życzenia urodzinowe

Szare życie?

Co dzień zanurzasz się w zaborczy tłum
Spływasz z prądem wzdłuż ulicy
Wokół twarze naznaczone monotonią dnia
Zacięte w jednostajnym trybie
Tylko oczy zdradzają co w głębi ukryte
Z blasku ograbione, myślami dalekie,
Niewidome, w próżni zawieszone...
Wzrok pełznie po ziemi,energi pozbawiony
Zaciężki na odlot, z wiary okradziony
A dusze uwięzione w ciałach zgarbionych
Więdną z nadmiaru uczuć znieczulonych
Które owinięte w lęk- odrapane
Zepchnięte na dno- na chłód skazane
Stały się zimne i twarde
Jak przybrzeżne skały

A ty...ugiołeś się pod dnia ciężarem
Zapominiałeś jakim bożym jest darem
O talentach jakie były ci dane...
I o życiu, które mogło by być spełnione
Nic jeszcze nie jest stracone!
Jeśli tylko nie zabijesz marzeń
Nie ugrzężniesz w toku zdarzeń
Oddalisz ponure myśli i żale
Nie pomogą one tobie wcale
Znajdż trochę czasu dla siebie
Nie zapomnij także bliżniego
Otwórz serce dla niego
A on otworzy dla ciebie
I podeprze cię w potrzebie
Wtedy nie zabraknie nam siebie
Wszyscy spoczną w niebie

Ach! Gdyby tak zacząć od nowa
Po cóż ta długa mowa...
Zatem powitać dzionek uśmiechem
Niechaj odbije się w duszy echem
Wyjść naprzeciw dobrym słowem
Wzbudzi życzliwość nietylko w tobie
Podaj ją dalej...
Niech ożywi martwe oblicza
Otworzy oczy na wdzięki świata
A wtedy, niejeden doceni życia mienie
Być może wówczas...
To co szarością przez nas nazwane
będzie nam w barwach tęczy ukazane

/Senna K./ 2008r

Gonitwa

Kolejny dzień żegna się z nami
Drugi wkrótce pośpieszy za nim
Przerwy w życiu nam trzeba
Noce krótkie, snu za mało
A myśli wciąż się rozmnażają
I tak już w zaciasnej głowie

Dzień za dniem tak goni
Człowiek człowieka chce przegonić
Każdy pragnie być lepszy od każdego
Napewno niegorszy od drugiego
I z uśmiechem na twarzy czeka
Aż drugiemu podwinie się noga

Nikt nie patrzy na nikogo
Każdy sam sobie rzepkę skrobie
Wyciąga ręce, bo wciąż ma mało
Jeszcze więcej by się należało
Skubnie tu i tam troszeczkę
Nieszkodzi, że innym ubyło

Może i żal czasem jest kogoś
Lecz nie śpieszy nam się z pomocą
Lepiej zamknąć przed prawdą oczy
I udawać niewidomego
Tak łatwiej i nic nie kosztuje
Jeśli nas to nie dotyczy

Ludzie przestali być sobą
W gonitwie potracili twarze
Dążą łokciami do celu
Za wszelką cenę po trupach
Stali się zwierzętami...
Przepychając się do koryta

/Senna K./ 2009r

Za firanką

Są tacy, otwarci jak okna
Którzy wchłaniają życie do woli
Inni znów, zamknięci jak drzwi
Czekają, aż ktoś je otworzy

Świat czeka za firanką...
Wystarczy przekroczyć próg domu
Stanąć wszystkiemu naprzeciw otworem
W każdy dzień zagłębiać się po szyję

Nie bójmy się życia...
Każdego poranka zaczyna się od nowa
Co straciłeś wczoraj, znajdziesz dzisiaj
Uśmiech ci w tym pomoże- Zobaczysz!

Na obawy i lęki nie ma czasu
Życie ubywa w szybkim tempie
Kolejne zmarszczki na twarzy
Są najlepszym tego dowodem

Uwierz w siebie, uchyl drzwi i okna
Nie zasłaniaj się firanką
Tam na ciebie już czekają
Jeśli tylko pozwolisz się odsłonić.

/Senna K./ 2009r

Oda do życia

O życie latami odliczane
Przez człowieka od wieków wychwalane
Jesteś naszym drogocennym skarbem
Którego wartość dopiero na końcu znamy

Tyś nam przyjacielem i wrogiem
W jednej osobie
Spełnieniem marzeń na jawie
Lub największym rozczarowaniem

Ach! szkoda, że twa uroda
Ręką skąpca rozdzielana
A twoje piękne oblicze
Pod szarością dnia ukryte

Ileż to energi masz w sobie
W każdym swym czynie
Ile radości rozdajesz wkoło
Jeśli tylko nie jesteś kapryśne

Czasem nas zaskoczysz miłym gestem
Albo skierujesz do celu strzałę Amora
Bywasz też ciężkie i smutne
Nie licząc się z naszymi uczuciami

Po prostu, jesteś jakie jesteś
Choć dla każdego inne
Cóż nam pozostało, jak cię brać
Pół żartem, pół serio.

