Wybierz więc drogę,
tę najjaśniejszą pełną uczucia,
tą najcieplejszą…

Zaufanie jest czymś pięknym…

Najcudowniejszą cechą u ludzi
jest więź budząca ich zaufanie
nic tak spokoju duszy nie budzi
jak wiara w człowieka oddanie

By zaufać komuś bezgranicznie
niekiedy wystarczy maleńki gest
nawet gdy działa spontanicznie
już wiesz że ten ktoś godny jest

Wystarczy z głębi duszy słowo
które poczucie ciepła wzbudzi
spojrzysz na cały świat na nowo
i odczucie samotności ostudzisz

Lecz są w życiu takie i sytuacje
że podchodzisz już z dystansem
bo Ci co chcą zawsze mieć rację
niestety mają bardzo nikłe szanse

Jeśli ktoś zawiódł Twe zaufanie
obojętnie co było tego przyczyną
już w kręgu Przyjaciół nie stanie
choćby bardzo długi czas minął

Raz kiedyś już stracone zaufanie
nie ma nigdy szans odbudowania
przeżyty ból w pamięci zostanie
nie miną też blizny rozczarowania

Jeżeli więc masz kogoś bliskiego
i cieszysz się już Jego zaufaniem
to pamiętaj by nie zniszczyć tego
niech ta więź na zawsze zostanie.

Ewa Lipska
Dom dziecka

Trzydzieści par pantofelków filcowych
z wyszytym na środku kwiatem tulipanu.
Trzydzieści fartuszków poplamionych sokiem
z czarnej porzeczki. Trzydzieści nieruchomych kotów
wyhaftowanych ściegiem płaskim.

Trzydzieści par wyciągniętych rączek,
ale tylko po łyżki do zupy mlecznej.
Trzydzieści par oczu otwieranych we śnie,
aby dojrzeć rodziców na wzgórzach cukierków.

Gdyby moja mamusia chciała
mogłaby być królową.
Ale musiała umrzeć
bo tatuś zmienił się w wilka.

Moja mamusia była chuda
i dlatego nie mogła mnie kochać.
Ale jak tylko będzie chuda mniej
to mnie kupi na zawsze.

Moja mamusia jest piękna. Mój tatuś jest silny.
Moja mamusia jest bogata. Mogłaby kupić
Amerykę Północną i złoto. A tatuś
potrafi strzelać z prawdziwego karabinu.

Trzydzieści par nóżek
stoi przed nieczynną zwrotnicą
i oczekuje na wjazd
domu.

Majowy ogród

Zliczam jeszcze prawdy
z paru zatęchłych lat.
Co zapachem
zbutwiałej skrzyni
roznoszą po domu
dźwięki majowego ogrodu.

Przejażdżka rowerem
z krzywą kierownicą,
której nawet nie wyprostował czas.
Zaklejony list od... jesieni,
co pożółkł i znikł.

I ja, który bardziej
jest już tu
niż tam...

Noc majowa

Jeszcze nie odchodź, kochany
nie odpływaj za senne jezioro,
zostań,
wykąp się w moim śnie.
Tam kształt mój i cień.

Pora kwitnienia, a róża od ciebie
rozsypała się w czerwony proch.
Na dachu fortepianowy koncert,
gra majowy deszcz.

Między snami
liryczny wiersz.

Drogi komputerowy czytelniku,
dziś po surfować chcę w temacie
internetowych flircików i afer,
powstałych z klikania na czacie.

Byli raz sobie: chłopiec niemłody
i młoda, przepiękna dziewica,
co spotykali się na czacie,
nocami przy blasku księżyca.
Ona miłosne mu słała ikonki,
on kwiatki jej w bitów wiązankach,
tak się kochankiem stał tej dziewczyny,
a ona jego kochanką.
W pieszczotach tonęły im monitory,
aż procesory zaczęły wzdychać,
on trzymał ją online za myszkę
a ona go za joysticka.

Żyliby pewnie długo i szczęśliwie,
lecz mąż jej, szalony z zazdrości,
odłączył modem od komputera
i taki był koniec miłości.

Dzień za dniem przemija,
Krew rozpływa się,
skała kruszy się,
Świat upada, a Ty z nim,
Obudź się, dotknij mnie...

Przestań twardym być,
pokaż, że czujesz, że kochasz,
Świat to nie tylko przekleństwo i złość,
jest czas na łzy,
jest czas na uśmiechu dni...

Choć, pokażę ci ptaków śpiew,
potoki iskier kolorowych i żab zielonych.
Pobiegnijmy w świat
i zatańczmy w świetle gwiazd,
Ty zapomnij o piekle dnia,
Bo gdzieś tam czekam ja i moja łza.

Daj mi swój uśmiech
Mrugnięcie oka
Jedną dłoń mi daj
Ułożę z nich baśń

Daj mi swe serce
Dwa tony głosu
Ciepło twych ust
Ułożę z nich baśń

Będzie o zimie
Nasyconej winem
I zachodami słońca
Uściskiem dłoni

Baśń o jednej nocy...