/Senna K./ 2008r

"Życie"

Życie wiele figli mi spłatało
Nieraz kłody pod nogi rzucało.

A ja przez to straciłam tak wiele,
i na duszy, i na ciele.
Dlatego z nim walczyłam,
dlatego ciągle byłam,
chodź śmiercią pokonać je myślałam,
czyżbym jakoś - oszalała?

Wspomnienia z życia do mnie wracają,
radość i smutek w sobie mają.

Łzy w oczach wyciskają,
chodź czasem radość mają,
to ból sercu zadają,
tyle złych wspomnień przypominają,
czasem jednak wpuszczą nadziei iskrę:
może kiedyś znów zabłysnę.

Życie dziś jak koń w galopie,
gonić za tym co na topie?

Wszyscy wokół gonią to,
a ja nie chcę gonić, bo
bo chcę widzieć w lustrze siebie,
a nie...podobieństwo ciebie.
Wszyscy w świecie naśladują
i swą osobowość trują.

Także życie się zatrości
o kwestie miłości.

Tylu chłopaków poznałam,
lecz żadnego nie kochałam.
Z czasem ta miłość się wypaliła
chodź ponoć piękna była.
A gdy szczerze pokochałam,
to jednemu serce dałam.

Lecz on ucieka,
chodź kocha i czeka.

Czy boi się miłości,
która w sercu jego gości?
nie umiem odpowiedzieć,
lecz chciałabym bardzo wiedzieć,
co jest powodem tego,
bo ja kocham jego.

Życie niesie wiele niespodzianek,
z którymi nastaje każdy poranek,
warto na nie poczekać,
bo życie może zwlekać.

co to będzie
co to będzie
wszystko zawalone
czy będzie odnowione?
Jak te zamki i pałace
co zniszczyły się w tej walce.
Mieć nadzieję to za mało
trzeba działać i iść śmiało.
Bo czy samo coś się zacznie?
My zaczniemy, czas dokończy.
I się dobrze wszystko skończy.

Gdy idziesz swymi ścieżkami,
do Pana Boga za piec,
dotrzymuj Mu swymi krokami
by nie powiedział ci: PRECZ!
Po drogach będą wyboje,
nie ścieżka usłana z róż.
Poranisz nogi swoje,
lecz meta bliska już.
Czy wędrówka tego warta?
Jeśli nie chcesz iść do BOGA
to idź lepiej do czarta!

Który już raz budzisz się rano,
Myśląc, że życie śpi snując marzenia?
Na jawie masz w kółko to samo,
Ciągle przeżywasz nowe zmartwienia,

Gnasz przez życie piękne kolory gubiąc,
Codziennie poszukujesz sensu tej monotonii,
Chciałbyś chociaż raz rozumu nie trudząc,
Spojrzeć na świat okiem innym od ironii,

Czasem żeby powstać na nowo,
Otrzeć łzy pozostawiające suszę,
Trzeba spaść w otchłań głęboką,
Dać zabić uczucia, dać zabić swą duszę.

Ale nie na zawsze…
Nie odbijesz się,
Dopóki nie poczujesz dna pod stopami,
Nie obudzisz się,
Żyjąc tylko niespełnionymi marzeniami,

Potrzebujesz czasu,
W swym bólu trwaj i czekaj,
Potrzebujesz myśli,
Zbieraj je, przed żadną nie uciekaj,

Za czym gonisz?
Przed czym uciekasz?
Czego się boisz?
Na co narzekasz?

Setki myśli są jak igły w twym oku,
Ale to igłą szyje się piękne ubrania,
Te igły kłują nie odbierając wzroku,
Zmotywują cię do nowego działania,

…………………………………………………………..

Teraz widzisz kontrast, dostrzegasz kolory,
Będąc w ciemności światło jest bardzo jasne,
To nie jest pusta idea i złudne pozory,
Tunelem do życia powrócisz właśnie…

Patrząc na światło idź w jego stronę…

I siedze wparku
posrod tysiaca kwiatow
tych kwiatow,
ktore dodaja mi otuchy zycia
a wiec mysle
ze moje zycie moze byc piekne
mimo ze odszedles
i nie wiem,gdzi jestes
moze czasem myslisz o mnie
a moze i nie,
ale te kwiaty
mowia mi zobacz,
jak piekny jest swiat
w ktorym sie znajdujesz
wiec nie marnuj swojego zycia,
tylko zyj swoim zyciem
a to zycie bedzie,
jak ten kwiat,
ktory tak pieknie zakwita

I jestem tam,
gdzie chcialam byc
w moim zywiole
posrod Lona Natury,
gdzie slysze szum drzew,
spiew ptakow
i podziwiam to co piekne,
tak piekne ze zapomnialam
o tym co jest w moim sercu,
jaki zal i smutek posiadam
ale ta natura pomaga mi,
wszystko zapmniec
i tylko zyc swoim zyciem
i ja zyje razem z ta natura
To jest moje zycie.

Kocham zycie
Kocham to co posiadam,
a najbardziej cieszy mnie,
moj usmiech na twarzy,
kiedy moge innych,
usmiechem obdarowac.
Zycie jest piekne,
gdy zyc sie chce
a ja Kocham zycie
i ludzi,ktorzy sa obok mnie
bo wtedy czuje sie bezpieczna
Kochana szczesliwa
bo Kocham zycie
to jestem ja
i moje zycie.

Jest piekny sloneczny dzien
az szkoda go marnowac,
staram sie go wykorzystac,
lecz nic mi nie wychodzi.

Glowa pelna mysli
a w sercu smutek i zal
mnie ogarnal
i oczy pelne lez.

Wychodze i chodze
w ten sloneczny dzien
i sercem szukam,
to co juz stracilam.

Mysli moje bladza,
tam gdzie mnie nie ma,
ale iskierke nadzieji
zawsze w sercu mam.

Wiec chodze i szukam,
to serce co zgubilam,
moze znajde go
tam gdzie jeszcze nie bylam.

Te lata,te cudne lata
przemijaja jak wiatr
a szkoda, bo to naprawde
byly wspaniale lata

Ale kiedy sobie pomysle
nie szkoda wracac wstecz
trzeba patrzec do przou
o nadchodzacych latach

A nadejda czasy a moze lepsze
bo wiara i nadzieja
nam to wskaze
i osadzimy dopiero wtedy ten czas

Myslami jestem juz tam
gdzie jeszcze nie bylam,
chociaz w zyciu wiele niespodzianek
A to jest zycie, nasze zycie.

Tyle mam Ci do opowiedzenia
lecz brakuje mi sil,
alez przeciez sila
to moc mojego marzenia.

I tak sie stalo
co mialo sie stac
i nadal mam Ci duzo dopowiedzenia
tylko kiedy powiedz mi.

Gdy czasu mi brakuje
i Ciebie tu nie ma,
ale kiedys nadejdzie ten czas
czas do opowiedzenia.

I nastal dzien,
dzien o ktorym marzylam,
ale co to za dzien,
w ktorym zostaly marzenia

Trzeba marzyc, trzeba snic,
bo co nam pozostalo,
zycie smutne jest
i bardzo gorzkie

Wiec spojrzyj w lustro
i zobacz swoj cien,
cien zycia i marzen
i nastal dzien.

Oj Kobieto
co sie stalo stoba dzis,
gdzie te niebieskie blyszczace oczy
oczy pelne milosci i rozkoszy

Oj stalo sie,
wszystko co bylo przeminelo
podmuch wiatru zabral to
i zostaly smutne oczy
oczy bez milosci i rozkoszy

Oj stanie sie
i nadejdzie dzien,
dzien taki, gdzie zablysna oczy
napelnione pelne zycia rozkoszy.

Tak stalo sie
jak sie mialo stac,
chociaz w zyciu tyle
pieknych jest przezytych chwil.

Ale coz z tego
jak serce, ktore kocham
ciagle gdzies ucieka
i nadeszla ta chwila.

Chwila mojej wolnosci,
na ktora tak czekalam,
chociaz serce nadal boli.
Chce zyc, kochana byc
To jest wolnosc i marzenie,

Nie żyj ciągle wspomnieniami,
Pomyśl lepiej o przyszłości,
Chociaż pamięć serce rani,
Przekaż innym moc radości.
Więc do ludzi się uśmiechaj,
Oddaj innym czułe serce,
Niechaj Twoich słów pociecha,
Dopomoże komuś jeszcze.
Bądź radością w dzień i w nocy,
Swe oblicze miej radosne,
Niechaj Cię podziwia każdy,
Że uśmiechem czynisz -- Wiosnę.:

Przed krzyżem Twoim o Panie
ugnę kolana o zmroku,
do modlitwy ręce ułożę,
wierząc, że łzy strącisz z oczu...
Nie zapomnij o mnie mój Boże,
nie przestawaj nigdy mnie kochać
bo Kto w nocy mi pomoże
kiedy będę z żalu szlochać...

wiersz własny

Zmiana...

Powiedziano mi, że nie jestem ładna
więc, po prostu uwierzyłam.
Powiedziano mi, że nie jestem wyjątkowa
więc żyłam w ten sposób.
Z krytycznymi spojrzeniami innych
i jak moje odbicie w lustrze mogło być doskonałe...
Skoro nikt z moimi wadami
nie chciał mnie?

Starałam się posprzątać cały ten bałagan na zewnątrz.
Teraz wszystko błyszczy i jest nowe...
Nowa ja, nowe również wnętrze...
Pracowałam długo by schudnąć
i dobrze wyglądać...
Lecz ja wiem, że w środku, tam w głębi
są sekrety...
sądziłam, że potrafię je lekceważyć...
Te stare duchy w moich korytarzach
nigdy nie męczyły się nawiedzaniem przeszłości,
która bolesna jest we mnie...

Więc teraz kochanie...
Pomóż mi uwierzyć w to, że mnie kochasz...
Widząc me wnętrze, mówisz mi, że jestem piękna...
Sprawiasz, że jestem piękna....
i potrafię być piękna,
ponieważ mnie kochasz...